H ευθυνη του (κάθε) Ρέππα

12/2/2011

Διάφορα σενάρια γράφονται αυτή τη στιγμή για το τι θα γίνει τις επόμενες ημέρες και κυρίως την 23η Φεβρουαρίου. Άλλος κάνει λόγο για προβοκάτσια της Ε.Υ.Π. άλλος για κάτι που θ’ αρχίσει από τους μετανάστες. Ό,τι βολεύει τον καθένα ακούγεται και θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί να μην δαγκώσουμε το δόλωμα. Αυτά όμως τα σενάρια και ο φόβος για την επαλήθευσή τους δεν μπορούν και να κλείσουν για καλά στο ψυγείο την οργή που πολλοί από εμάς τη νοιώθουν καθημερινά να μεγαλώνει. Φροντίζουν γι αυτό κάτι σαν τον κ. Ρέππα.

Αύξησε τα εισιτήρια κατά 40% όταν αυτοί ακριβώς που θα τα χρησιμοποιούν έχουν υποστεί μια τρομακτική μείωση των μισθών τους ή έμειναν και άνεργοι. Επιπλέον δεν έλαβε κανένα μέτρο που θα διευκόλυνε τους ανθρώπους με το χαμηλό μεροκάματο και την υποχρέωση να ξεκινούν τα χαράματα από τις πιο μακρινές συνοικίες. Και ακόμη πιο άστοχα έκανε αυτούς που είχαν αφήσει τα αυτοκίνητά τους στο σπίτι να σκέπτονται ότι συμφέρει να ξαναπηγαίνουν με αυτά στη δουλειά.

Τώρα λοιπόν ας περιμένει και τα αποτελέσματα των όσων έκανε. Γιατί κάποιοι άρχισαν ήδη να σκέπτονται ότι αυτός είναι ο κ. Τζάμπας και όχι εμείς. Αφού εκπροσωπεί ένα κράτος που κάθε άλλο παρά εντάξει είναι στις υποχρεώσεις του απέναντι στα Μέσα Συγκοινωνίας. Και ακόμη χειρότερα κατηγορεί εμάς τους επιβάτες ότι ρίξαμε έξω τους Οργανισμούς Συγκοινωνιών! Δήθεν με τα φθηνά εισιτήρια και τις χωρίς εισιτήριο επιβιβάσεις μας. Όταν τα δικά του χρωστούμενα είναι πολλαπλάσια των δικών μας (πάνω από 8 εκατομμύρια ευρώ χρωστάει το κράτος στα Μέσα Μεταφοράς). Και έρχεται αυτή τη στιγμή της κρίσης να ενεργήσει εντελώς αυτόνομα και αυθαίρετα. «Πας καλά;», θα πρέπει να του πούμε. Εμείς που σε βάλαμε εκεί και σε πληρώνουμε, όντας η συντριπτική πλειοψηφία, σου λέμε ότι δεν θέλουμε (διότι δεν αντέχουμε) να αυξήσεις τα εισιτήρια. Κι εσύ πού έγραψες τη γνώμη μας; Τίνος τους παλμούς ακροάζεται τελικά ένας Υπουργός, έστω και στο τέλος της πολιτικής του σταδιοδρομίας;

Θα βρει, λένε, ο κ. Ρέππας, στη χειρότερη περίπτωση, ιδιωτικές εταιρείες (που θα πληρώνονται εννοείται αδρά) και αυτές με τη σειρά τους θα αμολήσουν ελεγκτές σαν τα άγρια σκυλιά που θα μας κυνηγούν σε σταθμούς, βαγόνια και αφετηρίες. Ας τολμήσει. Πόσοι άραγε θα πρέπει να είναι για να τα βάλουν με ένα συρμό ή ένα λεωφορείο; Δεν έχει μάλλον πάρει είδηση ότι οι εργαζόμενοι και οι επιβάτες θα είναι αλληλέγγυοι. Ούτε φυσικά διαβάζει καν τις εφημερίδες του τοίχου που επικαλούνται, όταν σκάσουν μύτη οι ελεγκτές, ανοικτά πλέον την αλληλεγγύη όσων βρίσκονται στην ίδια δεινή θέση. Όχι μόνο για την υπερβολή του 1.4 Ευρώ αλλά και γιατί κουράστηκαν ν’ αποφασίζει ο όποιος Ρέππας εντελώς άστοχα και άδικα γι αυτούς.

Το επιβατικό κοινό πάντως μπορεί κι από αυτή την εβδομάδα να αποφασίσει και χωρίς να ρωτήσει κανένα Ρέππα, να κατακτήσει κάτι από αυτά που του αρνούνται. Το δικαίωμα από τις 5 το πρωί μέχρι τις 7.30 να ταξιδεύει δωρεάν. Αυτό και δίκαιο είναι σε σχέση με τα εισοδήματα όσων κινούνται εκείνη την ώρα και περισσότερο θα διευκολύνει την κίνηση στους δρόμους και λιγότερα καυσαέρια θα παράγονται ιδίως το καλοκαίρι με την ατμοσφαιρική αναστροφή (άρα θα πληρώνει η Ελλάδα μικρότερο πρόστιμο) και πιο νωρίς θα πηγαίνουν στην υπηρεσία μερικοί. Με επόμενο στόχο να είναι: το εισιτήριο να ξαναγυρίσει στο 1 Ευρώ.

Δεν ξέρω για πόσους από τους Υπουργούς, μόλις βάλουν αυτό τον καιρό το κεφάλι τους στο μαξιλάρι, συμβαίνει να έρχεται ο ύπνος αμέσως να τους πάρει. Για τον Ρέππα πάντως αν αυτό συμβαίνει θα απορήσω. Διότι απερίσκεπτα έχει σπείρει τόσες θύελλες μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα που θα έπρεπε τουλάχιστον να ανησυχεί μήπως σε λίγο θα ριζώσουν κιόλας...