Περί Λιβύης...

ΗΠΑ - ΕΕ εναντίον Καντάφι

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ «E» 19/3

Οι αεροπορικές επιθέσεις της Γαλλίας, της Αγγλίας, των ΗΠΑ και των αραβικών ανδρεικέλων τους εναντίον της Λιβύης, με στόχο τη βίαιη ανατροπή ή και τη δολοφονία του Μουαμάρ Καντάφι δεν είχαν αρχίσει ακόμη όταν γράφονταν αυτές οι γραμμές, αλλά όλα έδειχναν ότι η έναρξή τους ήταν ζήτημα ωρών. «ΗΠΑ και ΝΑΤΟ θα επιτεθούν εναντίον της Λιβύης μόνο αν βεβαιωθούν ότι ο Καντάφι οδεύει προς νίκη επί των αντιπάλων του», γράφαμε στη σελίδα αυτή προ δύο εβδομάδων. Οντως, έτσι έγινε. Μετά το σάρωμα στα πεδία των μαχών των δυνάμεων της οργανωμένης ένοπλης αντικανταφικής εξέγερσης και με την πτώση της Βεγγάζης επικείμενη και μάλιστα πιθανότατα αμαχητί, οι Αμερικανοί και οι Αγγλογάλλοι αποφάσισαν να ρίξουν αυτοί τον Καντάφι με στρατιωτική βία και πήραν και το σχετικό ψήφισμα του ΟΗΕ.
Αλλάζει η φύση του πολέμου από τη στιγμή που η Λιβύη θα δεχτεί αμερικανοΝΑΤΟϊκή επίθεση. Ο εμφύλιος πόλεμος παραχωρεί τη θέση του σε εθνικό αμυντικό πόλεμο, με τον αιμοσταγή Καντάφι να ηγείται των λιβυκών δυνάμεων που αντιστέκονται στους ξένους επιδρομείς και τους αντικανταφικούς να μετατρέπονται σε δωσίλογους συνεργάτες των ξένων που επιτίθενται κατά της πατρίδας τους!
Την τύχη του Μιλόσεβιτς θα έχει πιθανότατα ο Καντάφι και μάλιστα σε σκληρότερη εκδοχή. Ο Σέρβος ηγέτης «εκτελέστηκε» ιατρικά στο κελί του από τους Δυτικούς που τον δίκαζαν, αλλά προηγουμένως είχε χάσει μετά τον πόλεμο τις εκλογές και η κυβέρνηση της χώρας του τον παρέδωσε στους επιδρομείς. Ο Καντάφι δεν πρόκειται, βεβαίως, να χάσει εκλογές. Θα τον σκοτώσουν ή θα τον συλλάβουν ενδεχομένως οι ίδιοι οι αμερικανοΝΑΤΟϊκοί επιδρομείς ή κάποιοι Λίβυοι συνεργάτες τους, αν φυσικά δεν επιλέξει τον ατιμωτικό δρόμο της παράδοσης.
Η υποκρισία ΗΠΑ - ΕΕ είναι απύθμενη. Αποφάσισαν να επιτεθούν κατά του Καντάφι δήθεν για να προστατεύσουν τους ένοπλους αντιπάλους του, αλλά την ίδια στιγμή σφυρίζουν αδιάφορα για το γεγονός ότι η Σαουδική Αραβία εισέβαλε με τανκς και στρατό στο Μπαχρέιν και εξοντώνει τους πραγματικά άοπλους διαδηλωτές που είναι όλοι συγκεντρωμένοι σε μια πλατεία! Οι σκοταδιστές μονάρχες της Σαουδαραβίας και του Μπαχρέιν είναι όργανα των ΗΠΑ, οπότε κανένας δεν εξανίσταται για τη συμπεριφορά τους. Εχουν το ελεύθερο από την Ουάσιγκτον, το Λονδίνο ή το Παρίσι να σφάζουν με την άνεσή τους τους υπηκόους τους.
Καθεστώς ανδρεικέλων της Δύσης και επομένως και του Ισραήλ επιδιώκουν να εγκαταστήσουν στη Λιβύη οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Στόχος, φυσικά, η λεηλασία των πετρελαίων της. Οπως και αν ξεκίνησαν οι αντικανταφικοί, από τη στιγμή που στην εξουσία θα τους τοποθετήσουν οι ξένοι επιδρομείς εναντίον της πατρίδας τους, αντικειμενικά δεν θα είναι τίποτα λιγότερο από τυφλά όργανα των ΗΠΑ και των Αγγλογάλλων. Και ο Καντάφι είχε πλήρως συμβιβαστεί την τελευταία δεκαετία με τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους, αλλά φυσικά οι αντικανταφικοί εγκάθετοι θα εξυπηρετήσουν πολύ πιο αποτελεσματικά τα συμφέροντα των ξένων επικυρίαρχων.
Ριζική στροφή στην αμερικανική πολιτική απέναντι στις εξεγέρσεις στον αραβικό κόσμο σηματοδοτεί η συνδυασμένη στάση της Ουάσιγκτον απέναντι στη Λιβύη και στο Μπαχρέιν. Σε φραστικό επίπεδο η κυβέρνηση Ομπάμα καλεί όλα τα αραβικά καθεστώτα να προχωρήσουν σε μεταρρυθμίσεις σεβόμενα την επιθυμία των λαών τους. Στην πράξη, όμως, αφήνει τα φιλικά της καθεστώτα στο Μπαχρέιν, στην Υεμένη, στο Μαρόκο, στην Ιορδανία κ.α. να χρησιμοποιούν όση βία χρειάζεται για να ελέγξουν την κατάσταση, εγκαταλείποντας ουσιαστικά τη στάση που είχε υιοθετήσει στις εξεγέρσεις της Τυνησίας και της Αιγύπτου.
Την εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο εναντίον της Λιβύης αποφάσισε η κυβέρνηση Παπανδρέου. Πρόκειται για πολιτική επιλογή εξαιρετικής βαρύτητας που δίνει τέλος στη φιλοαραβική πολιτική της χώρας μας επί έναν σχεδόν αιώνα. Η Ελλάδα με τη Δύση και με το Ισραήλ εναντίον των Αράβων από εδώ και πέρα, λοιπόν. Οι συνέπειες θα είναι πολύ σοβαρές.
Ο Ερντογάν με τους Αραβες σταθερά και αμετακίνητα. Κατηγορηματικά αντίθετος σε επίθεση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ κατά της Λιβύης, θα κερδίσει και πρόσθετο κύρος στην αραβική κοινή γνώμη. Ηρθαν τα πάνω - κάτω: οι προαιώνιοι εχθροί των Αράβων έγιναν φίλοι τους και εμείς εχθροί των Αράβων!

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΑΝΤΕΙΟΥ ΑΝ.ΚΟΥΤΣΗΣ ΣΤΟ NEWSIT.GR

Τι λέει ο καθηγητής Α. Κούτσης για τον ρόλο της Ελλάδας και τις αντιρρήσεις της Τουρκίας. Πόσο κινδυνεύει η Ελλάδα από αντίποινα και πόσο θα διαρκέσει επέμβαση στη Λιβύη;

Όπως δήλωσε στο Newsit ο Καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής Παντείου Πανεπιστημίου με ειδίκευση στη Μέση Ανατολή, "η επέμβαση στη Λιβύη έγινε για τα πετρέλαια.

Και προσθέτει: "Η Δύση κράτησε διαφορετική στάση στη Λιβύη έναντι της Τυνησίας και της Αιγύπτου, γιατί υπήρχε στα σκαριά συνεργασία κυβερνήσεων της Δύσης με ομάδα της αντιπολίτευσης της Λιβύης που έχει έδρα στο Λονδίνο και στη Βεγγάζη και είναι εκείνη που θέλει να επαναφέρει την μοναρχία. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο θα φαίνονταν οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι πως θέλουν να βοηθήσουν να ανέβει στη Λιβύη μια πιο δημοκρατική κυβέρνηση και με αυτό τον τρόπο να έχουν τον έλεγχο στα πετρέλαια γιατί πάντοτε στη Λιβύη το θέμα είναι τα πετρέλαια. Η οργισμένη αντίδραση του Καντάφι που αιματοκύλισε τη χώρα οδήγησε στο ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ στο οποίο συνάινεσε και ο Αραβικος σύνδεσμος με την προϋπόθεση να μην υπάρξει χερσαία εισβολή. Σε καμία περίπτωση δηλαδή ο Αραβικός Σύνδεσμος δεν ήθελε ένα νέο Ιράκ, ήθελε μόνο να γίνει κατάπαυση πυρός από την πλευρά του Καντάφι και να λειτουργήσει η διπλωματία. Εχω την αίσθηση ότι η Γαλλία που πριν λίγες εβδομάδες είχε αναγνωρίσει την αντιπολίτευση βιάστηκε να δώσει μια δική της ερμηνεία τι σημαίνει επιβολή ζώνης απαγόρευσης πτήσεων. Κατά την ερμηνεία της Γαλλίας σήμαινε καταστροφή της αντιαεροπορικής άμυνας του Καντάφι και καταστροφή της στρατιωτικής του υποδομής. Η Γαλλία προχώρησε με τόσο γρήγορα βήματα που η Διεθνής Κοινότητα παρασύρθηκε".

Γιατί φέρνει αντιρρήσεις η Τουρκία

"Η Τουρκία θέλει να παίξει διαμεσολαβητικό ρόλο μεταξύ Καντάφι και εξεγερμένων και γιατί έχει μεγάλα οικονομικά συμφέροντα στην Λιβύη. Η Τουρκία αυτή τη στιγμή έχει δίαυλο επικοινωνίας και με τον Καντάφι και με τους εξεγερμένους και θα ήθελε να παίξει με επιτυχία τον διαμεσολαβητή προκειμένου οι μετοχές της να ανέβουν ακόμη περισσότερο στον Αραβικό κόσμο".

Τι ρόλο μπορεί να παίξει η Ελλάδα - Μας εμπιστεύονται οι Άραβες; Κινδυνεύει η Ελλάδα απο αντίποινα;

"Λόγω της πολιτικής που έχει ακολουθήσει η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχασε την ανεξαρτησία της να διαμορφώνει μόνη της την εξωτερική της πολιτική. Η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη σαν μέλος της Ε.Ε. να ακολουθεί αυτά που πρεσβεύει η Ευρωπαϊκή Ενωση. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο έχουμε χάσει ένα μεγάλο μέρος της εμπιστοσύνης που μας είχαν οι Αραβικές κυβερνήσεις στο παρελθόν. Όμως δε νομίζω πως ο Καντάφι μπορεί να υλοποιήσει τις απειλές του για αντίποινα καθώς η πολεμική του μηχανή είναι παλαιάς τεχνολογίας. ΗΕλλάδα πάντως δεν πρέπει να εμπλακεί σε μάχιμες επιχειρήσεις".

Η επέμβαση των συμμαχικών δυνάμεων δε θα τελειώσει γρήγορα

"Αν ο στόχος ήταν μόνο η κατάπαυση του πυρός η επέμβαση θα διαρκούσε μόνο μια εβδομάδα. Όμως όπως φαίνεται οι στόχοι τόσο της Γαλλίας όσο και της Αμερικής είναι να επέμβουμε στο πλευρό των εξεγερμένων για την ανατροπή του Καντάφι και αυτο δεν πρόκειται να τελειώσει γρήγορα. Ακόμη και αν φύγει ή ανατραπεί ο Καντάφι οι εξεγερμένοι θα είναι διατεθιμένοι να κάτσουν στο τραπέζι των διαπραγματέυσεων και να βρούν μία λύση με τους Δυτικούς; Έχω την αίσθηση ότι δεν θα το κάνουν διοτι εκείνοι θέλουν να φέρουν πίσω την μοναρχία και οι Δυτικοί δεν επιθυμούν ένα τέτοιο σενάριο.

Πόσο αλλάζει ο γεωπολιτικός χάρτης στον Αραβικό κόσμο

Ο γεωοπολιτικός χάρτης άλλαξε μετά την επέμβαση στο Ιρακ. Με την ήττα του Ιράκ που ήταν ένα πανίσχυρο κράτος δημιουργήθηκε ένα κενό που ήρθε να συμπληρώσει η Τουρκία, το Ιράν και το Ισραήλ. Οι Άραβες θέλουν να ανασυγκροτηθούν για να αντιμετωπίσουν αυτές τις τρεις χώρες. Επιπλέον οι Άραβες δεν έχουν εμπιστοσύνη στη Δύση λόγω της στενής συνεργασίας που έχει με το Ισραήλ. Επομένως έχει αλλάξει η γεωοπολιτική ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή με έναν κόσμο και κυρίως μια Αραβική νεολαία που θέλει να απολαμβάνει όλα τα δημοκρατικά δικαιώματα της Δύσης αλλά χωρίς τη Δύση.