Υπο ομηρία
Στο ελληνικό ποδόσφαιρο υπάρχουν κάποια πράγματα που όλοι τα καταλαβαίνουν, που συνεχίζουν -και θα συνεχίζουν- να υφίστανται, που θα είναι ενοχλητικά, αλλά όλοι θα τα υπομένουν με το επιχείρημα πως «έτσι είναι, δεν αλλάζει».
Εκτός από τις πρόσφατες προειδοποιήσεις του αξιωματούχου της UEFA Πίτερ Λιμάχερ για την εξάρτηση της κατηγορίας από το στοίχημα, οι διαιτητές μάς κάνουν να θυμηθούμε πως είναι κι αυτοί εδώ!
Στη Φυλή η Πειραιώτισσα Μήτση. Στο Αγρίνιο, ο Πειραιώτης Ιωαννίδης, αλλά και ο Αθηναίος Καλογερόπουλος, ο Μπαλωμένος από την Αργολίδα
Χθες, στις Σέρρες ο Θάνος (πρώην Ηπείρου, νυν Γρεβενών), στον Εύοσμο ο Κερκυραίος Πρωτοψάλτης με τους συντοπίτες του βοηθούς Αρμενιάκο και Λέζο.
Ο τελευταίος πήρε πάνω του τη φάση, χρέωσε πέναλτι στον Διαγόρα και έκανε τον τεχνικό του Παύλο Δερμιτζάκη να μιλήσει για έγκλημα. «Δεν ανακάλυψα εγώ την Αμερική ούτε θα αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας» είπε ο κατά τα άλλα μετριοπαθής τεχνικός.
Ομάδες-«αφεντικά» στην κατηγορία υπάρχουν και καθορίζουν το δικό τους όφελος και τη ζημιά των άλλων. Αραγε η ηγεσία της ΕΠΟ θέλει να κάνει κάτι ή μήπως θα συνεχίζει να αρκείται σε απλές τιμωρίες διαιτητών;
www.goalday.gr
---> Απλά ελληνικά,απλά θέματα με εύκολες λύσεις. Ευκολες στην...τεχνοτροπία,δύσκολες όμως στις προθέσεις! Εκεί κολλάμε στη χώρα αυτή πέρα από το συγκεκιμένο χώρο και σε πολλούς ακόμα!
Blog προσωπικών απόψεων και παρουσίασης άρθρων, θεμάτων, οπτικών και ειδήσεων που έχουν ενδιαφέρον....
Monday, 28 September 2009
Αυτοί ξέρουν τι κάνουν. Εμείς;
Από τον ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΟΥΣΗ
Προς το παρόν
απαγορεύεται να ονομάσεις
ποιος έδωσε το κώνειο στον Σωκράτη
ποιος πήρε τα τριάκοντα αργύρια
Δ. Πιστικός, Νόμιμον
Οι εκλογές είναι γιορτή της Δημοκρατίας και η ψήφος η ύψιστη στιγμή άσκησης πολιτικού δικαιώματος και προσωπικής ευθύνης του κάθε πολίτη.
ΜΕ τόσες εφημερίδες, εκπομπές, μηνύματα, συνθήματα, καταχωρίσεις, ομιλίες, δεν είναι πλέον νοητό να δηλώνει κανείς πριν από τις εκλογές αδαής και ανυποψίαστος και μετά τις εκλογές «κοψοχέρης». Ολοι γνωρίζουν, πολλοί «παίζουν», μερικοί ελπίζουν. Κατά βάθος όμως, ο Ελληνας ψηφοφόρος πρώτα επιλέγει (με τα όποια δικά του κριτήρια) ποιο κόμμα θα ψηφίσει και μετά τάχα αξιολογεί προγράμματα. Εξ ου και το φαινόμενο να ακούμε μόνον ό,τι θέλουμε ν' ακούσουμε, να βλέπουμε μόνον ό,τι θέλουμε να δούμε και κυρίως να καταλαβαίνουμε ό,τι θέλουμε να καταλάβουμε. Ισως γι' αυτό ξυπνάμε απότομα μετά τις εκλογές κι αρχίζουμε τη «μουρμούρα». Πάντοτε επιμηθείς και ποτέ προμηθείς οι Ελληνες, σπανίως ψηφίζουν με το κεφάλι, δηλαδή με βάση αντικειμενικά, πασιφανή, ιδεολογικά κριτήρια. Εχει κανείς την εντύπωση ότι όλοι μας συγκροτούμε μια αγαπημένη οικογένεια που μέσα στην παράδοσή της ενυπάρχει και το στοιχείο τής -κατά δύο, τρία ή τέσσερα χρόνια- μηνιαίας διάρκειας σύγκρουσης των φιλόδοξων πρωτότοκων διαδόχων και ύστερα πάλι όλοι μαζί συνεχίζουμε να ζούμε όπως ζούσαμε (ανεξαρτήτως νικητή).
ΑΥΤΟ που δεν κατανοώ είναι γιατί χρησιμοποιείται πολεμική ορολογία για διαδικασίες που έχουν προσυμφωνηθεί (κυρίως για να εξαφανιστούν και τα τελευταία ίχνη της δικομματικής ενοχής για τη Siemens).
ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ «εκστρατείες», ταξικοί «εχθροί», εκλογικές «μάχες», επικοινωνιακά «στρατηγεία», «μονομαχίες» αρχηγών, «αντάρτες» που κόπηκαν από τα ψηφοδέλτια, το «βαρύ πυροβολικό» των εκλεκτών της Επικρατείας, οι «σύμμαχοι» και οι «ενισχύσεις» από τα αδελφά κόμματα. Ολα θυμίζουν πόλεμο, ενώ είναι λίγο-πολύ γνωστό -από τη Μεταπολίτευση και μετά- ότι τα όπλα είναι άσφαιρα, οι λοχαγοί και οι απλοί στρατιώτες των δύο κυβερνήσιμων στρατοπέδων είναι μεταξύ τους φίλοι (αφού στηρίζουν το ίδιο «εναλλασσόμενο» σύστημα εξουσίας), ενώ οι στρατοί των δύο αριστερών στρατοπέδων είναι ετεροθαλή αδέλφια που διεκδικούν με πάθος την πατρική ιδεολογική περιουσία (κι έτσι επιδίδονται σε χάρτινες πατροκτονίες και αδελφοκτονίες).
Αυτοί κάνουν πως διαφωνούν κι εμείς κάνουμε πως τους πιστεύουμε. Πότε άραγε θα τελειώσει αυτό το «δημοκρατικό παράδοξο»;
ΥΓ. Πρέπει να ψηφίσουμε γιατί μόνο με την εναλλαγή των κομμάτων μπορούμε να συμμετέχουμε και να ελέγχουμε. Πρέπει να στείλουμε στην «αποστρατεία» όλους τους παλιούς φύλαρχους. Ας δώσουμε την ευκαιρία στους νέους να διαπράξουν τα δικά τους λάθη (χωρίς όμως να γίνουν ίδιοι με τους προηγούμενους).
---> Eλευθεροτυπία 28-9-09
Από τον ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΟΥΣΗ
Προς το παρόν
απαγορεύεται να ονομάσεις
ποιος έδωσε το κώνειο στον Σωκράτη
ποιος πήρε τα τριάκοντα αργύρια
Δ. Πιστικός, Νόμιμον
Οι εκλογές είναι γιορτή της Δημοκρατίας και η ψήφος η ύψιστη στιγμή άσκησης πολιτικού δικαιώματος και προσωπικής ευθύνης του κάθε πολίτη.
ΜΕ τόσες εφημερίδες, εκπομπές, μηνύματα, συνθήματα, καταχωρίσεις, ομιλίες, δεν είναι πλέον νοητό να δηλώνει κανείς πριν από τις εκλογές αδαής και ανυποψίαστος και μετά τις εκλογές «κοψοχέρης». Ολοι γνωρίζουν, πολλοί «παίζουν», μερικοί ελπίζουν. Κατά βάθος όμως, ο Ελληνας ψηφοφόρος πρώτα επιλέγει (με τα όποια δικά του κριτήρια) ποιο κόμμα θα ψηφίσει και μετά τάχα αξιολογεί προγράμματα. Εξ ου και το φαινόμενο να ακούμε μόνον ό,τι θέλουμε ν' ακούσουμε, να βλέπουμε μόνον ό,τι θέλουμε να δούμε και κυρίως να καταλαβαίνουμε ό,τι θέλουμε να καταλάβουμε. Ισως γι' αυτό ξυπνάμε απότομα μετά τις εκλογές κι αρχίζουμε τη «μουρμούρα». Πάντοτε επιμηθείς και ποτέ προμηθείς οι Ελληνες, σπανίως ψηφίζουν με το κεφάλι, δηλαδή με βάση αντικειμενικά, πασιφανή, ιδεολογικά κριτήρια. Εχει κανείς την εντύπωση ότι όλοι μας συγκροτούμε μια αγαπημένη οικογένεια που μέσα στην παράδοσή της ενυπάρχει και το στοιχείο τής -κατά δύο, τρία ή τέσσερα χρόνια- μηνιαίας διάρκειας σύγκρουσης των φιλόδοξων πρωτότοκων διαδόχων και ύστερα πάλι όλοι μαζί συνεχίζουμε να ζούμε όπως ζούσαμε (ανεξαρτήτως νικητή).
ΑΥΤΟ που δεν κατανοώ είναι γιατί χρησιμοποιείται πολεμική ορολογία για διαδικασίες που έχουν προσυμφωνηθεί (κυρίως για να εξαφανιστούν και τα τελευταία ίχνη της δικομματικής ενοχής για τη Siemens).
ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ «εκστρατείες», ταξικοί «εχθροί», εκλογικές «μάχες», επικοινωνιακά «στρατηγεία», «μονομαχίες» αρχηγών, «αντάρτες» που κόπηκαν από τα ψηφοδέλτια, το «βαρύ πυροβολικό» των εκλεκτών της Επικρατείας, οι «σύμμαχοι» και οι «ενισχύσεις» από τα αδελφά κόμματα. Ολα θυμίζουν πόλεμο, ενώ είναι λίγο-πολύ γνωστό -από τη Μεταπολίτευση και μετά- ότι τα όπλα είναι άσφαιρα, οι λοχαγοί και οι απλοί στρατιώτες των δύο κυβερνήσιμων στρατοπέδων είναι μεταξύ τους φίλοι (αφού στηρίζουν το ίδιο «εναλλασσόμενο» σύστημα εξουσίας), ενώ οι στρατοί των δύο αριστερών στρατοπέδων είναι ετεροθαλή αδέλφια που διεκδικούν με πάθος την πατρική ιδεολογική περιουσία (κι έτσι επιδίδονται σε χάρτινες πατροκτονίες και αδελφοκτονίες).
Αυτοί κάνουν πως διαφωνούν κι εμείς κάνουμε πως τους πιστεύουμε. Πότε άραγε θα τελειώσει αυτό το «δημοκρατικό παράδοξο»;
ΥΓ. Πρέπει να ψηφίσουμε γιατί μόνο με την εναλλαγή των κομμάτων μπορούμε να συμμετέχουμε και να ελέγχουμε. Πρέπει να στείλουμε στην «αποστρατεία» όλους τους παλιούς φύλαρχους. Ας δώσουμε την ευκαιρία στους νέους να διαπράξουν τα δικά τους λάθη (χωρίς όμως να γίνουν ίδιοι με τους προηγούμενους).
---> Eλευθεροτυπία 28-9-09
Thursday, 24 September 2009
Εξάψαλμος Ιερώνυμου για τα "τυχερά"
Εκοψε από την ιερατική σύναξη όσους προϊσταμένους ενοριών δεν υπέβαλαν έκθεση που τους είχε ζητηθεί για τις δράσεις και τους στόχους τους
«Εξάψαλμος» Ιερώνυμου χθες σε όσους προϊσταμένους ναών της αρχιερατικής του περιφέρειας δεν ανταποκρίθηκαν σε ερώτημα που τους είχε τεθεί από το καλοκαίρι, σχετικά με τα προβλήματα και τους στόχους της ενορίας.
Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος όχι μόνο δεν κάλεσε σε χθεσινή ιερατική σύναξη όσους προϊσταμένους ενοριών δεν απάντησαν σχετικά με το ποια θέματα αντιμετωπίζει η εκκλησία στη οποία υπηρετούν, αλλά, σύμφωνα με πληροφορίες, ζήτησε και την παραίτησή τους από τη θέση του προϊσταμένου.
Την ίδια στιγμή, στη σύναξη στον ναό του Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου ο Προκαθήμενος της Ελλαδικής Εκκλησίας φέρεται πως χαρακτήρισε «ντροπή» την απαίτηση των κληρικών για «τυχερά» και ταυτόχρονα ζήτησε από τους ρασοφόρους της αρχιερατικής του περιφέρειας να μην πολιτικολογούν δημοσίως.
Σύμφωνα με υπολογισμούς, οι κληρικοί προϊστάμενοι ναών της Αρχιεπισκοπής είναι περίπου 150 και περίπου το 30% δεν συνέταξε την έκθεση σχετικά με το ποιες είναι οι δράσεις, το έργο, το όραμα, αλλά και τα προβλήματα κάθε ενορίας, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση του κ. Ιερώνυμου.
Οι κληρικοί που παρευρέθησαν στη χθεσινή συνάντηση ήταν περίπου 100 και άκουσαν διά στόματος Αρχιεπισκόπου τη φράση «η απαίτηση των τυχερών είναι ντροπή. Αν θέλει κάποιος πιστός να δώσει κάτι σαν χάρισμα, μπορεί, όμως δεν είναι υποχρεωμένος να το κάνει».
Προτροπή
Ιδιαίτερη αξία λόγω της συγκυρίας των εκλογών αποκτά και η προτροπή του κ. Ιερώνυμου προς τους παριστάμενους να κρατούν τις πολιτικές απόψεις για τον εαυτό τους. «Τέτοιες απόψεις δεν έχουν θέση στην Εκκλησία», φέρεται να είπε.
Η χρηστή διαχείριση των οικονομικών κάθε ενορίας ήταν ένα ακόμη θέμα που ετέθη κατά τη χθεσινή σύναξη.
Ο Προκαθήμενος σύμφωνα με πληροφορίες είπε ότι ο οβολός των πιστών είναι ιερός και ότι δεν θα επιτρέψει οποιαδήποτε ενέργεια κληρικού που θα εκθέτει την Εκκλησία.
Με αφορμή δε εισήγηση κληρικού από τον Αγιο Ευθύμιο Κυψέλης σχετικά με τον ρόλο της Εκκλησίας και του κλήρου, ο κ. Ιερώνυμος αναφέρθηκε στην ανάγκη να διευρυνθεί το κοινωνικό έργο της Εκκλησίας.
Επίσης τόνισε την ανάγκη να ενισχυθούν οι ενορίες που έχουν ευρεία κοινωνική δράση για τη στήριξη περισσότερων ευπαθών κοινωνικά ομάδων.
Ακόμη, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών μίλησε για την κατάρτιση των κληρικών, την οποία θα αναλάβει το νεοσυσταθέν «Ιδρυμα Ποιμαντικής Επιμόρφωσης» της Αρχιεπισκοπής.
Τέλος, ανακοίνωσε και μία καινοτομία, η οποία αφορά τη συμμετοχή κληρικών σε ομάδες εργασίας της ιεραρχίας, εφόσον τα θέματα με τα οποία ασχολείται η ομάδα εργασίας αφορούν τον εφημεριακό κλήρο
ΕΘΝΟΣ - 24/9/09
---> Τον...πάω!
«Εξάψαλμος» Ιερώνυμου χθες σε όσους προϊσταμένους ναών της αρχιερατικής του περιφέρειας δεν ανταποκρίθηκαν σε ερώτημα που τους είχε τεθεί από το καλοκαίρι, σχετικά με τα προβλήματα και τους στόχους της ενορίας.
Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος όχι μόνο δεν κάλεσε σε χθεσινή ιερατική σύναξη όσους προϊσταμένους ενοριών δεν απάντησαν σχετικά με το ποια θέματα αντιμετωπίζει η εκκλησία στη οποία υπηρετούν, αλλά, σύμφωνα με πληροφορίες, ζήτησε και την παραίτησή τους από τη θέση του προϊσταμένου.
Την ίδια στιγμή, στη σύναξη στον ναό του Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου ο Προκαθήμενος της Ελλαδικής Εκκλησίας φέρεται πως χαρακτήρισε «ντροπή» την απαίτηση των κληρικών για «τυχερά» και ταυτόχρονα ζήτησε από τους ρασοφόρους της αρχιερατικής του περιφέρειας να μην πολιτικολογούν δημοσίως.
Σύμφωνα με υπολογισμούς, οι κληρικοί προϊστάμενοι ναών της Αρχιεπισκοπής είναι περίπου 150 και περίπου το 30% δεν συνέταξε την έκθεση σχετικά με το ποιες είναι οι δράσεις, το έργο, το όραμα, αλλά και τα προβλήματα κάθε ενορίας, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση του κ. Ιερώνυμου.
Οι κληρικοί που παρευρέθησαν στη χθεσινή συνάντηση ήταν περίπου 100 και άκουσαν διά στόματος Αρχιεπισκόπου τη φράση «η απαίτηση των τυχερών είναι ντροπή. Αν θέλει κάποιος πιστός να δώσει κάτι σαν χάρισμα, μπορεί, όμως δεν είναι υποχρεωμένος να το κάνει».
Προτροπή
Ιδιαίτερη αξία λόγω της συγκυρίας των εκλογών αποκτά και η προτροπή του κ. Ιερώνυμου προς τους παριστάμενους να κρατούν τις πολιτικές απόψεις για τον εαυτό τους. «Τέτοιες απόψεις δεν έχουν θέση στην Εκκλησία», φέρεται να είπε.
Η χρηστή διαχείριση των οικονομικών κάθε ενορίας ήταν ένα ακόμη θέμα που ετέθη κατά τη χθεσινή σύναξη.
Ο Προκαθήμενος σύμφωνα με πληροφορίες είπε ότι ο οβολός των πιστών είναι ιερός και ότι δεν θα επιτρέψει οποιαδήποτε ενέργεια κληρικού που θα εκθέτει την Εκκλησία.
Με αφορμή δε εισήγηση κληρικού από τον Αγιο Ευθύμιο Κυψέλης σχετικά με τον ρόλο της Εκκλησίας και του κλήρου, ο κ. Ιερώνυμος αναφέρθηκε στην ανάγκη να διευρυνθεί το κοινωνικό έργο της Εκκλησίας.
Επίσης τόνισε την ανάγκη να ενισχυθούν οι ενορίες που έχουν ευρεία κοινωνική δράση για τη στήριξη περισσότερων ευπαθών κοινωνικά ομάδων.
Ακόμη, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών μίλησε για την κατάρτιση των κληρικών, την οποία θα αναλάβει το νεοσυσταθέν «Ιδρυμα Ποιμαντικής Επιμόρφωσης» της Αρχιεπισκοπής.
Τέλος, ανακοίνωσε και μία καινοτομία, η οποία αφορά τη συμμετοχή κληρικών σε ομάδες εργασίας της ιεραρχίας, εφόσον τα θέματα με τα οποία ασχολείται η ομάδα εργασίας αφορούν τον εφημεριακό κλήρο
ΕΘΝΟΣ - 24/9/09
---> Τον...πάω!
Monday, 21 September 2009
Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2009
Δημοκρατία και εκλογές
Με τον ΑΝΔΡΕΑ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ
Αποφθέγματα σήμερα από κάποιους, περισσότερο από μας, σοφούς, για τις εκλογές και τη δημοκρατία...
Για να μην ξεχνιόμαστε!
«Αν οι εκλογές άλλαζαν οτιδήποτε, θα ήταν παράνομες», Εμα Γκόλντμαν. «Για να γίνει αφέντης ο πολιτικός ποζάρει ως υπηρέτης», Σαρλ ντε Γκολ. «Αν ένας πολιτικός ανακάλυπτε ότι υπήρχαν κανίβαλοι στην περιφέρειά του, θα τους υποσχόταν ιεραπόστολους για δείπνο», Χένρι Λούις Μένκεν.
«Οι πολιτικοί είναι παντού ίδιοι. Υπόσχονται να χτίσουν γέφυρες ακόμα κι όταν δεν υπάρχουν ποτάμια», Νικίτα Χρουστσόφ. «Ποτέ οι άνθρωποι δεν λένε περισσότερα ψέματα απ' ό,τι έπειτα από ένα κυνήγι, κατά τη διάρκεια ενός πολέμου και πριν από εκλογές», Οτο φον Μπίσμπαρκ. «Η πολιτική είναι η ευγενής τέχνη τού να παίρνεις τις ψήφους των φτωχών και να κάνεις εκστρατείες με λεφτά των πλουσίων, υποσχόμενος ότι θα προστατέψεις τους μεν από τους δε», Οσκαρ Ασμέριντζερ.
«Ολοι θα θέλαμε να ψηφίσουμε τον καλύτερο αλλά δεν είναι ποτέ υποψήφιος», Ρόμπερτ Ορμπεν. «Οι κακοί πολιτικοί εκλέγονται από καλούς πολίτες που δεν ψηφίζουν», Τζορτζ Τζιν Νάθαν. «Αν ο Θεός ήθελε να ψηφίσουμε, θα μας είχε προτείνει ο ίδιος υποψήφιους», αναρχοχριστιανός που κάνει αποχή. «Εχετε ποτέ την αίσθηση ότι ο μόνος λόγος που κάνουμε εκλογές είναι για να δούμε αν οι δημοσκοπήσεις ήταν σωστές;», Ρόμπερτ Ορμπεν.
«Δεν συμφωνώ με τις πεποιθήσεις σας, αλλά είμαι έτοιμος να δώσω την ίδια τη ζωή μου για να μπορείτε να τις εκφράσετε ελεύθερα», Βολτέρος. «Στη δημοκρατία κάθε άνθρωπος είναι αναγκαίος», Εμερσον. «Οπως δεν ανέχομαι να είμαι σκλάβος, έτσι δεν δέχομαι και να είμαι κυρίαρχος», Λίνκολν. «Οι άνθρωποι παραπαίουν ιδεολογικά μεταξύ καπιταλισμού και σοσιαλισμού γιατί δεν έχουν καταλάβει ότι καπιταλισμός είναι η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, ενώ σοσιαλισμός είναι το αντίθετο», ανώνυμος μηδενιστής.
«Τα πολιτικά σκάνδαλα είναι σαν τα μαθηματικά αξιώματα. Πολλοί τα γνωρίζουν αλλά κανένας δεν μπορεί να τα αποδείξει», άλλος ανώνυμος. «Οι κυβερνήσεις είναι σαν τις πάνες των μωρών. Χρειάζονται συχνά αλλαγή και μάλιστα για τον ίδιο λόγο», μητέρα ψηφοφόρος. «Το εκλογικό επίδομα είναι ένα επίδομα που χορηγεί το κράτος για την περίοδο των εκλογών στους δημοσίους υπαλλήλους που χρησιμοποιούνται για τη διεξαγωγή τους», ιδιωτικός υπάλληλος
«Η ιδέα ότι το "δημόσιο συμφέρον" προηγείται των ατομικών δικαιωμάτων και συμφερόντων, έχει μόνο μία ερμηνεία: το συμφέρον ορισμένων ατόμων προηγείται των δικαιωμάτων και των συμφερόντων άλλων». «Κάθε άνθρωπος χτίζει τον κόσμο σύμφωνα με τη δική του εικόνα. Εχει τη δυνατότητα να διαλέξει, αλλά δεν έχει τη δυνατότητα να αποφύγει να διαλέξει», Αϊν Ραντ
«Ο ισχυρός έχει σκλάβους, ο πλούσιος κόλακες και ο σοφός φίλους», Ισοκράτης. «Στην υπερβολική λογομαχία χάνεται η αλήθεια», Σύρος. «Αν γνώριζες τους πόνους των άλλων, τότε ευκολότερα θα υπέφερες και τους σημερινούς δικούς σου πόνους», Φιλήμων. «Δεν υπάρχουν χαμένες υποθέσεις, εκτός από εκείνες που οι ίδιοι εμείς εγκαταλείψαμε», Κλεόβουλος. «Οποιος σκέφθηκε άσχημα για τα δικά του, ποτέ δεν θα σκεφθεί καλά και για τα ξένα πράγματα», Σωκράτης.
«Η δημοκρατία είναι το χειρότερο πολίτευμα. Είναι όμως το καλύτερο από όσα έχουν εμφανιστεί μέχρι τώρα», Τσόρτσιλ. «Η δημοκρατία είναι δύο λύκοι και ένα πρόβατο που ψηφίζουν για να αποφασίσουν ποιο θα είναι το γεύμα», Μάρσαλ Φριτς. «Από εμάς τους τρεις εγώ είμαι ο μόνος που μπορεί αύριο να μη ξυπνήσω κυβερνήτης του λαού και είμαι περήφανος γι' αυτό», ο Ουίνστον Τσόρτσιλ στους Ρούσβελτ και Στάλιν.
---> Έτσι για να σπάει η μονοτονία! Αλήθεια πόσα από τα παραπάνω δεν είναι αλήθεια ή έστω δεν εμπεριέχουν μια γερή δόση αλήθειας?
Δημοκρατία και εκλογές
Με τον ΑΝΔΡΕΑ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ
Αποφθέγματα σήμερα από κάποιους, περισσότερο από μας, σοφούς, για τις εκλογές και τη δημοκρατία...
Για να μην ξεχνιόμαστε!
«Αν οι εκλογές άλλαζαν οτιδήποτε, θα ήταν παράνομες», Εμα Γκόλντμαν. «Για να γίνει αφέντης ο πολιτικός ποζάρει ως υπηρέτης», Σαρλ ντε Γκολ. «Αν ένας πολιτικός ανακάλυπτε ότι υπήρχαν κανίβαλοι στην περιφέρειά του, θα τους υποσχόταν ιεραπόστολους για δείπνο», Χένρι Λούις Μένκεν.
«Οι πολιτικοί είναι παντού ίδιοι. Υπόσχονται να χτίσουν γέφυρες ακόμα κι όταν δεν υπάρχουν ποτάμια», Νικίτα Χρουστσόφ. «Ποτέ οι άνθρωποι δεν λένε περισσότερα ψέματα απ' ό,τι έπειτα από ένα κυνήγι, κατά τη διάρκεια ενός πολέμου και πριν από εκλογές», Οτο φον Μπίσμπαρκ. «Η πολιτική είναι η ευγενής τέχνη τού να παίρνεις τις ψήφους των φτωχών και να κάνεις εκστρατείες με λεφτά των πλουσίων, υποσχόμενος ότι θα προστατέψεις τους μεν από τους δε», Οσκαρ Ασμέριντζερ.
«Ολοι θα θέλαμε να ψηφίσουμε τον καλύτερο αλλά δεν είναι ποτέ υποψήφιος», Ρόμπερτ Ορμπεν. «Οι κακοί πολιτικοί εκλέγονται από καλούς πολίτες που δεν ψηφίζουν», Τζορτζ Τζιν Νάθαν. «Αν ο Θεός ήθελε να ψηφίσουμε, θα μας είχε προτείνει ο ίδιος υποψήφιους», αναρχοχριστιανός που κάνει αποχή. «Εχετε ποτέ την αίσθηση ότι ο μόνος λόγος που κάνουμε εκλογές είναι για να δούμε αν οι δημοσκοπήσεις ήταν σωστές;», Ρόμπερτ Ορμπεν.
«Δεν συμφωνώ με τις πεποιθήσεις σας, αλλά είμαι έτοιμος να δώσω την ίδια τη ζωή μου για να μπορείτε να τις εκφράσετε ελεύθερα», Βολτέρος. «Στη δημοκρατία κάθε άνθρωπος είναι αναγκαίος», Εμερσον. «Οπως δεν ανέχομαι να είμαι σκλάβος, έτσι δεν δέχομαι και να είμαι κυρίαρχος», Λίνκολν. «Οι άνθρωποι παραπαίουν ιδεολογικά μεταξύ καπιταλισμού και σοσιαλισμού γιατί δεν έχουν καταλάβει ότι καπιταλισμός είναι η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, ενώ σοσιαλισμός είναι το αντίθετο», ανώνυμος μηδενιστής.
«Τα πολιτικά σκάνδαλα είναι σαν τα μαθηματικά αξιώματα. Πολλοί τα γνωρίζουν αλλά κανένας δεν μπορεί να τα αποδείξει», άλλος ανώνυμος. «Οι κυβερνήσεις είναι σαν τις πάνες των μωρών. Χρειάζονται συχνά αλλαγή και μάλιστα για τον ίδιο λόγο», μητέρα ψηφοφόρος. «Το εκλογικό επίδομα είναι ένα επίδομα που χορηγεί το κράτος για την περίοδο των εκλογών στους δημοσίους υπαλλήλους που χρησιμοποιούνται για τη διεξαγωγή τους», ιδιωτικός υπάλληλος
«Η ιδέα ότι το "δημόσιο συμφέρον" προηγείται των ατομικών δικαιωμάτων και συμφερόντων, έχει μόνο μία ερμηνεία: το συμφέρον ορισμένων ατόμων προηγείται των δικαιωμάτων και των συμφερόντων άλλων». «Κάθε άνθρωπος χτίζει τον κόσμο σύμφωνα με τη δική του εικόνα. Εχει τη δυνατότητα να διαλέξει, αλλά δεν έχει τη δυνατότητα να αποφύγει να διαλέξει», Αϊν Ραντ
«Ο ισχυρός έχει σκλάβους, ο πλούσιος κόλακες και ο σοφός φίλους», Ισοκράτης. «Στην υπερβολική λογομαχία χάνεται η αλήθεια», Σύρος. «Αν γνώριζες τους πόνους των άλλων, τότε ευκολότερα θα υπέφερες και τους σημερινούς δικούς σου πόνους», Φιλήμων. «Δεν υπάρχουν χαμένες υποθέσεις, εκτός από εκείνες που οι ίδιοι εμείς εγκαταλείψαμε», Κλεόβουλος. «Οποιος σκέφθηκε άσχημα για τα δικά του, ποτέ δεν θα σκεφθεί καλά και για τα ξένα πράγματα», Σωκράτης.
«Η δημοκρατία είναι το χειρότερο πολίτευμα. Είναι όμως το καλύτερο από όσα έχουν εμφανιστεί μέχρι τώρα», Τσόρτσιλ. «Η δημοκρατία είναι δύο λύκοι και ένα πρόβατο που ψηφίζουν για να αποφασίσουν ποιο θα είναι το γεύμα», Μάρσαλ Φριτς. «Από εμάς τους τρεις εγώ είμαι ο μόνος που μπορεί αύριο να μη ξυπνήσω κυβερνήτης του λαού και είμαι περήφανος γι' αυτό», ο Ουίνστον Τσόρτσιλ στους Ρούσβελτ και Στάλιν.
---> Έτσι για να σπάει η μονοτονία! Αλήθεια πόσα από τα παραπάνω δεν είναι αλήθεια ή έστω δεν εμπεριέχουν μια γερή δόση αλήθειας?
Sunday, 20 September 2009
Γ. Καρατζαφέρης! 'Ενα όνομα μιά ιστορία (βρώμικη...)
Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2009
ΑΠΟ ΤΟΝ ΨΙΝΑΚΗ ΩΣ ΤΗ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ
Το φαιό λάιφ στάιλΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΙΟΥ: ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΙΜΗΣ, ΑΝΤΑ ΨΑΡΡΑ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΡΑΣ / ios@enet.gr Μπορεί να μην κατάφερε, τελικά, ο κ. Γιώργος Καρατζαφέρης να εντάξει στην κοινοβουλευτική του ομάδα τον κ. Ψινάκη, αλλά οπωσδήποτε δεν μετάνιωσε που ένα μέρος της προεκλογικής εκστρατείας του κόμματός του αναλώθηκε στις διαπραγματεύσεις του με τον γνωστό σταρ της showbiz.
Πολύ πριν προκύψει το θέμα Ψινάκη, οι εκπομπές οι οποίες αυτοαποκαλούνται «life style» είχαν κάτι ανακαλύψει για τον Καρατζαφέρη και τους συνεργάτες του.
Ο ίδιος ο αρχηγός του ΛΑΟΣ ως άνθρωπος της πιάτσας και πετυχημένος διαφημιστής εσωρούχων γνωρίζει ότι καμιά φορά για να πλασάρουμε το προϊόν μας πρέπει να δείχνουμε κάτι άλλο, πιο ελκυστικό για τον υποψήφιο αγοραστή. Για παράδειγμα, πρέπει να δείχνουμε ωραία κορίτσια και αγόρια για να πουλήσουμε απορρυπαντικά, καφέδες, αναψυκτικά, αποσμητικά, ακόμα και χάπια για τη χοληστερίνη.
Η «λάμψη» της Χρυσής Αυγής
Η μέθοδος αυτή εφαρμόζεται και στο λαοφιλές υπαίθριο παιχνίδι, τον «παπά», κατά το οποίο ο χειριστής τριών χαρτιών τράπουλας, ο «παπατζής» δηλαδή, με γρήγορες ταχυδακτυλουργικές κινήσεις αλλάζει μπροστά στα μάτια του αφελούς περαστικού τις θέσεις των τριών τραπουλόχαρτων, κάνοντάς τον να πιστέψει ότι γνωρίζει πού βρίσκεται ο «παπάς».
Στην προκειμένη περίπτωση εκείνο που επιθυμούσε να κρύψει ο κ. Καρατζαφέρης με τις ταχυδακτυλουργικές του κινήσεις ήταν ο ακροδεξιός πυρήνας του κόμματός του. Γιατί την ώρα που όλοι οι τηλεοπτικοί αστέρες αγωνιούσαν για το φλερτ Καρατζαφέρη-Ψινάκη, ο αρχηγός του ΛΑΟΣ προχωρούσε σιωπηρά σε μια σειρά άλλες «μεταγραφές», καθόλου λαμπερές.
Η πιο σημαντική ανάμεσά τους είναι η ανάδειξη ως υποψηφίου του κόμματος στην Αχαΐα του πρώην υπαρχηγού της Χρυσής Αυγής Δημήτρη Ζαφειρόπουλου, εκδότη της φιλοχουντικής εφημερίδας «Ελεύθερος Κόσμος», ο οποίος έχει καταδικαστεί για αντισημιτισμό (στις 18 Σεπτεμβρίου 2008).
Η προσχώρηση ανακοινώθηκε από την εφημερίδα του ΛΑΟΣ «Αλφα Ενα» στις 5 Σεπτεμβρίου, αλλά διάρκεσε μόλις μία βδομάδα. Μόλις δημοσιοποιήθηκε το γεγονός, με ανακοίνωση της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας στην «Ε», ο κ. Καρατζαφέρης υπαναχώρησε και απέσυρε τον νέο του συνεργάτη από τα ψηφοδέλτια. Τον αποκλεισμό του πρώην χρυσαυγίτη ανακοίνωσε ο ίδιος ο Καρατζαφέρης την Κυριακή από το Mega.
Είχαν προλάβει να εκτεθούν υπέρ της υποψηφιότητας Ζαφειρόπουλου στελέχη του ΛΑΟΣ όπως ο Αδωνις Γεωργιάδης, αλλά ο αρχηγός επικαλέστηκε «φάκελο με στοιχεία για τη δράση του Ζαφειρόπουλου», τον οποίο του έστειλε η Χρυσή Αυγή, και εισηγήθηκε στο Ε.Γ. του κόμματος τον αποκλεισμό του από τα ψηφοδέλτια.
Ολα τα μέλη του κομματικού οργάνου συμφώνησαν, εκτός από τους «σκληρούς» Πλεύρη και Γεωργιάδη, οι οποίοι «απείχαν» από την ψηφοφορία.
Σύμπραξη με την ΕΠΕΝ
Οσο για τον πολιτικό χαρακτήρα αυτής της ολιγοήμερης συνεργασίας Ζαφειρόπουλου-Καρατζαφέρη, διαφωτιστικό είναι το άρθρο του Σπ. Ζουρνατζή με τον εύγλωττο τίτλο «Η σύμπραξη Ζαφειρόπουλου-ΛΑΟΣ: Η δευτέρα παρουσία της ΕΠΕΝ».
Το άρθρο φιλοξενείται στην εφημερίδα του Ζαφειρόπουλου («Ελεύθερος Κόσμος», 13.9.09) και ο συντάκτης του είναι ο γνωστός απολογητής του δικτάτορα Παπαδόπουλου, ο οποίος χρημάτισε και «υπουργός» στη δοτή κυβέρνηση Μαρκεζίνη την περίοδο του Πολυτεχνείου, ενώ στη μεταπολίτευση εκλέχτηκε ευρωβουλευτής με την ΕΠΕΝ, το κόμμα που ίδρυσε ο ίδιος ο Παπαδόπουλος.
Ως «γάμο της χρονιάς» εμφάνισαν όλα τα TV- μεσημεριανάδικα την αποκατάσταση της κυρίας Μανωλίδου από τον κ. Γεωργιάδη. Και, βέβαια, είχαν αποκλειστικές πληροφορίες για τα τυριά, τη σπανακόπιτα αλλά και το νυφικό.
Αφού, λοιπόν, εκθειάζει τον Ζαφειρόπουλο για την πολιτική του προέλευση από την ΕΠΕΝ, ο Ζουρνατζής αποκαλύπτει το πολιτικό περιεχόμενο της συνεργασίας του με το ΛΑΟΣ:
«Με αυτό το αγωνιστικό παρελθόν ο Ζαφειρόπουλος έρχεται τώρα να ενταχθεί στο κοινοβουλευτικό κόμμα του ΛΑΟΣ, διεκδικώντας μία έδρα στην Αχαΐα. Γιατί; Οχι βεβαίως για το βουλευτιλίκι αλλά για κάτι περισσότερο: γι' αυτό που δεν επέτυχε η τιμημένη ΕΠΕΝ στα 13 χρόνια ζωής της, δηλαδή την εκπροσώπηση στη Βουλή, ώστε να θέσει αυτό που εκκρεμεί από την αρχή της Μεταπολιτεύσεως. Ποιο; Το θέμα της αποκαταστάσεως των Αξιωματικών της 21ης Απριλίου 1967.
Η ανάκληση της πολιτικής προγραφής των Αξιωματικών θα άνοιγε τον δρόμο για την πολιτική αποκατάστασή τους. Ο,τι δεν καταδέχθηκε να κάνει στα δύο χρόνια της βουλευτείας του ο τελευταίος αρχηγός της ΕΠΕΝ Βορίδης, έρχεται τώρα ο Ζαφειρόπουλος, το Επενιτόπουλο, να δεσμευθεί ότι θα είναι η πρώτη πράξη της ευκταίας βουλευτείας του. Και μόνο γι' αυτό οι επιζώντες Επενίτες δεσμεύονται να αγωνισθούν για την εκλογή του...».
Μ' άλλα λόγια, για όσους δεν κατάλαβαν, ο κ. Καρατζαφέρης επιχείρησε να ενισχύσει το κόμμα του με νέο φιλοχουντικό αίμα, το οποίο θα αναλάμβανε να πραγματοποιήσει όσα δεν καταδέχτηκε ο «συμβιβασμένος» Βορίδης και οι άλλοι φιλοχουντικοί του ΛΑΟΣ. Οσο για τη δράση των οπαδών του Ζαφειρόπουλου, ενδεικτικό είναι άλλο δημοσίευμα στο ίδιο φύλλο της εφημερίδας του, όπου περιγράφονται οι «εθνικολαϊκές πολιτοφυλακές» με τις οποίες «ο λαός υπερασπίζεται το μέλλον της Ελλάδας», γιατί «η επανάσταση δεν είναι ακόμη έτοιμη. Ψάχνει αρχηγό!»
Προσαρμοσμένος στην υποστήριξη του νέου -έστω και προσωρινού- κόμματος του εκδότη του, ο «Ελεύθερος Κόσμος» θα εμφανίσει ως «σημαντική επιτυχία» και «κίνηση ματ» του Γιώργου Καρατζαφέρη την είσοδο στο κόμμα τού μέχρι χτες διοικητή της ΕΥΠ Ιωάννη Κοραντή, ο οποίος «έχει γράψει χρυσές σελίδες στο Διπλωματικό Σώμα και έχει προσφέρει εξαιρετικές υπηρεσίες τα πέντε χρόνια που ήταν στη διοίκηση της ΕΥΠ».
Πρόκειται, όπως θυμόμαστε όλοι, για τον άνθρωπο που συνέδεσε τη θητεία του με υποθέσεις όπως των υποκλοπών, των απαγωγών Πακιστανών κ.λπ. Η εντυπωσιακή ένταξη του κ. Κοραντή στον ΛΑΟΣ ενισχύει την άποψη όσων υποστηρίζουν ότι τελικά το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη έχει άμεση σχέση με το «βαθύ» ελληνικό κράτος και ο τρόπος που πολιτεύεται πρέπει να ιδωθεί απ' αυτή τη σκοπιά.
Υπάρχει, βέβαια, και η άλλη πλευρά της υπόθεσης. Καλά ο κ. Καρατζαφέρης και οι επιδιώξεις του! Ευνόητη και η διαθεσιμότητα διάφορων παροπλισμένων χρυσαυγιτών ή παλαιοχουντικών. Αλλά πώς εμφανίστηκαν τόσο πρόθυμοι στο κάλεσμά του διάφοροι γνωστοί τηλεοπτικοί αστέρες;
Πρέπει κατ' αρχήν να σημειώσουμε ότι δεν είναι ο αρχηγός του ΛΑΟΣ ο πρώτος που επιδίωξε να στρατολογήσει υποψήφιους από το χώρο αυτό. Και για να είμαστε δίκαιοι, ο κ. Καρατζαφέρης είναι εκείνος που δικαιούται περισσότερο από κάθε άλλον να συναλλάσσεται με τους τηλεστάρ.
Η τηλεοπτική ακροδεξιά
Οχι μόνο επειδή όλη του η πολιτική καριέρα στηρίζεται στο ιδιότυπο πλέγμα «πατριωτικών» μεσημεριανάδικων που έχει στήσει από χρόνια με τη δική του εκπομπή στο ιδιωτικό του κανάλι και τις παραπλήσιες εκπομπές τηλεπωλήσεων ιστορικών και προπαγανδιστικών βιβλίων που διακινούν οι στενοί του συνεργάτες (Γεωργιάδης, Βελόπουλος και παλαιότερα οι Λιακόπουλος, Σχοινάς κ.ά.), αλλά και επειδή έχει κατορθώσει να μετατρέψει το ίδιο το κόμμα του σε αγαπημένο αντικείμενο των εκπομπών της πρωινής, της μεσημεριανής, αλλά και της μεταμεσονύκτιας ζώνης.
*Τουλάχιστον τρία κανάλια μετέδιδαν ταυτόχρονα (ως «αποκλειστικό θέμα») ανατριχιαστικές λεπτομέρειες από το γάμο του Αδώνιδος Γεωργιάδου με την Ευγενία Μανωλίδου (Alpha, Alter, Star στις 23.6.09), ενώ λίγες μέρες νωρίτερα το ίδιο ενδιαφέρον είχε επιδειχθεί και για τα βαφτίσια του παιδιού του Βορίδη (Star).
Οταν δεν πάει πολύ καλά η ελληνική (ή η κυπριακή) συμμετοχή στην Eurovision, επιστρατεύεται ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ να αποκαλύψει ανθελληνική συνωμοσία
*Τη μερίδα του λέοντος στην ανάδειξη του «τηλεοπτικού» του προφίλ έχει, βέβαια, ο ίδιος ο αρχηγός. Εχει φροντίσει να προβάλει ένα προσεκτικά γραμμένο βιογραφικό, που περιλαμβάνει τη φτωχική του καταγωγή («ήμουν γιος σανοπώλη» και «πουλούσα γάλα στη γειτονιά»), την ανάδειξή του σε διαγωνισμούς μποντιμπίλντινγκ («6ος Μίστερ Ευρώπη») και τον διαγωνισμό μπρα-ντε-φερ με τον Αρνολντ Σβαρτσενέγκερ (που «έληξε ισόπαλος»).
*Ο,τι πρέπει για τα μεσημεριανάδικα. «Να δούμε τώρα τον πολιτικό που είχε σχολή μοντέλων και υπήρξε μποντιμπίλντερ και έλεγα πόσο νόστιμος υπήρξε στα νιάτα του», λέει με ανυπόκριτο θαυμασμό η Τατιάνα Στεφανίδου στη μεσημεριανή της εκπομπή «Αποκάλυψη Τώρα» (ΑΝΤ1, 27.3.06).
Και συνεχίζει: «Αχ... Είναι ακόμα γοητευτικός. Γι' αυτό του έχω μια αδυναμία, μη νομίζεις. Και για άλλους λόγους».
*Με πρότυπο τον Παναγιώτη Ψωμιάδη, ο οποίος μεταμφιέζεται σε Ζορό, τραγουδάει και πηγαίνει στα καλλιστεία για να ρωτήσει τις υποψήφιες Μις για το «Μακεδονικό» (ΑΝΤ1, 27.5.08), τα στελέχη του ΛΑΟΣ διεκδικούν θέση σε όλες τις σχετικές εκπομπές, δίνοντας πάντα τον «πατριωτικό» τόνο σε ζητήματα όπως η Eurovision. Ο κ. Καρατζαφέρης θα βγει στις ειδήσεις για να καταγγείλει ότι «τα μηνύματα που ψήφιζαν την Κυπρία δεν γίνονταν δεκτά, ενώ γίνονταν δεκτά τα άλλα που ψήφιζαν Τουρκία και Σκόπια» (Alter, 19.5.06).
Ομως, η ενασχόληση των διάφορων τηλεοπτικών εκπομπών με τη «λάμψη» των στελεχών του ΛΑΟΣ δεν οφείλεται μόνο στο προφίλ «τηλεστάρ» που καλλιεργούν οι ίδιοι. Οι προσεκτικοί παρατηρητές θα διαπιστώσουν μια πραγματική ιδεολογική σύγκλιση των εκπομπών αυτών -αλλά και των εντύπων παρόμοιου περιεχομένου- με την πολιτική ατζέντα του ΛΑΟΣ. Ο ακροδεξιός λαϊκισμός και ο ξενόφοβος εθνικισμός είναι παρόντες στις περισσότερες απ' αυτές, ενώ η προβολή των στελεχών του ΛΑΟΣ γίνεται αβίαστα, χάρη στις «πατριωτικές» τους ευαισθησίες.
*Στον τομέα αυτό τον πρωταγωνιστικό ρόλο παίζει η εφημερίδα «Espresso», η οποία τροφοδοτεί τα μεσημεριανάδικα με κάθε λογής «ειδήσεις», οι οποίες έρχονται γάντι σε σχολιαστές από το ΛΑΟΣ: «Σοκάρει η αφίσα της ηδονής» (5.4.02). «Εικόνα σοκ εμφανίζει την Παναγία με γένια!» (19.12.02). «Θησαυρίζει ο ροκ-σταρ που υμνεί τον αντίχριστο!» (29.12.02). «Παράσταση-σοκ με γυμνό και σεξ σε θέατρο» (26.03.03).
*Με τη σειρά του ο αρχηγός του ΛΑΟΣ φροντίζει να παρεμβαίνει όταν κάποιο έργο τέχνης θίγει τα ιερά και όσια της πατρίδας και της θρησκείας. Συνέβη με έναν πίνακα στην έκθεση Outlook το Δεκέμβρη του 2003, όταν ο κ. Καρατζαφέρης τον θεώρησε βλάσφημο και ζήτησε την παρέμβαση της εισαγγελίας. Η «Espresso» αμέσως ανέλαβε δράση («Εκθεση ντροπής με τις ευλογίες του υπουργείου Πολιτισμού: Πλήρωσε 300.000 ευρώ για να ρεζιλέψουν τον Χριστό και τον σταυρό»). Η υπόθεση κατέληξε στη δίωξη και τον διασυρμό του υπεύθυνου της έκθεσης, ο οποίος απαλλάχθηκε μετά από χρόνια.
*Σε κάθε τηλεοπτικό «γεγονός» αυτού του είδους ο Καρατζαφέρης και οι συνεργάτες του δίνουν αμέσως το «παρών». Οταν παρουσιάστηκε πριν από τρία χρόνια ένας νεκρός μοναχός «που δεν έλιωνε», ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ ήταν από τους πρώτους που έσπευσαν: «Εκανα μια περιοδεία στη Φθιώτιδα, στη Μονή Αγάθωνος, όπου το σκήνωμα του Βησσαρίωνος έχει μαγνητίσει κόσμο. Πήγα στη Μονή όπου υπήρχε κόσμος, όχι πολύς, αρκετός» (Τηλεάστυ, 20.3.06).
Με τη γνωστή του πονηριά φρόντισε να διαχύσει κατ' αρχήν τις ευθύνες: «Μου έκανε εντύπωση ότι λίγο πριν από μένα είχε περάσει ο Δημήτρης Καμπουράκης, λίγο μετά ο Γιώργος Αυτιάς, και δεν πήγαν κάτω από τη δημοσιογραφική τους ανάγκη, αλλά προφανώς ως προσκυνητές. Οι πιο πολλοί μιλούν για θαύμα».
Οταν μετά από μια βδομάδα είχε φανεί ότι πρόκειται για μια ακόμα εμπορική επιχείρηση, ο κ. Καρατζαφέρης δεν είχε καμιά δυσκολία να καταγγείλει όσους παρασέρνουν τους αφελείς πιστούς: «Εμείς οι δημοσιογράφοι το τροφοδοτήσαμε, το πυροδοτήσαμε, θαύμα ο ένας, θαύμα ο άλλος, ο κόσμος ξεσηκώθηκε, μερικοί απλοί άνθρωποι έτρεξαν» (ΑΝΤ1, 27.3.06).
«Ολα» για τον πρόεδρο
*Ορισμένες τηλεοπτικές εκπομπές δεν διστάζουν να μεταβληθούν σε ανοιχτούς προπαγανδιστικούς μηχανισμούς του ΛΑΟΣ, όπως η εκπομπή «Ολα» του Θέμου Αναστασιάδη, ο οποίος συμμετέχει στις προπαγανδιστικές εκστρατείες του κόμματος, δωρίζει στον κ. Γεωργιάδη μπλουζάκια με τη φωτογραφία της κυρίας Ρεπούση και τη λεζάντα «Yassou Εφιάλτη», ενώ προβάλλει και τη γραμματέα του αρχηγού και τον ίδιο τον Καρατζαφέρη. Την ίδια πολιτική ακολουθεί και ως εκδότης στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα».
Η εφημερίδα του ΛΑΟΣ προέβαλλε την υποψηφιότητα του Ζαφειρόπουλου, μέχρι που αποκαλύφθηκε ότι ο συγκεκριμένος ήταν πρώην υπαρχηγός της φασιστικής Χρυσής Αυγής.
*Οι προσωπικές και επαγγελματικές σχέσεις παίζουν φυσικά κι εδώ ρόλο. Ο κ. Βορίδης είναι δικηγόρος της «Espresso» και την υπεράσπισε σε διάφορες υποθέσεις όπως εναντίον της μητέρας του τραγικού Αλεξ. Φυσικά η εφημερίδα προβάλλει σε πρωτοσέλιδο τις συνεντεύξεις του Βορίδη για τους «κουκουλοφόρους».
*Από την άλλη πλευρά, το Τηλεάστυ διαφημίζει τη «δημοσιογραφική σχολή» του Καρατζαφέρη, αποκαλύπτοντας ότι πολλοί γνωστοί δημοσιογράφοι «έχουν θητεύσει δίπλα του», υπονοώντας ότι του χρωστούν την επιτυχία τους: «Η Γιώτα Αντωνοπούλου, διευθύντρια της "Βραδυνής", ο Αντώνης Πίκουλας, εκδότης της "Αξίας", ο παρουσιαστής του Star Θοδωρής Δρακάκης, ο διευθυντής του "Ελεύθερου Τύπου" Μπάμπης Κούτρας, ο υπεύθυνος τύπου της κυρίας Γιαννάκου Χάρης Καλούδης, αλλά και ο Γιάννης Παπαγιάννης, ο Αρης Σπίνος, ο Γιώργος Λιάγκας, ο Γιώργος Βλάχος, η Τάνια Ιακωβίδου και άλλοι πολλοί».
Δεν έπεσε, λοιπόν, από τον ουρανό στην αγκαλιά του κ. Καρατζαφέρη ο κ. Ψινάκης. Για να δικαιολογήσει την πρόσκλησή του στον τηλεστάρ και τον ποδοσφαιριστή Ανατολάκη, ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ ισχυρίστηκε ότι μ' αυτές τις υποψηφιότητες θέλει να προσεγγίσει τους ψηφοφόρους που απείχαν στις τελευταίες εκλογές, τη νεολαία που αδιαφορεί για την πολιτική και τους χούλιγκαν που δεν έχουν ακούσει καν για Κοινοβούλιο.
«Να φέρουμε μέσα στη Δημοκρατία και στον κοινοβουλευτισμό ανθρώπους που τους έχουν γυρίσει την πλάτη, δηλαδή το 50% σχεδόν του ελληνικού λαού», θα πει στο Mega (13.9.09).
«Πιστεύω ότι ήταν ένα καλό "μεγάφωνο", για να φτάσει η δικιά μου φωνή στα αυτιά κάποιων παιδιών, που παλαιότερα είχε προσκαλέσει και ο Χριστόδουλος», θα εξηγήσει για την επιλογή Ψινάκη. «Από εκεί και πέρα ο καθένας έχει τη δική του σκέψη και περπατησιά. Μίλησα με τον άνθρωπο, διαπίστωσα ότι κρύβει διαφορετικά πράγματα από αυτά που επιδεικνύει... Επιτέλους! Εχει και τρία μεταπτυχιακά στα οικονομικά. Δεν είναι για πέταμα. Απλά ο χρόνος επωάσεως της ιδέας ήταν μικρός. Με την ίδια σκέψη έβαλα και τον Ανατολάκη».
Το κόμμα της Trash TV
Βέβαια, δεν τα λέει όλα ο κ. Καρατζαφέρης. Γιατί οι δυο περιπτώσεις είναι εντελώς διαφορετικές. Με τον πρώτο ο αρχηγός του ΛΑΟΣ επιδίωκε απλά αυτό που πέτυχε, δηλαδή να ενισχυθεί το μερίδιο της τηλεθέασης για το κόμμα του κατά την κρίσιμη προεκλογική περίοδο, ενώ το χαμηλό προφίλ του Ανατολάκη δεν είναι αυτό που θα προσέλκυε οποιονδήποτε «χούλιγκαν» στην πολιτική. Πρόκειται, απλά, για ένα γνωστό πρόσωπο, από το οποίο το ΛΑΟΣ αντλεί την αίγλη του.
Για την ακρίβεια, η ακροδεξιά στην Ελλάδα, όπως και σε όλη την Ευρώπη έχει από καιρό διεισδύσει στα γήπεδα για να στρατολογήσει τις ομάδες κρούσεις της. Η Χρυσή Αυγή που κάθε τόσο την προσεγγίζει ο κ. Καρατζαφέρης έχει πριν από χρόνια ιδρύσει τη «Γαλάζια Στρατιά», μια ομάδα που εκμεταλλεύεται τους αγώνες της Εθνικής Ελλάδας για τη δράση της.
Και είναι χαρακτηριστική η αντίδραση του Αδ. Γεωργιάδη, ο οποίος ήταν καλεσμένος στις ειδήσεις του Alter (25.3.07), για να σχολιάσει την εικόνα μιας ομάδας ελλήνων χούλιγκαν που χαιρετούσε φασιστικά κάτω από σημαία με κέλτικο σταυρό στον αγώνα ποδοσφαίρου Ελλάδας-Τουρκίας, στο γήπεδο Καραϊσκάκη.
«Το φαινόμενο των νεοφασιστών και νεοναζιστών στα ευρωπαϊκά γήπεδα είναι εξαιρετικά εκτεταμένο», θα πει ο τότε εκπρόσωπος τύπου του ΛΑΟΣ. «Αποτελεί πανευρωπαϊκό πρόβλημα».
Αλλά αντί να προτείνει τρόπους για τη λύση του «προβλήματος», ο κ. Γεωργιάδης πρότεινε να το αγνοήσουμε: «Ας μη μεγαλοποιούμε ένα θέμα, το οποίο κατά τη γνώμη μου είναι ήσσονος σημασίας [...] Σε μια Ελλάδα που οι αναρχικοί καίνε την πρωτεύουσα κάθε βδομάδα, μας πειράξανε τα δεκαπέντε ανόητα παιδιά στην εξέδρα; Εδώ καίνε την πρωτεύουσα κάθε βδομάδα. Ας συλλάβει πρώτα αυτούς η αστυνομία».
Λεπτομέρεια: Το πανό των νεοφασιστών έγραφε «Πρωτεύουσα της Ελλάδας είναι η Κωνσταντινούπολη». Τι να πει ο καημένος ο Αδωνις που το κόμμα του είχε αυτό το σύνθημα ως βασικό «στόχο» μέχρι προ τινος;
Δεν περίμενε, λοιπόν, τον Ανατολάκη για να διεισδύσει στο χώρο των χούλιγκαν ο κ. Καρατζαφέρης. Για τη διασύνδεση ακροδεξιάς-χούλιγκαν έχουν φροντίσει προ καιρού πολλοί άλλοι.
Οσο για τους οπαδούς ειδικά του Ολυμπιακού, φροντίζει ο Κώστας Μπαρμπής, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Φίλων Ολυμπιακού (ΠΕΦΟ) και γνωστός συγγραφέας φιλοβασιλικών και αντισημιτικών πονημάτων, ο οποίος αρθρογραφεί τακτικά στην κομματική εφημερίδα του ΛΑΟΣ.
Και εδώ συναντάμε πάλι τη μέθοδο του «παπά», που τόσο καλά χειρίζεται ο αρχηγός του ΛΑΟΣ. Αλλά και στην πιο πρόσφατη «μεταγραφή» του διαπιστώνουμε τα ίδια χαρακτηριστικά. Θα συνεργαστεί, λέει, με τους «Οικολόγους Ελλάδας». Η πρώτη εντύπωση είναι ότι το ΛΑΟΣ κάνει άνοιγμα στο χώρο αυτό, που είναι της μόδας.
Γιατί, βέβαια, δεν είναι κανείς υποχρεωμένος να γνωρίζει ότι πρόκειται για μια εμπορική «υγιεινιστική» επιχείρηση και ότι βασικό στέλεχος των «οικολόγων» αυτών είναι η κυρία Ελισάβετ που έγινε φίρμα από τις εκπομπές της Αννίτας Πάνια με το σουξέ «Πού είναι ο Βέρντι, πού είναι ο Πουτσίνι».
Με την κίνηση αυτή ο κ. Καρατζαφέρης κλείνει το μάτι σε όσους θέλουν να ψηφίσουν κάτι πολύ «καλτ», ενώ παράλληλα εξασφαλίζει και ένα δεύτερο κανάλι για το κόμμα του. Γιατί οι νέοι του συνεργάτες διαθέτουν το «Τηλεφώς», που απευθύνεται στο ειδικό κοινό της «οικολογικής ουφολογίας», αλλά ήδη παίρνει το «πατριωτικό» του επίχρισμα.
ΑΠΟ ΤΟΝ ΨΙΝΑΚΗ ΩΣ ΤΗ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ
Το φαιό λάιφ στάιλΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΙΟΥ: ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΙΜΗΣ, ΑΝΤΑ ΨΑΡΡΑ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΡΑΣ / ios@enet.gr Μπορεί να μην κατάφερε, τελικά, ο κ. Γιώργος Καρατζαφέρης να εντάξει στην κοινοβουλευτική του ομάδα τον κ. Ψινάκη, αλλά οπωσδήποτε δεν μετάνιωσε που ένα μέρος της προεκλογικής εκστρατείας του κόμματός του αναλώθηκε στις διαπραγματεύσεις του με τον γνωστό σταρ της showbiz.
Πολύ πριν προκύψει το θέμα Ψινάκη, οι εκπομπές οι οποίες αυτοαποκαλούνται «life style» είχαν κάτι ανακαλύψει για τον Καρατζαφέρη και τους συνεργάτες του.
Ο ίδιος ο αρχηγός του ΛΑΟΣ ως άνθρωπος της πιάτσας και πετυχημένος διαφημιστής εσωρούχων γνωρίζει ότι καμιά φορά για να πλασάρουμε το προϊόν μας πρέπει να δείχνουμε κάτι άλλο, πιο ελκυστικό για τον υποψήφιο αγοραστή. Για παράδειγμα, πρέπει να δείχνουμε ωραία κορίτσια και αγόρια για να πουλήσουμε απορρυπαντικά, καφέδες, αναψυκτικά, αποσμητικά, ακόμα και χάπια για τη χοληστερίνη.
Η «λάμψη» της Χρυσής Αυγής
Η μέθοδος αυτή εφαρμόζεται και στο λαοφιλές υπαίθριο παιχνίδι, τον «παπά», κατά το οποίο ο χειριστής τριών χαρτιών τράπουλας, ο «παπατζής» δηλαδή, με γρήγορες ταχυδακτυλουργικές κινήσεις αλλάζει μπροστά στα μάτια του αφελούς περαστικού τις θέσεις των τριών τραπουλόχαρτων, κάνοντάς τον να πιστέψει ότι γνωρίζει πού βρίσκεται ο «παπάς».
Στην προκειμένη περίπτωση εκείνο που επιθυμούσε να κρύψει ο κ. Καρατζαφέρης με τις ταχυδακτυλουργικές του κινήσεις ήταν ο ακροδεξιός πυρήνας του κόμματός του. Γιατί την ώρα που όλοι οι τηλεοπτικοί αστέρες αγωνιούσαν για το φλερτ Καρατζαφέρη-Ψινάκη, ο αρχηγός του ΛΑΟΣ προχωρούσε σιωπηρά σε μια σειρά άλλες «μεταγραφές», καθόλου λαμπερές.
Η πιο σημαντική ανάμεσά τους είναι η ανάδειξη ως υποψηφίου του κόμματος στην Αχαΐα του πρώην υπαρχηγού της Χρυσής Αυγής Δημήτρη Ζαφειρόπουλου, εκδότη της φιλοχουντικής εφημερίδας «Ελεύθερος Κόσμος», ο οποίος έχει καταδικαστεί για αντισημιτισμό (στις 18 Σεπτεμβρίου 2008).
Η προσχώρηση ανακοινώθηκε από την εφημερίδα του ΛΑΟΣ «Αλφα Ενα» στις 5 Σεπτεμβρίου, αλλά διάρκεσε μόλις μία βδομάδα. Μόλις δημοσιοποιήθηκε το γεγονός, με ανακοίνωση της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας στην «Ε», ο κ. Καρατζαφέρης υπαναχώρησε και απέσυρε τον νέο του συνεργάτη από τα ψηφοδέλτια. Τον αποκλεισμό του πρώην χρυσαυγίτη ανακοίνωσε ο ίδιος ο Καρατζαφέρης την Κυριακή από το Mega.
Είχαν προλάβει να εκτεθούν υπέρ της υποψηφιότητας Ζαφειρόπουλου στελέχη του ΛΑΟΣ όπως ο Αδωνις Γεωργιάδης, αλλά ο αρχηγός επικαλέστηκε «φάκελο με στοιχεία για τη δράση του Ζαφειρόπουλου», τον οποίο του έστειλε η Χρυσή Αυγή, και εισηγήθηκε στο Ε.Γ. του κόμματος τον αποκλεισμό του από τα ψηφοδέλτια.
Ολα τα μέλη του κομματικού οργάνου συμφώνησαν, εκτός από τους «σκληρούς» Πλεύρη και Γεωργιάδη, οι οποίοι «απείχαν» από την ψηφοφορία.
Σύμπραξη με την ΕΠΕΝ
Οσο για τον πολιτικό χαρακτήρα αυτής της ολιγοήμερης συνεργασίας Ζαφειρόπουλου-Καρατζαφέρη, διαφωτιστικό είναι το άρθρο του Σπ. Ζουρνατζή με τον εύγλωττο τίτλο «Η σύμπραξη Ζαφειρόπουλου-ΛΑΟΣ: Η δευτέρα παρουσία της ΕΠΕΝ».
Το άρθρο φιλοξενείται στην εφημερίδα του Ζαφειρόπουλου («Ελεύθερος Κόσμος», 13.9.09) και ο συντάκτης του είναι ο γνωστός απολογητής του δικτάτορα Παπαδόπουλου, ο οποίος χρημάτισε και «υπουργός» στη δοτή κυβέρνηση Μαρκεζίνη την περίοδο του Πολυτεχνείου, ενώ στη μεταπολίτευση εκλέχτηκε ευρωβουλευτής με την ΕΠΕΝ, το κόμμα που ίδρυσε ο ίδιος ο Παπαδόπουλος.
Ως «γάμο της χρονιάς» εμφάνισαν όλα τα TV- μεσημεριανάδικα την αποκατάσταση της κυρίας Μανωλίδου από τον κ. Γεωργιάδη. Και, βέβαια, είχαν αποκλειστικές πληροφορίες για τα τυριά, τη σπανακόπιτα αλλά και το νυφικό.
Αφού, λοιπόν, εκθειάζει τον Ζαφειρόπουλο για την πολιτική του προέλευση από την ΕΠΕΝ, ο Ζουρνατζής αποκαλύπτει το πολιτικό περιεχόμενο της συνεργασίας του με το ΛΑΟΣ:
«Με αυτό το αγωνιστικό παρελθόν ο Ζαφειρόπουλος έρχεται τώρα να ενταχθεί στο κοινοβουλευτικό κόμμα του ΛΑΟΣ, διεκδικώντας μία έδρα στην Αχαΐα. Γιατί; Οχι βεβαίως για το βουλευτιλίκι αλλά για κάτι περισσότερο: γι' αυτό που δεν επέτυχε η τιμημένη ΕΠΕΝ στα 13 χρόνια ζωής της, δηλαδή την εκπροσώπηση στη Βουλή, ώστε να θέσει αυτό που εκκρεμεί από την αρχή της Μεταπολιτεύσεως. Ποιο; Το θέμα της αποκαταστάσεως των Αξιωματικών της 21ης Απριλίου 1967.
Η ανάκληση της πολιτικής προγραφής των Αξιωματικών θα άνοιγε τον δρόμο για την πολιτική αποκατάστασή τους. Ο,τι δεν καταδέχθηκε να κάνει στα δύο χρόνια της βουλευτείας του ο τελευταίος αρχηγός της ΕΠΕΝ Βορίδης, έρχεται τώρα ο Ζαφειρόπουλος, το Επενιτόπουλο, να δεσμευθεί ότι θα είναι η πρώτη πράξη της ευκταίας βουλευτείας του. Και μόνο γι' αυτό οι επιζώντες Επενίτες δεσμεύονται να αγωνισθούν για την εκλογή του...».
Μ' άλλα λόγια, για όσους δεν κατάλαβαν, ο κ. Καρατζαφέρης επιχείρησε να ενισχύσει το κόμμα του με νέο φιλοχουντικό αίμα, το οποίο θα αναλάμβανε να πραγματοποιήσει όσα δεν καταδέχτηκε ο «συμβιβασμένος» Βορίδης και οι άλλοι φιλοχουντικοί του ΛΑΟΣ. Οσο για τη δράση των οπαδών του Ζαφειρόπουλου, ενδεικτικό είναι άλλο δημοσίευμα στο ίδιο φύλλο της εφημερίδας του, όπου περιγράφονται οι «εθνικολαϊκές πολιτοφυλακές» με τις οποίες «ο λαός υπερασπίζεται το μέλλον της Ελλάδας», γιατί «η επανάσταση δεν είναι ακόμη έτοιμη. Ψάχνει αρχηγό!»
Προσαρμοσμένος στην υποστήριξη του νέου -έστω και προσωρινού- κόμματος του εκδότη του, ο «Ελεύθερος Κόσμος» θα εμφανίσει ως «σημαντική επιτυχία» και «κίνηση ματ» του Γιώργου Καρατζαφέρη την είσοδο στο κόμμα τού μέχρι χτες διοικητή της ΕΥΠ Ιωάννη Κοραντή, ο οποίος «έχει γράψει χρυσές σελίδες στο Διπλωματικό Σώμα και έχει προσφέρει εξαιρετικές υπηρεσίες τα πέντε χρόνια που ήταν στη διοίκηση της ΕΥΠ».
Πρόκειται, όπως θυμόμαστε όλοι, για τον άνθρωπο που συνέδεσε τη θητεία του με υποθέσεις όπως των υποκλοπών, των απαγωγών Πακιστανών κ.λπ. Η εντυπωσιακή ένταξη του κ. Κοραντή στον ΛΑΟΣ ενισχύει την άποψη όσων υποστηρίζουν ότι τελικά το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη έχει άμεση σχέση με το «βαθύ» ελληνικό κράτος και ο τρόπος που πολιτεύεται πρέπει να ιδωθεί απ' αυτή τη σκοπιά.
Υπάρχει, βέβαια, και η άλλη πλευρά της υπόθεσης. Καλά ο κ. Καρατζαφέρης και οι επιδιώξεις του! Ευνόητη και η διαθεσιμότητα διάφορων παροπλισμένων χρυσαυγιτών ή παλαιοχουντικών. Αλλά πώς εμφανίστηκαν τόσο πρόθυμοι στο κάλεσμά του διάφοροι γνωστοί τηλεοπτικοί αστέρες;
Πρέπει κατ' αρχήν να σημειώσουμε ότι δεν είναι ο αρχηγός του ΛΑΟΣ ο πρώτος που επιδίωξε να στρατολογήσει υποψήφιους από το χώρο αυτό. Και για να είμαστε δίκαιοι, ο κ. Καρατζαφέρης είναι εκείνος που δικαιούται περισσότερο από κάθε άλλον να συναλλάσσεται με τους τηλεστάρ.
Η τηλεοπτική ακροδεξιά
Οχι μόνο επειδή όλη του η πολιτική καριέρα στηρίζεται στο ιδιότυπο πλέγμα «πατριωτικών» μεσημεριανάδικων που έχει στήσει από χρόνια με τη δική του εκπομπή στο ιδιωτικό του κανάλι και τις παραπλήσιες εκπομπές τηλεπωλήσεων ιστορικών και προπαγανδιστικών βιβλίων που διακινούν οι στενοί του συνεργάτες (Γεωργιάδης, Βελόπουλος και παλαιότερα οι Λιακόπουλος, Σχοινάς κ.ά.), αλλά και επειδή έχει κατορθώσει να μετατρέψει το ίδιο το κόμμα του σε αγαπημένο αντικείμενο των εκπομπών της πρωινής, της μεσημεριανής, αλλά και της μεταμεσονύκτιας ζώνης.
*Τουλάχιστον τρία κανάλια μετέδιδαν ταυτόχρονα (ως «αποκλειστικό θέμα») ανατριχιαστικές λεπτομέρειες από το γάμο του Αδώνιδος Γεωργιάδου με την Ευγενία Μανωλίδου (Alpha, Alter, Star στις 23.6.09), ενώ λίγες μέρες νωρίτερα το ίδιο ενδιαφέρον είχε επιδειχθεί και για τα βαφτίσια του παιδιού του Βορίδη (Star).
Οταν δεν πάει πολύ καλά η ελληνική (ή η κυπριακή) συμμετοχή στην Eurovision, επιστρατεύεται ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ να αποκαλύψει ανθελληνική συνωμοσία
*Τη μερίδα του λέοντος στην ανάδειξη του «τηλεοπτικού» του προφίλ έχει, βέβαια, ο ίδιος ο αρχηγός. Εχει φροντίσει να προβάλει ένα προσεκτικά γραμμένο βιογραφικό, που περιλαμβάνει τη φτωχική του καταγωγή («ήμουν γιος σανοπώλη» και «πουλούσα γάλα στη γειτονιά»), την ανάδειξή του σε διαγωνισμούς μποντιμπίλντινγκ («6ος Μίστερ Ευρώπη») και τον διαγωνισμό μπρα-ντε-φερ με τον Αρνολντ Σβαρτσενέγκερ (που «έληξε ισόπαλος»).
*Ο,τι πρέπει για τα μεσημεριανάδικα. «Να δούμε τώρα τον πολιτικό που είχε σχολή μοντέλων και υπήρξε μποντιμπίλντερ και έλεγα πόσο νόστιμος υπήρξε στα νιάτα του», λέει με ανυπόκριτο θαυμασμό η Τατιάνα Στεφανίδου στη μεσημεριανή της εκπομπή «Αποκάλυψη Τώρα» (ΑΝΤ1, 27.3.06).
Και συνεχίζει: «Αχ... Είναι ακόμα γοητευτικός. Γι' αυτό του έχω μια αδυναμία, μη νομίζεις. Και για άλλους λόγους».
*Με πρότυπο τον Παναγιώτη Ψωμιάδη, ο οποίος μεταμφιέζεται σε Ζορό, τραγουδάει και πηγαίνει στα καλλιστεία για να ρωτήσει τις υποψήφιες Μις για το «Μακεδονικό» (ΑΝΤ1, 27.5.08), τα στελέχη του ΛΑΟΣ διεκδικούν θέση σε όλες τις σχετικές εκπομπές, δίνοντας πάντα τον «πατριωτικό» τόνο σε ζητήματα όπως η Eurovision. Ο κ. Καρατζαφέρης θα βγει στις ειδήσεις για να καταγγείλει ότι «τα μηνύματα που ψήφιζαν την Κυπρία δεν γίνονταν δεκτά, ενώ γίνονταν δεκτά τα άλλα που ψήφιζαν Τουρκία και Σκόπια» (Alter, 19.5.06).
Ομως, η ενασχόληση των διάφορων τηλεοπτικών εκπομπών με τη «λάμψη» των στελεχών του ΛΑΟΣ δεν οφείλεται μόνο στο προφίλ «τηλεστάρ» που καλλιεργούν οι ίδιοι. Οι προσεκτικοί παρατηρητές θα διαπιστώσουν μια πραγματική ιδεολογική σύγκλιση των εκπομπών αυτών -αλλά και των εντύπων παρόμοιου περιεχομένου- με την πολιτική ατζέντα του ΛΑΟΣ. Ο ακροδεξιός λαϊκισμός και ο ξενόφοβος εθνικισμός είναι παρόντες στις περισσότερες απ' αυτές, ενώ η προβολή των στελεχών του ΛΑΟΣ γίνεται αβίαστα, χάρη στις «πατριωτικές» τους ευαισθησίες.
*Στον τομέα αυτό τον πρωταγωνιστικό ρόλο παίζει η εφημερίδα «Espresso», η οποία τροφοδοτεί τα μεσημεριανάδικα με κάθε λογής «ειδήσεις», οι οποίες έρχονται γάντι σε σχολιαστές από το ΛΑΟΣ: «Σοκάρει η αφίσα της ηδονής» (5.4.02). «Εικόνα σοκ εμφανίζει την Παναγία με γένια!» (19.12.02). «Θησαυρίζει ο ροκ-σταρ που υμνεί τον αντίχριστο!» (29.12.02). «Παράσταση-σοκ με γυμνό και σεξ σε θέατρο» (26.03.03).
*Με τη σειρά του ο αρχηγός του ΛΑΟΣ φροντίζει να παρεμβαίνει όταν κάποιο έργο τέχνης θίγει τα ιερά και όσια της πατρίδας και της θρησκείας. Συνέβη με έναν πίνακα στην έκθεση Outlook το Δεκέμβρη του 2003, όταν ο κ. Καρατζαφέρης τον θεώρησε βλάσφημο και ζήτησε την παρέμβαση της εισαγγελίας. Η «Espresso» αμέσως ανέλαβε δράση («Εκθεση ντροπής με τις ευλογίες του υπουργείου Πολιτισμού: Πλήρωσε 300.000 ευρώ για να ρεζιλέψουν τον Χριστό και τον σταυρό»). Η υπόθεση κατέληξε στη δίωξη και τον διασυρμό του υπεύθυνου της έκθεσης, ο οποίος απαλλάχθηκε μετά από χρόνια.
*Σε κάθε τηλεοπτικό «γεγονός» αυτού του είδους ο Καρατζαφέρης και οι συνεργάτες του δίνουν αμέσως το «παρών». Οταν παρουσιάστηκε πριν από τρία χρόνια ένας νεκρός μοναχός «που δεν έλιωνε», ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ ήταν από τους πρώτους που έσπευσαν: «Εκανα μια περιοδεία στη Φθιώτιδα, στη Μονή Αγάθωνος, όπου το σκήνωμα του Βησσαρίωνος έχει μαγνητίσει κόσμο. Πήγα στη Μονή όπου υπήρχε κόσμος, όχι πολύς, αρκετός» (Τηλεάστυ, 20.3.06).
Με τη γνωστή του πονηριά φρόντισε να διαχύσει κατ' αρχήν τις ευθύνες: «Μου έκανε εντύπωση ότι λίγο πριν από μένα είχε περάσει ο Δημήτρης Καμπουράκης, λίγο μετά ο Γιώργος Αυτιάς, και δεν πήγαν κάτω από τη δημοσιογραφική τους ανάγκη, αλλά προφανώς ως προσκυνητές. Οι πιο πολλοί μιλούν για θαύμα».
Οταν μετά από μια βδομάδα είχε φανεί ότι πρόκειται για μια ακόμα εμπορική επιχείρηση, ο κ. Καρατζαφέρης δεν είχε καμιά δυσκολία να καταγγείλει όσους παρασέρνουν τους αφελείς πιστούς: «Εμείς οι δημοσιογράφοι το τροφοδοτήσαμε, το πυροδοτήσαμε, θαύμα ο ένας, θαύμα ο άλλος, ο κόσμος ξεσηκώθηκε, μερικοί απλοί άνθρωποι έτρεξαν» (ΑΝΤ1, 27.3.06).
«Ολα» για τον πρόεδρο
*Ορισμένες τηλεοπτικές εκπομπές δεν διστάζουν να μεταβληθούν σε ανοιχτούς προπαγανδιστικούς μηχανισμούς του ΛΑΟΣ, όπως η εκπομπή «Ολα» του Θέμου Αναστασιάδη, ο οποίος συμμετέχει στις προπαγανδιστικές εκστρατείες του κόμματος, δωρίζει στον κ. Γεωργιάδη μπλουζάκια με τη φωτογραφία της κυρίας Ρεπούση και τη λεζάντα «Yassou Εφιάλτη», ενώ προβάλλει και τη γραμματέα του αρχηγού και τον ίδιο τον Καρατζαφέρη. Την ίδια πολιτική ακολουθεί και ως εκδότης στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα».
Η εφημερίδα του ΛΑΟΣ προέβαλλε την υποψηφιότητα του Ζαφειρόπουλου, μέχρι που αποκαλύφθηκε ότι ο συγκεκριμένος ήταν πρώην υπαρχηγός της φασιστικής Χρυσής Αυγής.
*Οι προσωπικές και επαγγελματικές σχέσεις παίζουν φυσικά κι εδώ ρόλο. Ο κ. Βορίδης είναι δικηγόρος της «Espresso» και την υπεράσπισε σε διάφορες υποθέσεις όπως εναντίον της μητέρας του τραγικού Αλεξ. Φυσικά η εφημερίδα προβάλλει σε πρωτοσέλιδο τις συνεντεύξεις του Βορίδη για τους «κουκουλοφόρους».
*Από την άλλη πλευρά, το Τηλεάστυ διαφημίζει τη «δημοσιογραφική σχολή» του Καρατζαφέρη, αποκαλύπτοντας ότι πολλοί γνωστοί δημοσιογράφοι «έχουν θητεύσει δίπλα του», υπονοώντας ότι του χρωστούν την επιτυχία τους: «Η Γιώτα Αντωνοπούλου, διευθύντρια της "Βραδυνής", ο Αντώνης Πίκουλας, εκδότης της "Αξίας", ο παρουσιαστής του Star Θοδωρής Δρακάκης, ο διευθυντής του "Ελεύθερου Τύπου" Μπάμπης Κούτρας, ο υπεύθυνος τύπου της κυρίας Γιαννάκου Χάρης Καλούδης, αλλά και ο Γιάννης Παπαγιάννης, ο Αρης Σπίνος, ο Γιώργος Λιάγκας, ο Γιώργος Βλάχος, η Τάνια Ιακωβίδου και άλλοι πολλοί».
Δεν έπεσε, λοιπόν, από τον ουρανό στην αγκαλιά του κ. Καρατζαφέρη ο κ. Ψινάκης. Για να δικαιολογήσει την πρόσκλησή του στον τηλεστάρ και τον ποδοσφαιριστή Ανατολάκη, ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ ισχυρίστηκε ότι μ' αυτές τις υποψηφιότητες θέλει να προσεγγίσει τους ψηφοφόρους που απείχαν στις τελευταίες εκλογές, τη νεολαία που αδιαφορεί για την πολιτική και τους χούλιγκαν που δεν έχουν ακούσει καν για Κοινοβούλιο.
«Να φέρουμε μέσα στη Δημοκρατία και στον κοινοβουλευτισμό ανθρώπους που τους έχουν γυρίσει την πλάτη, δηλαδή το 50% σχεδόν του ελληνικού λαού», θα πει στο Mega (13.9.09).
«Πιστεύω ότι ήταν ένα καλό "μεγάφωνο", για να φτάσει η δικιά μου φωνή στα αυτιά κάποιων παιδιών, που παλαιότερα είχε προσκαλέσει και ο Χριστόδουλος», θα εξηγήσει για την επιλογή Ψινάκη. «Από εκεί και πέρα ο καθένας έχει τη δική του σκέψη και περπατησιά. Μίλησα με τον άνθρωπο, διαπίστωσα ότι κρύβει διαφορετικά πράγματα από αυτά που επιδεικνύει... Επιτέλους! Εχει και τρία μεταπτυχιακά στα οικονομικά. Δεν είναι για πέταμα. Απλά ο χρόνος επωάσεως της ιδέας ήταν μικρός. Με την ίδια σκέψη έβαλα και τον Ανατολάκη».
Το κόμμα της Trash TV
Βέβαια, δεν τα λέει όλα ο κ. Καρατζαφέρης. Γιατί οι δυο περιπτώσεις είναι εντελώς διαφορετικές. Με τον πρώτο ο αρχηγός του ΛΑΟΣ επιδίωκε απλά αυτό που πέτυχε, δηλαδή να ενισχυθεί το μερίδιο της τηλεθέασης για το κόμμα του κατά την κρίσιμη προεκλογική περίοδο, ενώ το χαμηλό προφίλ του Ανατολάκη δεν είναι αυτό που θα προσέλκυε οποιονδήποτε «χούλιγκαν» στην πολιτική. Πρόκειται, απλά, για ένα γνωστό πρόσωπο, από το οποίο το ΛΑΟΣ αντλεί την αίγλη του.
Για την ακρίβεια, η ακροδεξιά στην Ελλάδα, όπως και σε όλη την Ευρώπη έχει από καιρό διεισδύσει στα γήπεδα για να στρατολογήσει τις ομάδες κρούσεις της. Η Χρυσή Αυγή που κάθε τόσο την προσεγγίζει ο κ. Καρατζαφέρης έχει πριν από χρόνια ιδρύσει τη «Γαλάζια Στρατιά», μια ομάδα που εκμεταλλεύεται τους αγώνες της Εθνικής Ελλάδας για τη δράση της.
Και είναι χαρακτηριστική η αντίδραση του Αδ. Γεωργιάδη, ο οποίος ήταν καλεσμένος στις ειδήσεις του Alter (25.3.07), για να σχολιάσει την εικόνα μιας ομάδας ελλήνων χούλιγκαν που χαιρετούσε φασιστικά κάτω από σημαία με κέλτικο σταυρό στον αγώνα ποδοσφαίρου Ελλάδας-Τουρκίας, στο γήπεδο Καραϊσκάκη.
«Το φαινόμενο των νεοφασιστών και νεοναζιστών στα ευρωπαϊκά γήπεδα είναι εξαιρετικά εκτεταμένο», θα πει ο τότε εκπρόσωπος τύπου του ΛΑΟΣ. «Αποτελεί πανευρωπαϊκό πρόβλημα».
Αλλά αντί να προτείνει τρόπους για τη λύση του «προβλήματος», ο κ. Γεωργιάδης πρότεινε να το αγνοήσουμε: «Ας μη μεγαλοποιούμε ένα θέμα, το οποίο κατά τη γνώμη μου είναι ήσσονος σημασίας [...] Σε μια Ελλάδα που οι αναρχικοί καίνε την πρωτεύουσα κάθε βδομάδα, μας πειράξανε τα δεκαπέντε ανόητα παιδιά στην εξέδρα; Εδώ καίνε την πρωτεύουσα κάθε βδομάδα. Ας συλλάβει πρώτα αυτούς η αστυνομία».
Λεπτομέρεια: Το πανό των νεοφασιστών έγραφε «Πρωτεύουσα της Ελλάδας είναι η Κωνσταντινούπολη». Τι να πει ο καημένος ο Αδωνις που το κόμμα του είχε αυτό το σύνθημα ως βασικό «στόχο» μέχρι προ τινος;
Δεν περίμενε, λοιπόν, τον Ανατολάκη για να διεισδύσει στο χώρο των χούλιγκαν ο κ. Καρατζαφέρης. Για τη διασύνδεση ακροδεξιάς-χούλιγκαν έχουν φροντίσει προ καιρού πολλοί άλλοι.
Οσο για τους οπαδούς ειδικά του Ολυμπιακού, φροντίζει ο Κώστας Μπαρμπής, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Φίλων Ολυμπιακού (ΠΕΦΟ) και γνωστός συγγραφέας φιλοβασιλικών και αντισημιτικών πονημάτων, ο οποίος αρθρογραφεί τακτικά στην κομματική εφημερίδα του ΛΑΟΣ.
Και εδώ συναντάμε πάλι τη μέθοδο του «παπά», που τόσο καλά χειρίζεται ο αρχηγός του ΛΑΟΣ. Αλλά και στην πιο πρόσφατη «μεταγραφή» του διαπιστώνουμε τα ίδια χαρακτηριστικά. Θα συνεργαστεί, λέει, με τους «Οικολόγους Ελλάδας». Η πρώτη εντύπωση είναι ότι το ΛΑΟΣ κάνει άνοιγμα στο χώρο αυτό, που είναι της μόδας.
Γιατί, βέβαια, δεν είναι κανείς υποχρεωμένος να γνωρίζει ότι πρόκειται για μια εμπορική «υγιεινιστική» επιχείρηση και ότι βασικό στέλεχος των «οικολόγων» αυτών είναι η κυρία Ελισάβετ που έγινε φίρμα από τις εκπομπές της Αννίτας Πάνια με το σουξέ «Πού είναι ο Βέρντι, πού είναι ο Πουτσίνι».
Με την κίνηση αυτή ο κ. Καρατζαφέρης κλείνει το μάτι σε όσους θέλουν να ψηφίσουν κάτι πολύ «καλτ», ενώ παράλληλα εξασφαλίζει και ένα δεύτερο κανάλι για το κόμμα του. Γιατί οι νέοι του συνεργάτες διαθέτουν το «Τηλεφώς», που απευθύνεται στο ειδικό κοινό της «οικολογικής ουφολογίας», αλλά ήδη παίρνει το «πατριωτικό» του επίχρισμα.
Wednesday, 16 September 2009
Αρθρο του Σταθη στην Ελευθεροτυπία! Επικαιρο σταθερα...
"Του φάγανε τις οικονομίες στο Χρηματιστήριο. Αμφιβάλλει αν θα πάρει σύνταξη. Του ζητάνε όλο και περισσότερα, απολαμβάνει όλο και λιγότερα.
Στην τηλεόραση πέφτει συνεχώς σε έρεβος. Σκατόφατσες φιγουράρουν γύρω του, του λένε τι να κάνει, τον απειλούν τι να μην κάνει, τον κλέβουν και από πάνω τού ζητάνε και τα ρέστα που δεν βγάζει περισσότερα για να του κλέψουν κι άλλα.
Ενας φίλος του παλιός, αριστερός, έχει φύγει από χρόνια βόλτα με τον Ντεριντά για το υπερπέραν. Φράγκα για να βγει δεν περισσεύουν. Σιγοβράζει στο ζουμί του. Πικρό, σαν το δηλητήριο του Μιθριδάτη, ανεπαισθήτως, μέσα στην ίδια του τη φορμόλη θνήσκει...
Το πρωί ξυπνάει νωρίς για να πάει στη δουλειά. Πίνοντας τον καφέ του σκέφτεται ότι δουλεύει περισσότερο από κάθε άλλον ευρωπαίο, πληρώνεται περίπου τα μισά ενώ το κόστος της ζωής του είναι περίπου επίσης στα διπλά.
Για να πάει στη δουλειά τού βγαίνει η πίστη ανάποδα μέσα στο χάος της κυκλοφορίας, κάτω απ' τη μοχθηρή πρόσοψη μιας απρόσωπης πόλης, στολισμένης μόνον με βουλιμικές διαφημίσεις.
Νοιώθει την οργή και τη σιχασιά των πλησίον του ένα γύρω, καθώς όλοι φαίνονται να κυνηγούν την ουρά τους για να βγάλουν την ημέρα. Αλλοι άνεργοι, άλλοι σε δουλειές του ποδαριού, άλλοι εργάτες που τους ενοικιάζουν εταιρείες σε άλλες εταιρείες, κι όλοι με την ψυχή στο στόμα να τα φέρουν βόλτα.
Χρεωμένοι οι περισσότεροι πατώκορφα στις Τράπεζες. Μισθοσυντήρητοι που, γύρω στις 20-25 εκάστου μηνός, σηκώνουν τα χέρια ψηλά με τα λεφτά να έχουν φύγει στο σούπερ-μάρκετ (που όλο και ακριβαίνει), στα δίδακτρα για τα φροντιστήρια των παιδιών (που γίνονται όλο και πιο πολλά για όλο και πιο πολλές ανάγκες - αγγλικά, μουσική, βιβλία, σιντί) -«να σου χέσω τη δωρεάν παιδεία», μουγκρίζει ο δικός μας και μουντζώνει τα πτυχία του- όταν βγήκε στον δρόμο για να διεκδικήσει καλύτερες συνθήκες ζωής τον είπαν «ρετιρέ» τα ομιλούντα ταγιέρ και οι ομιλούσες γραβάτες στην τηλεόραση - δηλαδή το κόμμα.
Δεν ήταν η πρώτη φορά που ένοιωθε μαλάκας. Και με το προηγούμενο κόμμα στην εξουσία, πάλι την ίδια απαξίωση είχε υποστεί! απ' τις ίδιες ομιλούσες γραβάτες! Βλαστήμησε την τύχη του, αλλά θυμήθηκε να μουντζώσει και τα πτυχία των παιδιών του - με ντοκτορά για χίλια ευρώ, κι αυτά όχι σίγουρα, τα πάνε τα έρμα...
Δεν έπρεπε να χρεωθεί. Τώρα έχει αιχμαλωτισθεί. Εφ' όρου ζωής! Πει και χάσει τη δουλειά του την έβαψε. Κάνει τον μαλάκα. Κάνε-κάνε τον μαλάκα, γίνεσαι. Και όταν γίνεσαι το εκπέμπεις. Ισως για αυτό στην Εφορία τού φέρονται σαν σε ζώο. Κι όχι μόνον στην Εφορία. Παντού όπου συναλλάσσεται. Εχει να νοιώσει αξιοπρεπής από παιδάκι.
Σφίγγει τα δόντια, τίποτα γύρω του δεν δουλεύει καλά. Μόλις προχθές διάβαζε πως το Σύστημα (;) Υγείας τροφοδοτεί με πακτωλό χρημάτων τα ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα. Στο σχολείο των παιδιών δεν ψάχνονται πια για τίποτα. Τουλάχιστον οι περισσότεροι. Καμμιά αγάπη για τίποτα. Πλην ολίγων καθηγητών (ή πολλών, πού πια να ξέρει) οι υπόλοιποι είναι για τα μπάζα.
Αλλά κι αυτούς τους εξευτέλισε το κράτος σαράντα φορές. Οπως τους γεωργούς, μόνον τα λαμόγια τη βγάζουν ζάχαρη, οι νταβατζήδες, οι μεγαλόσχημοι, οι αεριτζήδες, οι γιάπηδες.
Ο,τι πουστιά και αν κάνουν, ατιμώρητοι! Τρώνε τα λεφτά των Ταμείων, υποκλέπτουν τις τηλεφωνικές συνομιλίες του Πρωθυπουργού, βουλιάζουν καράβια, κάνουν καρτέλ απ' το γάλα έως τη βενζίνα, και δεν συμβαίνει τίποτα.
Το πολύ να ασχοληθεί μαζί τους κάποια ανεξάρτητη Αρχή, ώσπου να εκφυλισθεί η υπόθεση μέσα στα χρόνια και να εξαερωθεί.
Τριάντα χρόνια τώρα, η ίδια ιστορία. Κλέβουν τον γεωργό στο χωράφι και τον πολίτη στο παζάρι. Μόνον όνομα τού άλλαξαν· τώρα τον προσαγορεύουν καταναλωτή και κάτι έγινε! Γενικώς, τα τελευταία χρόνια
πήγε το φούμαρο σύννεφο, έφθασε να του φαίνεται σαν να ζει ξένη ζωή. Τη ζωή των άλλων στις διαφημίσεις.
Με τη γυναίκα του δεν μιλάει πολύ, καρφωμένος μπροστά στην τιβή, βλέπει τους μαλάκες και ξεχνιέται. Ωσπου να αποκοιμηθεί. Ή μήπως δεν είναι εκείνοι οι μαλάκες και είναι αυτός; Με τους φίλους του μιλάνε για επιτόκια-πιστωτικές κάρτες και κινητά τη νέα αγία τριάδα, που αντικατέστησε χρεωκοπημένα τρίπτυχα.
Του λείπουν οι ποιητές, οι ζεστές κουβέντες, ακόμα και η πολυτέλεια της αγωνίας για τα κοινά. Σιγοκλείνει τα μάτια όπως μπροστά στην οθόνη, αλλά πετάγεται, ξυπνά, η ημέρα μόλις τώρα αρχίζει - η κάμερα απέναντί του, που παρακολουθεί την κυκλοφορία, καρφώνεται πάνω του, σαν να τον κοιτά μέσα στα μάτια, ειρωνικά - και να σκεφτείς ότι του φάγανε ένα κάρο λεφτά για να του τη στήσουν καρσί στο μυαλό - το σκέφτεται, φορτώνει και φτύνει αγριεμένος, μαζεύεται, δεν είναι ορθώς σωστό να φτύνει δεξιά-αριστερά.
Η ημέρα δεν έχει καλά-καλά ξεκινήσει κι αυτός δεν νοιώθει καθόλου καλά. Νοιώθει ότι ζει σε ένα σαρδελοκούτι. Ετσι ως έτυχε, χωρίς λόγο. Μόνο για να πλακώνεται με τις άλλες σαρδέλες. Δεν γαμιέται - ώπα! πρόσεχε τις λέξεις σου (για να μην πω τις σκέψεις σου), μπορεί να μην αρέσουν στους δικαστές. Εχουν μια τάση να θέλουν να γράψουν οι ίδιοι τις εφημερίδες τελευταίως. Αλλά ποιες εφημερίδες; Δεν διαβάζει πια ούτε εφημερίδες. Ολες τα ίδια λένε, όλοι ίδιοι είναι - τρίχες! - ξέρει ότι δεν είναι έτσι, αλλά και τι έγινε που δεν είναι έτσι!;"
11 Απριλίου 2007- Ελευθεροτυπια
---> Σαν να μην περασε μια μερα... Καμία αλλαγή στα όσα ο μέσος Έλληνας νιώθει! όπως και καμία αλλαγή στην απαθέστατη συμπεριφορά του! Με μικρές αναλαμπές συνεχίζει να κοιμάται στον καναπέ απαθής και απρόθυμος να ξεβολευτεί από μια μιζέρια που έχει συνηθίσει! Κριμα...
Υ.Γ Ο Σταθης (ο γνωστός σκιτσογράφος) είναι υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας.
Στην τηλεόραση πέφτει συνεχώς σε έρεβος. Σκατόφατσες φιγουράρουν γύρω του, του λένε τι να κάνει, τον απειλούν τι να μην κάνει, τον κλέβουν και από πάνω τού ζητάνε και τα ρέστα που δεν βγάζει περισσότερα για να του κλέψουν κι άλλα.
Ενας φίλος του παλιός, αριστερός, έχει φύγει από χρόνια βόλτα με τον Ντεριντά για το υπερπέραν. Φράγκα για να βγει δεν περισσεύουν. Σιγοβράζει στο ζουμί του. Πικρό, σαν το δηλητήριο του Μιθριδάτη, ανεπαισθήτως, μέσα στην ίδια του τη φορμόλη θνήσκει...
Το πρωί ξυπνάει νωρίς για να πάει στη δουλειά. Πίνοντας τον καφέ του σκέφτεται ότι δουλεύει περισσότερο από κάθε άλλον ευρωπαίο, πληρώνεται περίπου τα μισά ενώ το κόστος της ζωής του είναι περίπου επίσης στα διπλά.
Για να πάει στη δουλειά τού βγαίνει η πίστη ανάποδα μέσα στο χάος της κυκλοφορίας, κάτω απ' τη μοχθηρή πρόσοψη μιας απρόσωπης πόλης, στολισμένης μόνον με βουλιμικές διαφημίσεις.
Νοιώθει την οργή και τη σιχασιά των πλησίον του ένα γύρω, καθώς όλοι φαίνονται να κυνηγούν την ουρά τους για να βγάλουν την ημέρα. Αλλοι άνεργοι, άλλοι σε δουλειές του ποδαριού, άλλοι εργάτες που τους ενοικιάζουν εταιρείες σε άλλες εταιρείες, κι όλοι με την ψυχή στο στόμα να τα φέρουν βόλτα.
Χρεωμένοι οι περισσότεροι πατώκορφα στις Τράπεζες. Μισθοσυντήρητοι που, γύρω στις 20-25 εκάστου μηνός, σηκώνουν τα χέρια ψηλά με τα λεφτά να έχουν φύγει στο σούπερ-μάρκετ (που όλο και ακριβαίνει), στα δίδακτρα για τα φροντιστήρια των παιδιών (που γίνονται όλο και πιο πολλά για όλο και πιο πολλές ανάγκες - αγγλικά, μουσική, βιβλία, σιντί) -«να σου χέσω τη δωρεάν παιδεία», μουγκρίζει ο δικός μας και μουντζώνει τα πτυχία του- όταν βγήκε στον δρόμο για να διεκδικήσει καλύτερες συνθήκες ζωής τον είπαν «ρετιρέ» τα ομιλούντα ταγιέρ και οι ομιλούσες γραβάτες στην τηλεόραση - δηλαδή το κόμμα.
Δεν ήταν η πρώτη φορά που ένοιωθε μαλάκας. Και με το προηγούμενο κόμμα στην εξουσία, πάλι την ίδια απαξίωση είχε υποστεί! απ' τις ίδιες ομιλούσες γραβάτες! Βλαστήμησε την τύχη του, αλλά θυμήθηκε να μουντζώσει και τα πτυχία των παιδιών του - με ντοκτορά για χίλια ευρώ, κι αυτά όχι σίγουρα, τα πάνε τα έρμα...
Δεν έπρεπε να χρεωθεί. Τώρα έχει αιχμαλωτισθεί. Εφ' όρου ζωής! Πει και χάσει τη δουλειά του την έβαψε. Κάνει τον μαλάκα. Κάνε-κάνε τον μαλάκα, γίνεσαι. Και όταν γίνεσαι το εκπέμπεις. Ισως για αυτό στην Εφορία τού φέρονται σαν σε ζώο. Κι όχι μόνον στην Εφορία. Παντού όπου συναλλάσσεται. Εχει να νοιώσει αξιοπρεπής από παιδάκι.
Σφίγγει τα δόντια, τίποτα γύρω του δεν δουλεύει καλά. Μόλις προχθές διάβαζε πως το Σύστημα (;) Υγείας τροφοδοτεί με πακτωλό χρημάτων τα ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα. Στο σχολείο των παιδιών δεν ψάχνονται πια για τίποτα. Τουλάχιστον οι περισσότεροι. Καμμιά αγάπη για τίποτα. Πλην ολίγων καθηγητών (ή πολλών, πού πια να ξέρει) οι υπόλοιποι είναι για τα μπάζα.
Αλλά κι αυτούς τους εξευτέλισε το κράτος σαράντα φορές. Οπως τους γεωργούς, μόνον τα λαμόγια τη βγάζουν ζάχαρη, οι νταβατζήδες, οι μεγαλόσχημοι, οι αεριτζήδες, οι γιάπηδες.
Ο,τι πουστιά και αν κάνουν, ατιμώρητοι! Τρώνε τα λεφτά των Ταμείων, υποκλέπτουν τις τηλεφωνικές συνομιλίες του Πρωθυπουργού, βουλιάζουν καράβια, κάνουν καρτέλ απ' το γάλα έως τη βενζίνα, και δεν συμβαίνει τίποτα.
Το πολύ να ασχοληθεί μαζί τους κάποια ανεξάρτητη Αρχή, ώσπου να εκφυλισθεί η υπόθεση μέσα στα χρόνια και να εξαερωθεί.
Τριάντα χρόνια τώρα, η ίδια ιστορία. Κλέβουν τον γεωργό στο χωράφι και τον πολίτη στο παζάρι. Μόνον όνομα τού άλλαξαν· τώρα τον προσαγορεύουν καταναλωτή και κάτι έγινε! Γενικώς, τα τελευταία χρόνια
πήγε το φούμαρο σύννεφο, έφθασε να του φαίνεται σαν να ζει ξένη ζωή. Τη ζωή των άλλων στις διαφημίσεις.
Με τη γυναίκα του δεν μιλάει πολύ, καρφωμένος μπροστά στην τιβή, βλέπει τους μαλάκες και ξεχνιέται. Ωσπου να αποκοιμηθεί. Ή μήπως δεν είναι εκείνοι οι μαλάκες και είναι αυτός; Με τους φίλους του μιλάνε για επιτόκια-πιστωτικές κάρτες και κινητά τη νέα αγία τριάδα, που αντικατέστησε χρεωκοπημένα τρίπτυχα.
Του λείπουν οι ποιητές, οι ζεστές κουβέντες, ακόμα και η πολυτέλεια της αγωνίας για τα κοινά. Σιγοκλείνει τα μάτια όπως μπροστά στην οθόνη, αλλά πετάγεται, ξυπνά, η ημέρα μόλις τώρα αρχίζει - η κάμερα απέναντί του, που παρακολουθεί την κυκλοφορία, καρφώνεται πάνω του, σαν να τον κοιτά μέσα στα μάτια, ειρωνικά - και να σκεφτείς ότι του φάγανε ένα κάρο λεφτά για να του τη στήσουν καρσί στο μυαλό - το σκέφτεται, φορτώνει και φτύνει αγριεμένος, μαζεύεται, δεν είναι ορθώς σωστό να φτύνει δεξιά-αριστερά.
Η ημέρα δεν έχει καλά-καλά ξεκινήσει κι αυτός δεν νοιώθει καθόλου καλά. Νοιώθει ότι ζει σε ένα σαρδελοκούτι. Ετσι ως έτυχε, χωρίς λόγο. Μόνο για να πλακώνεται με τις άλλες σαρδέλες. Δεν γαμιέται - ώπα! πρόσεχε τις λέξεις σου (για να μην πω τις σκέψεις σου), μπορεί να μην αρέσουν στους δικαστές. Εχουν μια τάση να θέλουν να γράψουν οι ίδιοι τις εφημερίδες τελευταίως. Αλλά ποιες εφημερίδες; Δεν διαβάζει πια ούτε εφημερίδες. Ολες τα ίδια λένε, όλοι ίδιοι είναι - τρίχες! - ξέρει ότι δεν είναι έτσι, αλλά και τι έγινε που δεν είναι έτσι!;"
11 Απριλίου 2007- Ελευθεροτυπια
---> Σαν να μην περασε μια μερα... Καμία αλλαγή στα όσα ο μέσος Έλληνας νιώθει! όπως και καμία αλλαγή στην απαθέστατη συμπεριφορά του! Με μικρές αναλαμπές συνεχίζει να κοιμάται στον καναπέ απαθής και απρόθυμος να ξεβολευτεί από μια μιζέρια που έχει συνηθίσει! Κριμα...
Υ.Γ Ο Σταθης (ο γνωστός σκιτσογράφος) είναι υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας.
Saturday, 12 September 2009
Αγωνία για πέντε ...στο παρά πέντε
Μαζεμένοι, σκεπτικοί και προβληματισμένοι. Ολοι. Είκοσι μία ημέρες πριν από την κρίσιμη αναμέτρηση. Η οποία δεν είναι μεταξύ τους. Είναι με τον πολίτη. Τον πολίτη που λίγοι τον σκέφτηκαν. Και για πολύ λίγο.
Αυτή είναι η κυριότερη διάσταση της εκλογικής μάχης. Δεν πρόκειται για έναν περίπατο κάποιου. Ή έναν αγώνα δρόμου, έστω, μεταξύ πέντε αντιπάλων. Ούτε βεβαίως για καλλιστεία κατά τα οποία θα αναδειχθεί ο αρχηγός με τα καλύτερο παράστημα, το πιο γοητευτικό χαμόγελο. Καμία σχέση με όλα αυτά. Και με τις εκλογικές αναμετρήσεις του πρόσφατου παρελθόντος...
Κρύος ιδρώτας έχει πιάσει υπουργούς τινές, βουλευτές και μερικά από τα κομματικά στελέχη της Ν.Δ. Πέντε μήνες νωρίτερα χάνουν την εξουσία, το βαζάκι με το μέλι από μπροστά τους. Ολα αυτά τα χρόνια, τα πεντέμισι που προηγήθηκαν της βάσκανης εκείνης ώρας που ο πρωθυπουργός απευθύνθηκε στις Ελληνίδες και στους Ελληνες, για να τους αποχαιρετήσει, τούτοι δω είχαν στρώσει καλή δουλειά.
Τώρα, φοβούνται το «παράσημο των πέντε». Διότι δεν πρόλαβαν, λένε, να ολοκληρώσουν το έργο τους. Ευτυχώς, δεν θα είχε μείνει τίποτα. Εκείνο που δεν πρόλαβαν, είναι να προετοιμαστούν επικοινωνιακά, για κάτι καλύτερο. Πίστεψαν ότι έχουν περιθώριο μέχρι τον Μάρτιο. Οι άπληστοι. Κάτι λίγα μόνο κατάφεραν στα βιαστικά -οι πιο υποψιασμένοι- να σκορπίσουν. Υποσχέσεις κυρίως. Και νομοσχέδια που δεν πέρασαν καν από τις αρμόδιες επιτροπές.
Αγωνία και μεταξύ των επιγόνων. Ουδείς είναι σοβαρά προετοιμασμένος να κληρονομήσει το βασίλειο των Καραμανλήδων. Ούτε η Ντόρα Μπακογιάννη ούτε ο Αντώνης Σαμαράς. Συμμαχίες δένουν ακόμη. Οι οποίες μπορεί να αποδειχθούν και επισφαλείς, όταν έρθει η ώρα. Η συγκυρία της τελευταίας στιγμής μπορεί να δώσει άλλη ώθηση στις εξελίξεις. Ή -για να θυμηθούμε τον τελευταίο των μεγάλων, τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη- έχουν κάνει όλους τους υπολογισμούς, η μοίρα θα κάνει τους υπόλοιπους.
Σε περισυλλογή έχουν πέσει και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Τα πιο σοβαρά από αυτά. Διότι βλέπουν την εξουσία να έρχεται απαιτητική. Και απειλητική, για τους άφρονες. Τα περιθώρια να κατηγορούν και αυτοί (όπως οι απερχόμενοι νεοδημοκράτες) επί πέντε χρόνια τους αντιπάλους τους, για το χάλι που παρέλαβαν, δεν υπάρχουν. Αν δεν το θέλουν αυτό το χάλι, ας μην το παραλάβουν. Ας κάνουν δήλωση αποποίησης κληρονομιάς. Ή δωρεάς. Ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων.
Με μεγάλη ευκολία το επικοινωνιακό επιτελείο του ΠΑΣΟΚ προβάλλει σε προσομοιωτή τη χώρα που θα δημιουργήσει, αλλά δεν δείχνει τον δρόμο που θα ακολουθήσει για να το καταφέρει. Με ποιους και υπέρ ποίων. Δεν έχει πρόγραμμα για την κατανομή του δημόσιου πλούτου, δεν έχει σχέδιο για την ανασυγκρότηση του κοινωνικού ιστού. Ο χειμώνας που έρχεται θα είναι σκληρός. Και δεν αντιμετωπίζεται με προσομοιωτές.
Σε μια σταθερή στρατηγική που δεν αλλάζει με κανέναν καιρό επιμένει το ΚΚΕ. Ωστόσο και τα δικά του ποσοστά δεν είναι απρόσβλητα στην πορεία της ανθρώπινης εξέλιξης. Ενα θεαματικό ποσοστό μιας εκλογικής περιόδου συνήθως δεν έχει συνέχεια. Καμιά φορά, ακολουθεί και υποχώρηση, σε εύκολα πεδία αναμετρήσεων, όπως ήταν οι ευρωεκλογές του περασμένου Ιουνίου.
Ωρες αγωνίας και στον ΣΥΝ. Και πείσματος για την ηγεσία του που έχει βαλθεί να πετύχει την ανασυγκρότηση. Διότι μέλλον, όπως είναι σήμερα το κόμμα, δεν υπάρχει. Το ομολογούν όλοι. Ακόμα και οι τάσεις. Πολιτικό το στίγμα που δίνει ο Αλέξης Τσίπρας για την Αριστερά που θέλει. Ερωτηματικό παραμένει πόσοι μπορούν ή θέλουν να τον ακολουθήσουν.
Αδημονεί και ο ηγέτης του ΛΑΟΣ. Πόσο θα πιάσει η χυδαιότητα στο χρηματιστήριο της πολιτικής ρευστότητας. Για να στερεώσει την παρουσία του στις μετεκλογικές εξελίξεις. Οχι προς πολιτικό όφελος της (ευρύτερης) παράταξης στην οποία ανήκει. Δεν προσβλέπει στην προκοπή της ο Γιώργος Καρατζαφέρης. Ούτε στην προαγωγή της πολιτικής. Ο διασυρμός του πολιτικού κόσμου είναι ο σκοπός του.
Η συμπεριφορά των εξαπατημένων
Καθώς, αυτό το Σαββατοκύριακο, αναμένονται τα αποτελέσματα των νέων σφυγμομετρήσεων του εκλογικού σώματος, το μεγάλο ενδιαφέρον επικεντρώνεται στη διάθεση ή μη των ψηφοφόρων να προσέλθουν, αυτή τη φορά, στην κάλπη. Οχι μόνο των παραδοσιακών -κουρασμένων στην πλειονότητά τους- αλλά και των νέων. Κυρίως των νέων, οι οποίοι δεν έχουν ισχυρές σχέσεις με την πολιτική. Εκείνων που έχουν ξεγελαστεί από τις πλάνες υποσχέσεις για νέες θέσεις εργασίας, αλλά σπανίως τις βρίσκουν στον δρόμο τους. Και όταν τις βρουν, αμείβονται με μισθό Ασίας. Χωρίς προοπτική και μέλλον. Ενδιαφέρον έχει επίσης η συμπεριφορά όσων θεωρούν ότι κοροϊδεύονται, από τα μικρά και τα μεγάλα κόμματα. Και είναι όλοι θυμωμένοι.
Του ΓΡΗΓΟΡΗ ΡΟΥΜΠΑΝΗ- Ελευθεροτυπία, Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2009
---> Μιά καλή περίληψη και περιγραφή του σημείου που βρισκόμαστε λίγες μέρες πριν τις εκλογές! Και στον επίλογο βρίσκεται για μένα και η ουσία αυτών των εκλογών. Το πως θα αντιδράσουν οι νέοι (οι ξεγελασμένοι, οι απολιτικ, οι εξεγερμένοι, οι ανήσυχοι κλπ),αλλά και οι Ελληνες γενικώς οι απογοητευμένοι, οι πιεσμένοι, οι αγχωμένοι, οι θυμωμένοι σε αυτή την εκλογική διαδικασία! Υπάρχει ο φόβος στο μυαλό μου ότι θα αντιδράσουν οι πιο πολλοί όπως οι καμμένοι στην Ηλεία, ή όπως παραδοσιακά αντιδρά ο Ελληνας. Οπου πάει το ρεύμα πάω κι εγώ μη με παρασύρει... Αλλα έστω κι ένα μικρό μέρος των παραπάνω αν κάνει την... έκπληξη, πολύ θα το χαρώ!
Μαζεμένοι, σκεπτικοί και προβληματισμένοι. Ολοι. Είκοσι μία ημέρες πριν από την κρίσιμη αναμέτρηση. Η οποία δεν είναι μεταξύ τους. Είναι με τον πολίτη. Τον πολίτη που λίγοι τον σκέφτηκαν. Και για πολύ λίγο.
Αυτή είναι η κυριότερη διάσταση της εκλογικής μάχης. Δεν πρόκειται για έναν περίπατο κάποιου. Ή έναν αγώνα δρόμου, έστω, μεταξύ πέντε αντιπάλων. Ούτε βεβαίως για καλλιστεία κατά τα οποία θα αναδειχθεί ο αρχηγός με τα καλύτερο παράστημα, το πιο γοητευτικό χαμόγελο. Καμία σχέση με όλα αυτά. Και με τις εκλογικές αναμετρήσεις του πρόσφατου παρελθόντος...
Κρύος ιδρώτας έχει πιάσει υπουργούς τινές, βουλευτές και μερικά από τα κομματικά στελέχη της Ν.Δ. Πέντε μήνες νωρίτερα χάνουν την εξουσία, το βαζάκι με το μέλι από μπροστά τους. Ολα αυτά τα χρόνια, τα πεντέμισι που προηγήθηκαν της βάσκανης εκείνης ώρας που ο πρωθυπουργός απευθύνθηκε στις Ελληνίδες και στους Ελληνες, για να τους αποχαιρετήσει, τούτοι δω είχαν στρώσει καλή δουλειά.
Τώρα, φοβούνται το «παράσημο των πέντε». Διότι δεν πρόλαβαν, λένε, να ολοκληρώσουν το έργο τους. Ευτυχώς, δεν θα είχε μείνει τίποτα. Εκείνο που δεν πρόλαβαν, είναι να προετοιμαστούν επικοινωνιακά, για κάτι καλύτερο. Πίστεψαν ότι έχουν περιθώριο μέχρι τον Μάρτιο. Οι άπληστοι. Κάτι λίγα μόνο κατάφεραν στα βιαστικά -οι πιο υποψιασμένοι- να σκορπίσουν. Υποσχέσεις κυρίως. Και νομοσχέδια που δεν πέρασαν καν από τις αρμόδιες επιτροπές.
Αγωνία και μεταξύ των επιγόνων. Ουδείς είναι σοβαρά προετοιμασμένος να κληρονομήσει το βασίλειο των Καραμανλήδων. Ούτε η Ντόρα Μπακογιάννη ούτε ο Αντώνης Σαμαράς. Συμμαχίες δένουν ακόμη. Οι οποίες μπορεί να αποδειχθούν και επισφαλείς, όταν έρθει η ώρα. Η συγκυρία της τελευταίας στιγμής μπορεί να δώσει άλλη ώθηση στις εξελίξεις. Ή -για να θυμηθούμε τον τελευταίο των μεγάλων, τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη- έχουν κάνει όλους τους υπολογισμούς, η μοίρα θα κάνει τους υπόλοιπους.
Σε περισυλλογή έχουν πέσει και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Τα πιο σοβαρά από αυτά. Διότι βλέπουν την εξουσία να έρχεται απαιτητική. Και απειλητική, για τους άφρονες. Τα περιθώρια να κατηγορούν και αυτοί (όπως οι απερχόμενοι νεοδημοκράτες) επί πέντε χρόνια τους αντιπάλους τους, για το χάλι που παρέλαβαν, δεν υπάρχουν. Αν δεν το θέλουν αυτό το χάλι, ας μην το παραλάβουν. Ας κάνουν δήλωση αποποίησης κληρονομιάς. Ή δωρεάς. Ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων.
Με μεγάλη ευκολία το επικοινωνιακό επιτελείο του ΠΑΣΟΚ προβάλλει σε προσομοιωτή τη χώρα που θα δημιουργήσει, αλλά δεν δείχνει τον δρόμο που θα ακολουθήσει για να το καταφέρει. Με ποιους και υπέρ ποίων. Δεν έχει πρόγραμμα για την κατανομή του δημόσιου πλούτου, δεν έχει σχέδιο για την ανασυγκρότηση του κοινωνικού ιστού. Ο χειμώνας που έρχεται θα είναι σκληρός. Και δεν αντιμετωπίζεται με προσομοιωτές.
Σε μια σταθερή στρατηγική που δεν αλλάζει με κανέναν καιρό επιμένει το ΚΚΕ. Ωστόσο και τα δικά του ποσοστά δεν είναι απρόσβλητα στην πορεία της ανθρώπινης εξέλιξης. Ενα θεαματικό ποσοστό μιας εκλογικής περιόδου συνήθως δεν έχει συνέχεια. Καμιά φορά, ακολουθεί και υποχώρηση, σε εύκολα πεδία αναμετρήσεων, όπως ήταν οι ευρωεκλογές του περασμένου Ιουνίου.
Ωρες αγωνίας και στον ΣΥΝ. Και πείσματος για την ηγεσία του που έχει βαλθεί να πετύχει την ανασυγκρότηση. Διότι μέλλον, όπως είναι σήμερα το κόμμα, δεν υπάρχει. Το ομολογούν όλοι. Ακόμα και οι τάσεις. Πολιτικό το στίγμα που δίνει ο Αλέξης Τσίπρας για την Αριστερά που θέλει. Ερωτηματικό παραμένει πόσοι μπορούν ή θέλουν να τον ακολουθήσουν.
Αδημονεί και ο ηγέτης του ΛΑΟΣ. Πόσο θα πιάσει η χυδαιότητα στο χρηματιστήριο της πολιτικής ρευστότητας. Για να στερεώσει την παρουσία του στις μετεκλογικές εξελίξεις. Οχι προς πολιτικό όφελος της (ευρύτερης) παράταξης στην οποία ανήκει. Δεν προσβλέπει στην προκοπή της ο Γιώργος Καρατζαφέρης. Ούτε στην προαγωγή της πολιτικής. Ο διασυρμός του πολιτικού κόσμου είναι ο σκοπός του.
Η συμπεριφορά των εξαπατημένων
Καθώς, αυτό το Σαββατοκύριακο, αναμένονται τα αποτελέσματα των νέων σφυγμομετρήσεων του εκλογικού σώματος, το μεγάλο ενδιαφέρον επικεντρώνεται στη διάθεση ή μη των ψηφοφόρων να προσέλθουν, αυτή τη φορά, στην κάλπη. Οχι μόνο των παραδοσιακών -κουρασμένων στην πλειονότητά τους- αλλά και των νέων. Κυρίως των νέων, οι οποίοι δεν έχουν ισχυρές σχέσεις με την πολιτική. Εκείνων που έχουν ξεγελαστεί από τις πλάνες υποσχέσεις για νέες θέσεις εργασίας, αλλά σπανίως τις βρίσκουν στον δρόμο τους. Και όταν τις βρουν, αμείβονται με μισθό Ασίας. Χωρίς προοπτική και μέλλον. Ενδιαφέρον έχει επίσης η συμπεριφορά όσων θεωρούν ότι κοροϊδεύονται, από τα μικρά και τα μεγάλα κόμματα. Και είναι όλοι θυμωμένοι.
Του ΓΡΗΓΟΡΗ ΡΟΥΜΠΑΝΗ- Ελευθεροτυπία, Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2009
---> Μιά καλή περίληψη και περιγραφή του σημείου που βρισκόμαστε λίγες μέρες πριν τις εκλογές! Και στον επίλογο βρίσκεται για μένα και η ουσία αυτών των εκλογών. Το πως θα αντιδράσουν οι νέοι (οι ξεγελασμένοι, οι απολιτικ, οι εξεγερμένοι, οι ανήσυχοι κλπ),αλλά και οι Ελληνες γενικώς οι απογοητευμένοι, οι πιεσμένοι, οι αγχωμένοι, οι θυμωμένοι σε αυτή την εκλογική διαδικασία! Υπάρχει ο φόβος στο μυαλό μου ότι θα αντιδράσουν οι πιο πολλοί όπως οι καμμένοι στην Ηλεία, ή όπως παραδοσιακά αντιδρά ο Ελληνας. Οπου πάει το ρεύμα πάω κι εγώ μη με παρασύρει... Αλλα έστω κι ένα μικρό μέρος των παραπάνω αν κάνει την... έκπληξη, πολύ θα το χαρώ!
Αποκαλυπτικές οι δημοσκοπήσεις
Νίκη με άγχος και ανασφάλεια για το ΠΑΣΟΚΑλλά καμία τύχη στη ΝΔ, όσο κι αν συμπιέσει τον ΛΑΟΣ
Τα όρια της αδυναμίας αγγίζει η αυτοδυναμία που προδιαγράφεται για το ΠΑΣΟΚ, καθώς αδυνατεί να δημιουργήσει ρεύμα κυρίαρχης πολιτικής δύναμης και να ανεβάσει θεαματικά τα ποσοστά του.
Όλες οι μέχρι τώρα δημοσκοπήσεις-συμπεριλαμβανομένων αυτών που δημοσιεύονται αυτό το Σαββατοκύριακο-δείχνουν ότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι πολύ κοντά στη νίκη, πλην όμως δεν θα είναι άνετη. Ανεξαρτήτως των αποκλίσεων που κάθε μια απ’ αυτές παρουσιάζει στα μεγέθη της λεγόμενης «πρόθεσης ψήφου». Το μόνο σίγουρο αυτή τη στιγμή είναι ότι το ΠΑΣΟΚ κινείται γύρω στο 41%. Αυτό σημαίνει ότι έχει εξασφαλισμένες τις 151 έδρες στην περίπτωση που προκύψει πεντακομματική και η νέα Βουλή. Ακόμα και στο 40,4% να πέσει, οι 151 έδρες δεν κινδυνεύουν. Με κάπως βελτιωμένη την επίδοσή του μπορεί να φτάσει και τις 152 έδρες.
Όπως λένε αναλυτές των εκλογικών συστημάτων, στον ισχύοντα «νόμο Σκανδαλίδη» η αυτοδυναμία αποτελεί συνάρτηση του συνολικού ποσοστού που συγκεντρώνουν τα κόμματα, τα οποία μένουν εκτός Βουλής. Όσο μεγαλύτερο ποσοστό συγκεντρώνουν τα εκτός του ορίου του 3% κόμματα, τόσο πιο μικρό ποσοστό αρκεί για το πρώτο κόμμα, για να κατακτήσει την αυτοδυναμία.
Έτσι, στη θεωρητική περίπτωση, που ο ΣΥΝ μείνει εκτός Βουλής και το συνολικό ποσοστό των κομμάτων που δεν θα πιάσουν το εκλογικό όριο πλησιάσει το 8% (αντί του σημερινού περίπου 5% που καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις με την υποχώρηση των Οικολόγων-Πράσινων), τότε το ΠΑΣΟΚ βγαίνει αυτοδύναμο ακόμα και με 39,3%.
Με τα δεδομένα αυτά, μοιάζει χωρίς αντικείμενο η πολεμική που έχει ξεκινήσει η ΝΔ στον ΛΑΟΣ. Χωρίς αντικείμενο από αριθμητικής άποψης. Ωστόσο έχει αξία πολιτική. Αν ο Κώστας Καραμανλής καταφέρει να μικρύνει τα ποσοστά του προσωπικού υβριστή του Γιώργου Καρατζαφέρη, θα έχει σοβαρές ελπίδες, μέχρι τις επόμενες εκλογές (αυτός ή ο διάδοχός του), να απορροφήσει το μεγαλύτερο μέρος της εκλογικής του δύναμης. Και στη συνέχεια να τον αφανίσει για… το συμφέρον της παράταξης και του έθνους. Απ’ όλα τα παραπάνω προκύπτει ότι μοναδικός αντίπαλος του ΠΑΣΟΚ είναι ο εαυτός του. Επειδή οι 260 έδρες μοιράζονται αναλογικά, μόνο αν αυξήσει τα δικά του ποσοστά μπορεί να περιμένει περισσότερες έδρες, στις οποίες θα προστεθούν οι 40 που ο εκλογικός νόμος δίνει μπόνους στο πρώτο κόμμα.
Πίσω λοιπόν από αυτόν τον εκλογικό νόμο, ορισμένοι επιχειρηματικοί κύκλοι και ξένοι παράγοντες παίζουν όλο και πιο επίμονα το χαρτί της κυβέρνησης συνεργασίας ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Απ’ όσο μάλιστα φάνηκε από την τελευταία τηλεοπτική συνέντευξη, ο Κώστας Καραμανλής γίνεται όλο και πιο ήπιος στο ενδεχόμενο μιας πολιτικής συνάντησης με του Έλληνες σοσιαλιστές.
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΡΟΥΜΠΑΝΗΣ- Ελευθεροτυπία, 07:00 Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2009
---> Προωθημένη σκέψη, της οποίας τον φόβο εδώ και καιρό έχω κι εγώ... Δυστυχώς και οι Ευρώπη δείχνει ότι πάμε εκεί, έχοντας εφαρμόσει παρόμοια μοντέλα (πάντως όχι με επιτυχία, αν ρίξουμε μια ματιά στη Γερμανία πχ). Δεν είμαι αφελής να πιστεύω ότι ο μόνος που κινεί τις εξελίξεις είναι ο "παντοδύναμος ελληνικός λαός" αλλά καλό είναι να πηγαίνουμε τις σκέψεις και τους ορίζοντές μας λίγο πέρα από τα επικοινωνιακά τρικς, την κούφια συνθηματολογία, διανθισμένη με εξυπνακίστικες ατάκες τηλεοπτικές, τα ρουσφετολογικά κριτήρια και την κλασσική συνταγή του "είμαι με το νικήτη". Ας έχουμε μάτια κι αυτιά ανοιχτά, ώστε να υπάρχει μια μικρή ελπίδα να έχουμε κι εμείς λόγο στο μέλλον μας!
Νίκη με άγχος και ανασφάλεια για το ΠΑΣΟΚΑλλά καμία τύχη στη ΝΔ, όσο κι αν συμπιέσει τον ΛΑΟΣ
Τα όρια της αδυναμίας αγγίζει η αυτοδυναμία που προδιαγράφεται για το ΠΑΣΟΚ, καθώς αδυνατεί να δημιουργήσει ρεύμα κυρίαρχης πολιτικής δύναμης και να ανεβάσει θεαματικά τα ποσοστά του.
Όλες οι μέχρι τώρα δημοσκοπήσεις-συμπεριλαμβανομένων αυτών που δημοσιεύονται αυτό το Σαββατοκύριακο-δείχνουν ότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι πολύ κοντά στη νίκη, πλην όμως δεν θα είναι άνετη. Ανεξαρτήτως των αποκλίσεων που κάθε μια απ’ αυτές παρουσιάζει στα μεγέθη της λεγόμενης «πρόθεσης ψήφου». Το μόνο σίγουρο αυτή τη στιγμή είναι ότι το ΠΑΣΟΚ κινείται γύρω στο 41%. Αυτό σημαίνει ότι έχει εξασφαλισμένες τις 151 έδρες στην περίπτωση που προκύψει πεντακομματική και η νέα Βουλή. Ακόμα και στο 40,4% να πέσει, οι 151 έδρες δεν κινδυνεύουν. Με κάπως βελτιωμένη την επίδοσή του μπορεί να φτάσει και τις 152 έδρες.
Όπως λένε αναλυτές των εκλογικών συστημάτων, στον ισχύοντα «νόμο Σκανδαλίδη» η αυτοδυναμία αποτελεί συνάρτηση του συνολικού ποσοστού που συγκεντρώνουν τα κόμματα, τα οποία μένουν εκτός Βουλής. Όσο μεγαλύτερο ποσοστό συγκεντρώνουν τα εκτός του ορίου του 3% κόμματα, τόσο πιο μικρό ποσοστό αρκεί για το πρώτο κόμμα, για να κατακτήσει την αυτοδυναμία.
Έτσι, στη θεωρητική περίπτωση, που ο ΣΥΝ μείνει εκτός Βουλής και το συνολικό ποσοστό των κομμάτων που δεν θα πιάσουν το εκλογικό όριο πλησιάσει το 8% (αντί του σημερινού περίπου 5% που καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις με την υποχώρηση των Οικολόγων-Πράσινων), τότε το ΠΑΣΟΚ βγαίνει αυτοδύναμο ακόμα και με 39,3%.
Με τα δεδομένα αυτά, μοιάζει χωρίς αντικείμενο η πολεμική που έχει ξεκινήσει η ΝΔ στον ΛΑΟΣ. Χωρίς αντικείμενο από αριθμητικής άποψης. Ωστόσο έχει αξία πολιτική. Αν ο Κώστας Καραμανλής καταφέρει να μικρύνει τα ποσοστά του προσωπικού υβριστή του Γιώργου Καρατζαφέρη, θα έχει σοβαρές ελπίδες, μέχρι τις επόμενες εκλογές (αυτός ή ο διάδοχός του), να απορροφήσει το μεγαλύτερο μέρος της εκλογικής του δύναμης. Και στη συνέχεια να τον αφανίσει για… το συμφέρον της παράταξης και του έθνους. Απ’ όλα τα παραπάνω προκύπτει ότι μοναδικός αντίπαλος του ΠΑΣΟΚ είναι ο εαυτός του. Επειδή οι 260 έδρες μοιράζονται αναλογικά, μόνο αν αυξήσει τα δικά του ποσοστά μπορεί να περιμένει περισσότερες έδρες, στις οποίες θα προστεθούν οι 40 που ο εκλογικός νόμος δίνει μπόνους στο πρώτο κόμμα.
Πίσω λοιπόν από αυτόν τον εκλογικό νόμο, ορισμένοι επιχειρηματικοί κύκλοι και ξένοι παράγοντες παίζουν όλο και πιο επίμονα το χαρτί της κυβέρνησης συνεργασίας ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Απ’ όσο μάλιστα φάνηκε από την τελευταία τηλεοπτική συνέντευξη, ο Κώστας Καραμανλής γίνεται όλο και πιο ήπιος στο ενδεχόμενο μιας πολιτικής συνάντησης με του Έλληνες σοσιαλιστές.
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΡΟΥΜΠΑΝΗΣ- Ελευθεροτυπία, 07:00 Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2009
---> Προωθημένη σκέψη, της οποίας τον φόβο εδώ και καιρό έχω κι εγώ... Δυστυχώς και οι Ευρώπη δείχνει ότι πάμε εκεί, έχοντας εφαρμόσει παρόμοια μοντέλα (πάντως όχι με επιτυχία, αν ρίξουμε μια ματιά στη Γερμανία πχ). Δεν είμαι αφελής να πιστεύω ότι ο μόνος που κινεί τις εξελίξεις είναι ο "παντοδύναμος ελληνικός λαός" αλλά καλό είναι να πηγαίνουμε τις σκέψεις και τους ορίζοντές μας λίγο πέρα από τα επικοινωνιακά τρικς, την κούφια συνθηματολογία, διανθισμένη με εξυπνακίστικες ατάκες τηλεοπτικές, τα ρουσφετολογικά κριτήρια και την κλασσική συνταγή του "είμαι με το νικήτη". Ας έχουμε μάτια κι αυτιά ανοιχτά, ώστε να υπάρχει μια μικρή ελπίδα να έχουμε κι εμείς λόγο στο μέλλον μας!
Επτά μήνες μετά... "Στρατιωτικές υποχρεώσεις: EKΠΛΗΡΩΜΕΝΕΣ"
Πάνε περίπου 7 μήνες από την τελευταία "αναρτηση" μου εδω... Μεσολάβησε ένα διάστημα, γεμάτο από χακί χρώμα. Ένα αρκετά διδακτικό κομμάτι της ζωής, που μου έδειξε αλλά και μου υπενθύμισε πολλά γύρω από την Ελλάδα του 2010. Ο χαμένος χρόνος πολύς, η δημιουργικότητα στο ναδίρ, αλλά έστω ακόμα κι έτσι, υπάρχουν πάντα και κέρδη! Είδα μέρη της Ελλάδας που ποτέ δεν είχα δει, γνωρισα κόσμο που δε θα χα γνωρίσει, είδα για άλλη μια φορά πόσο διαφορετικοί τύποι ανθρώπων υπάρχουν, έκανα φίλους, πιθανόν και εχθρούς, έκανα περιτά έξοδα, έχασα επαφή με την καθημερινότητα (αυτό ενίοτε δεν είναι και κακό...). Γενικώς αφήνω πλέον πίσω μου ένα 7μηνο που θα το θυμάμαι σε όλη μου τη ζωή, αλλά που δε θα θελα να το επαναλάβω επουδενί! Επιφυλάσσομαι για ένα μικρό "αφιέρωμα" γύρω από τον Ε.Σ (ελληνικό στρατο). Αλλά να περάσει λίγο ο καιρός,να το κάνω με πιο ψυχρό μάτι! Κατά τα άλλα, η επιστροφή στην κανονική ζωή, μου επεφύλασσε προεκλογική περίοδο αλλά και προσωπικό σαφάρι εργασίας! (Και τον ΟΦΗ για πρώτη φορά στη Β Εθνική...) Νέα σελίδα ποικιλοτρόπως δηλαδή και θέλει προσπάθεια! Είπαμε όμως, μετά απο 7 μήνες τεμπελιά, καιρός είναι!
Subscribe to:
Posts (Atom)