της Φωτεινής Τσαλίκογλου
(Αφιερωμένο στη Ντόρα, που έδωσε τη σοκολάτα στη μικρή λαθρεπιβάτισσα).
Η σκηνή στο τρόλει. Διαδρομή Αλεξάνδρας - Σύνταγμα.. Δεν είναι ώρα αιχμής. Τα περισσότερα καθίσματα είναι άδεια. Μια γυναίκα, καταφανώς Αλβανικής καταγωγής, (κάτι στο ανήσυχο βλέμμα, κάτι στα χρώματα, κάτι στη θέση που άβολα καταλαμβάνει στο κάθισμα δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολίας: "δεν είναι δικιά μας"). Πλάι της κάθεται ένα κοριτσάκι ίσαμε έξι ετών, η κόρη της. Στην αγκαλιά της η μητέρα κρατα μια μεγάλη διάφανη πλαστική σακούλα γεμάτη από μικρά λευκά καρβελάκια ψωμιού.
Η Ντόρα επιβιβάζεται στη στάση της Αλεξάνδρας. Μαζί της και η ηλικιωμένη Ελληνίδα.
Η ηλικιωμένη Ελληνίδα με το που ανεβαίνει εντοπίζει την Αλβανίδα μητέρα και στέκεται απέναντι της βάζοντας στη μέση τα χέρια της.
‘’Εχει εισιτήριο’’ ρωτά, η αυτόκλητη επόπτρια δείχνοντας την μικρή.
Η Αλβανίδα αιφνιδιάζεται ‘’όχι’’ κάνει με το κεφάλι.
Η Ελληνίδα γριά αγριεύει ‘’εσύ’’ ρωτά την ίδια, ‘’εσύ έχεις εισιτήριο;’’
‘’Ναι’’ κάνει με το κεφάλι της η Αλβανίδα.
‘’Να το δω’.
Η Αλβανίδα σηκώνει τη σακούλα, την ακουμπά, χάμω, ανοίγει την τσάντα της, ψάχνει αγωνιωδώς, η γριά χάνει την υπομονή της.
‘’Γρήγορα. Τελείωνε. Το εισιτήριο’’ της λέει.
Η Αλβανίδα βρίσκει επιτέλους το εισιτήριο, με ένα ίχνος ανακούφισης της το δείχνει. Η Ελληνίδα γριά ελέγχει το εισιτήριο. Είναι το σωστό.
-‘’Να την πάρεις στην αγκαλιά σου αυτήν’’ υποδεικνύει δειχνοντας τη μικρή ‘’δεν μπορεί να κρατάει μια ολόκληρη θέση’’.
Η Αλβανίδα υπάκουα, παίρνει τη μικρή στην αγκαλιά της. Η μικρή είναι έτοιμη να βάλει τα κλάματα. Η γρια πάει και κάθεται δυο καθίσματα πιο μπροστά. Η Ντόρα κάθεται δίπλα στην Αλβανίδα που κρατά στην αγκαλιά την κόρη της έχοντας αφήσει στα πόδια της τη σακούλα με το ψωμί. Η Ντόρα που έχει πάντα μαζί της μια σοκολάτα, ανοίγει την τσάντα της και δίνει τη σοκολάτα στη μικρή. Η μικρή διστάζει να την πάρει, η μαμά κουνάει ελαφρά το κεφάλι θέλοντας να πει ‘’ναι μπορείς να την πάρεις΄΄ Η μικρή αρχίζει δειλά δειλά να τρώει τη σοκολάτα. Και τότε οι παριστάμενοι επιβάτες εξεγείρονται. Επιτίθενται στη Ντόρα. ‘’Τι πράγματα είναι αυτά; Aλλη φορά αν θέλετε να κάνετε τέτοια να παίρνετε ταξί’’.
Το τρόλει φτάνει στο Σύνταγμα και η Ντορα αποβιβάζεται για να πάει στη δουλειά της, στο πολιτικό γραφείο που εργάζεται.
Ελλάδα. Ιoύνιος του 2010. Όχι δεν την αναγνωρίζω. Δεν είναι η χώρα μου αυτή. Δεν είναι η χώρα των Ελλήνων εκείνων που κάποτε όπως είπε ο Εμπειρίκος ‘’έκαμαν οίστρο της ζωής, τον φόβο του θανάτου’’. Δεν είναι η χώρα εκείνων που κάποτε ερωτεύθηκαν τη δικαιοσύνη και την αρετή και το φως του ήλιου, με τις σκιές και τα σκοτάδια του. Δεν την αναγνωρίζω αυτή τη έμφοβη χώρα. Πρόκειται περί απλής συνωνυμίας….
Η Φωτεινή Τσαλίκογλου είναι καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
18/07/10- www.protagon.gr
Sunday, 18 July 2010
Friday, 9 July 2010

Μήπως τελικά είμαι πολύ ξανθιά;
09/07/2010
του Άρη Δαβαράκη
www.protagon.gr
Λογικά δεν δικαιολογούμαι, ολόκληρος «δημοσιογράφος», να απορώ και να μένω άφωνος επειδή έμαθα οτι η Μιλένα Αποστολάκη είναι ήδη συνταξιούχος της Ολυμπιακής Αεροπορίας ή οτι ο σημερινός Πρωθυπουργός συμμετείχε στην διαδήλωση της ΓΣΕΕ κατά του Ασφαλιστικού Νομοσχεδίου το 2008. Ελα όμως που συνεχίζω να εντυπωσιάζομαι. Οταν μου στείλανε αυτό το link στο facebook profile μου καθόμουνα και χάζευα την φωτογραφία κάνα μισάωρο σαν χάνος. «Γενική Απεργία για το Ασφαλιστικό Νομοσχέδιο, Πλατεία Συντάγματος, 19 Μαρτίου 2008» γράφει πλάι στην φωτογραφία στον «Προσωπικό Κόμβο» του Γ.Α.Π. Στην αρχή σκέφτηκα οτι θα ’ναι κάνα κόλπο του Photoshop απ΄αυτά που σκαρώνουν τα σκατόπαιδα και βλέπεις π.χ τον Μητσοτάκη να φιλιέται στο στόμα με τον Σαμαρά (λίγο μπλιάχ, έχετε δίκιο, αλλά ήθελα ένα ακραίο παράδειγμα). Αφού όμως είναι στον «Προσωπικό Κόμβο» του Πρωθυπουργού, στην επίσημη προσωπική ιστοσελίδα του δηλαδή, δεν μπορεί να είναι φτιαχτό, θα είχε ελεγχθεί. Αρα είναι αλήθεια. «Και τι σου κάνει εντύπωση» μου λέει ένας φίλος. «Αφού τότε ο άνθρωπος ήταν αντιπολίτευση, δεν ήταν Πρωθυπουργός». Σωστά. Δεν το είχα σκεφτεί έτσι. Πρώτο κρούσμα.
Μετά, ακου να δεις τώρα, ανήμερα της απεργίας κιόλας, δε φτάνει που (ως ξανθιά) για 57η χρονιά στη ζωή μου συνέχιζα να μην καταλαβαίνω γιατί απεργούμε (οι δημοσιογράφοι) τη μέρα ακριβώς που καλούμεθα να καλύψουμε τους απεργιακούς αγώνες και τις κινητοποιήσεις των «συντρόφων» και των συνανθρώπων μας σε όλη τη χώρα και να προβάλλουμε απο τα ΜΜΕ «τα δίκαια αιτήματά τους» - μου ’ρθε καπάκι και η Μιλένα. Δεν τη ξέρω την γυναίκα, πάντα όμως μου έδινε την εντύπωση πως είναι ψηλομύτα και λίγο εξυπνάκιας (ο Θεός να με συγχωρέσει, ποιος ξέρει τι απωθημένα βγάζω πάλι πάνω στην κοπέλα). Μου ’ρχεται όμως άλλο ένα link, πάλι στο facebook – και λέω, δεν γίνεται ρε παιδιά, αποκλείεται: Παραπληροφόρηση. Γιατί αν δεν είναι παραπληροφόρηση, τότε τι είναι; Αφού η γυναίκα, κορίτσι πράμα ακόμα, ήταν «ιδιαιτέρα γραμματέας» του συγχωρεμένου του Ανδρέα Παπανδρέου και μετά Υπουργός του Σημίτη δεν μπορεί να εργαζότανε και στην Ολυμπιακή, συγχρόνως. Πού να προλάβει να πάει Ελληνικό ή Σπάτα, να πετάξει αλλέ-ρετούρ Γιοχάνεσμπουργκ - και να είναι και στο Υπουργείο της συγχρόνως; Αυτό ούτε η Δήμητρα Λιάνη δεν το έχει καταφέρει, για να μην αναφερθώ και σε κάποιους αγίους (Θε μου σχώρα με) που λένε πως είχαν το χάρισμα να βρίσκονται σωματικά σε δυό μέρη συγχρόνως. Δεν γίνεται, είναι φύσει αδύνατον – δεν μπορεί να συμβεί στον φυσικό κόσμο. Μόνο στην Μεταφυσική κουβεντιάζεται.
Κι όμως, σου λέει το link «η Μιλένα Αποστολάκη είναι πλέον συνταξιούχος της Ολυμπιακής» - και η σύνταξή της (απο την ΟΑ μιλάμε τώρα , δεν λέμε η βουλευτική ή κάποια άλλη, τρίτη ή και τέταρτη ενδεχομένως σύνταξη, απο τον ΟΤΕ ή τα ΕΛΤΑ ας πούμε), υπολογίζεται στα 2.500 ευρώ. Δεν είναι κι άσχημα, ε; Κοινόχρηστα, ΔΕΗ, ΟΤΕ και κινητό ενδεχομένως, αν προσέχεις βέβαια λίγο και δεν αρχίσεις τις περιαγωγές απο το Γιοχάνεσμπουργκ, τα καλύπτεις.
Η πλάκα είναι οτι ο νόμος βάσει του οποίου συνταδιοξοδοτείται η Μιλένα δεν έγινε επι ΠΑΣΟΚ αλλά επι υπουργίας του κ. Χατζηγάκη και κυβερνήσεως Καραμανλή. Ο κ. Λοβέρδος απλώς τον τροποποίησε πρόσφατα για να μπορέσει να «τακτοποιηθεί» επιτελους άπαξ και δια παντός το θέμα της ΟΑ. «Καλά έκανε» θα μου πείτε. Συμφωνώ απόλυτα. Μια χαρά τα έκανε και ο Λοβέρδος, μια χαρά και ο Χατζηγάκης. Μια χαρά ο Παπανδρέου είχε πάει στη συγκέντρωση εναντίον του νομοσχεδίου που ψηφίστηκε τελικά επι δικής του Πρωθυπουργίας, μια χαρά και η Μιλένα είναι συνταξιούχος στα σαραντατόσα της. Αυτά είναι κανονικά πράγματα. Απλά πρέπει κάποτε και εγώ να καταλάβω οτι με πήρανε τα χρόνια και είναι καιρός να αποφασίσω αν θα πεθάνω τελικά ξανθιά - ή θα τα βάψω μαύρα.
Thursday, 8 July 2010
Λεβ: Η Ισπανία είναι η καλύτερη
Την ανωτερότητα της Ισπανίας παραδέχθηκε ο ομοσπονδιακός τεχνικός της Γερμανίας, Γιοακίμ Λεβ, στη συνέντευξη Τύπου μετά την ήττα της ομάδας του με 0-1 στον μεταξύ τους ημιτελικό, ενώ τόνισε ότι το συγκρότημα του Βιθέντε Ντελ Μπόσκε είναι αυτό που θα κατακτήσει το Κύπελλο.
"Συγχαρητήρια στους Ισπανούς. Νομίζω ότι θα στεφθούν πρωταθλητές κόσμου. Είναι οι καλύτεροι τα τελευταία 2-3 χρόνια. Επαιξαν τόσο καλά που μας πίεσαν στο όριο. Δεν μπορέσαμε να τους αντιμετωπίσουμε σωστά", δήλωσε ο γερμανός προπονητής και συνέχισε:
"Εχουν ένα τρόπο να κάνουν την μπάλα να τρέχει, ο οποίος σε κάνει να μην μπορείς να κάνεις κάτι άλλο, παρά μόνο να ακολουθήσεις. Δεν μπορούσαμε να πάρουμε την μπάλα, όπως ήταν αναγκαίο, και αυτό μας κόστισε πολλή ενέργεια".
www.sport.gr
---> Μπράβο στο Λεβ για την ομάδα που ετοίμασε με νέους σε ηλικία και αρκετά άπειρους. Και μπράβο του που ήταν κύριος και έδειξε πως πρέπει να αντιμετωπίζουμε τις νίκες και τις ήττες και στην αντίδρασή του με το Μαραντόνα και στις παραπάνω δηλώσεις του.
"Συγχαρητήρια στους Ισπανούς. Νομίζω ότι θα στεφθούν πρωταθλητές κόσμου. Είναι οι καλύτεροι τα τελευταία 2-3 χρόνια. Επαιξαν τόσο καλά που μας πίεσαν στο όριο. Δεν μπορέσαμε να τους αντιμετωπίσουμε σωστά", δήλωσε ο γερμανός προπονητής και συνέχισε:
"Εχουν ένα τρόπο να κάνουν την μπάλα να τρέχει, ο οποίος σε κάνει να μην μπορείς να κάνεις κάτι άλλο, παρά μόνο να ακολουθήσεις. Δεν μπορούσαμε να πάρουμε την μπάλα, όπως ήταν αναγκαίο, και αυτό μας κόστισε πολλή ενέργεια".
www.sport.gr
---> Μπράβο στο Λεβ για την ομάδα που ετοίμασε με νέους σε ηλικία και αρκετά άπειρους. Και μπράβο του που ήταν κύριος και έδειξε πως πρέπει να αντιμετωπίζουμε τις νίκες και τις ήττες και στην αντίδρασή του με το Μαραντόνα και στις παραπάνω δηλώσεις του.
Απεργία 8 Ιουλίου 2010
Από τις πιο ήσυχες και ειρηνικές διαδηλώσεις τα τελευταία χρόνια. Μια γενική απεργία που είχε νόημα φυσικά μιας και συζητούν να ψηφίσουν ένα νόμο ταφόπλακα στην ελπίδα για αξιοπρεπή ζωή νέων και συνταξιούχων κυρίως.
Και αυτό πρακτικά σημαίνει καθαρή επίθεση στον βασικό ιστό της ελληνικής κοινωνίας (ναι,ναι και οικονομίας κύριε Παπακωνσταντίνου),την ελληνική οικογένεια. Ως τώρα ο παππούς στήριζε τα παιδιά και τα εγγόνια κι αργότερα εκείνα τον παππού! Τώρα μένουν όλοι ξεκρέμαστοι και αυτή η αλληλοστήριξη κινδυνεύει να χαθεί. Αλληλοεξάρτηση που δημιουργήθηκε από την έλλειψη πραγματικού και ουσιαστικού κοινωνικού κράτους.
Αλλά αναλύσεις για το θέμα περιττεύουν, έχουν γίνει και θα γίνουν πολλές.Και κουράζουν! Η εικόνα της πραγματικής κοινωνίας (στο δρόμο, στην αγορά, στις συζητήσεις όχι στα κονκλάβια) μιλάει από μόνη της. Αυτή η ξεχασμένη κοινωνία που έλεγε κι ο Τσίπρας ουσιαστικά παρακαλούσε για αξιοπρέπεια. Τώρα φτάνουμε στο σημείο η αξιοπρέπεια από βάση να γίνεται στόχος και όνειρο...
Απλά θα θελα να τονίσω το πως αντιμετωπίζει η σοσιαλιστική κυβέρνηση της χώρας τη συζήτηση για το θέμα. Και την ενημέρωση ή την προσπάθεια να πειστεί ο κόσμος. Πρώτα λένε ένα σωρό αντικρουόμενα πράγματα για εβδομάδες στα ΜΜΕ (όπου έχουν διαρκή και αποκλειστική παρουσία) με αποτέλεσμα στο τέλος να μην έχει κανείς σαφή εικόνα.
Μετά το ψηφίζουν μέσα καλοκαιριού ποντάροντας στις άδειες του κόσμου, την γενικότερη χαλαρότητα και στο μπούχτισμά του, επενδύει δηλαδή στην αδυναμία του κόσμου να αντιδράσει όπως θα θελε! Κοινώς πατάει στην αδυναμία (του αδύνατου ούτως ή αλλως) κόσμου.
Απειλεί με διαγραφές τους βουλευτές του με το απίστευτο επιχείρημα ότι αν δεν τους αρέσει να παραιτηθούν απο βουλευτές! Αν δε κάνω λάθος ο βουλευτής είναι εκεί για να αντιπροσωπεύει τον κόσμο που τον ψήφισε! Έτσι λέει το Σύνταγμα τουλάχιστον (ναι αυτό που είναι αντίθετο με 10 βασικά άρθρα του νομοσχεδίου κύριε Αντρέα μου και κύριε Κουτρουμάνη μου). Εννοείται ότι αυτοί που σήμερα απειλούν από το κυβερνών κόμμα έχουν ήδη ψηφίσει το Μνημόνιο, αλλά αυτό είναι άλλο πάλι κεφάλαιο.
Τέλος επωφελείται η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός (ναι που πέρσι μόλις διαδήλωναν με τους τόνους ψηλά έξω από τη Βουλή για μέτρα πιο light για το ασφαλιστικό από τα σημερινά, δεν τα ξεχνάμε Mister Giorgakis, υπάρχουν και φωτογραφίες. Ούτε ξεχνάμε τα μπλόκα των αγροτών στο λιμάνι για μέρες που στηρίζατε χαρούμενοι και επαναστάτες πάνω στα...κρητικά τρακτερ αλλά φέτο κόπτεστε για τα χαμένα δρομολόγια και τον τουρισμό)από το γεγονός ότι τυχαία (δε νομίζω) ΜΜΕ και ΜΜΜ αποφάσισαν σήμερα να απεργήσουν... Ειδικά οι εργαζόμενοι στα ΜΜΜ είναι απαράδεκτοι και έχουν μεγάλη ευθύνη για το ότι το 1/3 του κόσμου κατέβηκε τελικά στο κέντρο της Αθήνας. Για τους ΜΜΕ, δεν υπάρχουν σχόλια! Εδώ και χρόνια φροντίζουν κάθε μέρα να μας πείθουν για το πόσο κατευθυνόμενοι είναι και για το πόσο λάθος έχουν εκλάβει την εξουσία τους!
Χ.Σ
Και αυτό πρακτικά σημαίνει καθαρή επίθεση στον βασικό ιστό της ελληνικής κοινωνίας (ναι,ναι και οικονομίας κύριε Παπακωνσταντίνου),την ελληνική οικογένεια. Ως τώρα ο παππούς στήριζε τα παιδιά και τα εγγόνια κι αργότερα εκείνα τον παππού! Τώρα μένουν όλοι ξεκρέμαστοι και αυτή η αλληλοστήριξη κινδυνεύει να χαθεί. Αλληλοεξάρτηση που δημιουργήθηκε από την έλλειψη πραγματικού και ουσιαστικού κοινωνικού κράτους.
Αλλά αναλύσεις για το θέμα περιττεύουν, έχουν γίνει και θα γίνουν πολλές.Και κουράζουν! Η εικόνα της πραγματικής κοινωνίας (στο δρόμο, στην αγορά, στις συζητήσεις όχι στα κονκλάβια) μιλάει από μόνη της. Αυτή η ξεχασμένη κοινωνία που έλεγε κι ο Τσίπρας ουσιαστικά παρακαλούσε για αξιοπρέπεια. Τώρα φτάνουμε στο σημείο η αξιοπρέπεια από βάση να γίνεται στόχος και όνειρο...
Απλά θα θελα να τονίσω το πως αντιμετωπίζει η σοσιαλιστική κυβέρνηση της χώρας τη συζήτηση για το θέμα. Και την ενημέρωση ή την προσπάθεια να πειστεί ο κόσμος. Πρώτα λένε ένα σωρό αντικρουόμενα πράγματα για εβδομάδες στα ΜΜΕ (όπου έχουν διαρκή και αποκλειστική παρουσία) με αποτέλεσμα στο τέλος να μην έχει κανείς σαφή εικόνα.
Μετά το ψηφίζουν μέσα καλοκαιριού ποντάροντας στις άδειες του κόσμου, την γενικότερη χαλαρότητα και στο μπούχτισμά του, επενδύει δηλαδή στην αδυναμία του κόσμου να αντιδράσει όπως θα θελε! Κοινώς πατάει στην αδυναμία (του αδύνατου ούτως ή αλλως) κόσμου.
Απειλεί με διαγραφές τους βουλευτές του με το απίστευτο επιχείρημα ότι αν δεν τους αρέσει να παραιτηθούν απο βουλευτές! Αν δε κάνω λάθος ο βουλευτής είναι εκεί για να αντιπροσωπεύει τον κόσμο που τον ψήφισε! Έτσι λέει το Σύνταγμα τουλάχιστον (ναι αυτό που είναι αντίθετο με 10 βασικά άρθρα του νομοσχεδίου κύριε Αντρέα μου και κύριε Κουτρουμάνη μου). Εννοείται ότι αυτοί που σήμερα απειλούν από το κυβερνών κόμμα έχουν ήδη ψηφίσει το Μνημόνιο, αλλά αυτό είναι άλλο πάλι κεφάλαιο.
Τέλος επωφελείται η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός (ναι που πέρσι μόλις διαδήλωναν με τους τόνους ψηλά έξω από τη Βουλή για μέτρα πιο light για το ασφαλιστικό από τα σημερινά, δεν τα ξεχνάμε Mister Giorgakis, υπάρχουν και φωτογραφίες. Ούτε ξεχνάμε τα μπλόκα των αγροτών στο λιμάνι για μέρες που στηρίζατε χαρούμενοι και επαναστάτες πάνω στα...κρητικά τρακτερ αλλά φέτο κόπτεστε για τα χαμένα δρομολόγια και τον τουρισμό)από το γεγονός ότι τυχαία (δε νομίζω) ΜΜΕ και ΜΜΜ αποφάσισαν σήμερα να απεργήσουν... Ειδικά οι εργαζόμενοι στα ΜΜΜ είναι απαράδεκτοι και έχουν μεγάλη ευθύνη για το ότι το 1/3 του κόσμου κατέβηκε τελικά στο κέντρο της Αθήνας. Για τους ΜΜΕ, δεν υπάρχουν σχόλια! Εδώ και χρόνια φροντίζουν κάθε μέρα να μας πείθουν για το πόσο κατευθυνόμενοι είναι και για το πόσο λάθος έχουν εκλάβει την εξουσία τους!
Χ.Σ
Μαθήματα ζωής και πραγματικά άξιοι προβολής άνθρωποι στη χώρα της Τζούλιας και των λαμόγιων!
Οι πρωταθλητές της ζωής
07/07/2010 www.neakriti.gr
Τι κοινό μπορεί να έχουν... μια 38χρονη τρίτεκνη που γράφει στίχους; Ένας 30άρης συμβασιούχος φύλακας αρχαιοτήτων; Μια 31χρονη ιδιωτική υπάλληλος που μεγαλώνει δύο ανήλικα παιδιά; Ένας 28χρονος εργαζόμενος σε συνεργείο αυτοκινήτων στον Πύργο; Και μια 42χρονη κυλικειάρχης με δύο κόρες φοιτήτριες; Είναι όλοι τους επιτυχόντες στις φετινές πανελλαδικές εξετάσεις.
Φοίτησαν στο Εσπερινό Λύκειο Ηρακλείου που έχει δημιουργήσει παράδοση ανάλογων επιτυχιών. Με κόπο και θυσίες ετών, οι πέντε αυτοί αξιόλογοι άνθρωποι ξεπέρασαν εμπόδια και δυσκολίες για να φτάσουν στον τελικό τους στόχο: Μια θέση στα φοιτητικά έδρανα. Εξάλλου, το λέει και ο πάνσοφος λαός: «Ποτέ δεν είναι αργά»...
Με δηλώσεις τους στη "Ν.Κ." οι πέντε επιτυχόντες συγκλίνουν στον καθοριστικό ρόλο που έπαιξε στην προσωπική τους δικαίωση η φοίτηση στο Εσπερινό Λύκειο Ηρακλείου. Όπως τόνισαν τόσο ο διευθυντής κ. Βασίλης Σασλής, όσο και ο κ. Παύλος Μαυρίδης, αλλά και οι υπόλοιποι καθηγητές ήταν πάντα δίπλα τους. Έτοιμοι και πρόθυμοι να μεταδώσουν γνώσεις, θετική ενέργεια και δύναμη σε μαθητές διαφορετικούς από τους άλλους. Σε μαθητές που μπορεί να είχαν τη θέληση και τη διάθεση, αλλά που συχνά τούς έλειπε ο χρόνος και η ζωντάνια. Γιατί ας μη γελιόμαστε... Όταν είσαι εργαζόμενος και έχεις και τις υποχρεώσεις ενός ενήλικα (οικογενειακές, κοινωνικές ή και τα δύο) χρειάζεσαι λίγο ψυχολογικό ντοπάρισμα για να κάτσεις να διαβάσεις και από πάνω...
Το να είσαι στις μέρες μας μητέρα και εργαζόμενη είναι ένας άθλος έτσι κι αλλιώς. Η καθημερινότητα είναι δύσκολη και σκληρή. Πόσο μάλλον όταν - ούσα χωρισμένη - μεγαλώνεις μόνη σου δύο ανήλικα παιδιά και πηγαίνεις στο σχολείο ταυτόχρονα. Το φαινομενικά ακατόρθωτο πέτυχε η 31χρονη Μαρία Καλαϊτζάκη χάρη στους γονείς της που της κρατούσαν τα παιδιά όποτε χρειαζόταν. Αυτό το "όποτε" δεν ήταν μικρή υπόθεση, αν σκεφτεί κανείς πως από την 1η Ιανουαρίου είχε αφιερώσει στη μελέτη της το πεντάωρο από τη 1 το μεσημέρι μέχρι τις 6 το απόγευμα.
Για να μπορεί να διαβάζει αυτές τις ώρες είχε "γυρίσει" σε 4ωρη την απασχόλησή της στη χονδρεμπορική εταιρεία που εργάζεται. Η 31χρονη υπάλληλος όμως δεν παραπονιέται. Όλα αυτά άξιζαν τον κόπο, αφού πλέον έχει έρθει η ώρα να γίνει το όνειρό της πράξη. Θα σπουδάσει στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Κρήτης στο Ρέθυμνο και μετά από λίγα χρόνια θα είναι δασκάλα.
Οι δύο γιοι της (12 και 10 ετών) και οι γονείς της είναι πολύ υπερήφανοι για τη Μαρία που απέδειξε πως όλα είναι δυνατά. Αρκεί να τo θες πολύ. Και εκείνη το ήθελε... Πολύ... Πάρα πολύ...
07/07/2010 www.neakriti.gr
Τι κοινό μπορεί να έχουν... μια 38χρονη τρίτεκνη που γράφει στίχους; Ένας 30άρης συμβασιούχος φύλακας αρχαιοτήτων; Μια 31χρονη ιδιωτική υπάλληλος που μεγαλώνει δύο ανήλικα παιδιά; Ένας 28χρονος εργαζόμενος σε συνεργείο αυτοκινήτων στον Πύργο; Και μια 42χρονη κυλικειάρχης με δύο κόρες φοιτήτριες; Είναι όλοι τους επιτυχόντες στις φετινές πανελλαδικές εξετάσεις.
Φοίτησαν στο Εσπερινό Λύκειο Ηρακλείου που έχει δημιουργήσει παράδοση ανάλογων επιτυχιών. Με κόπο και θυσίες ετών, οι πέντε αυτοί αξιόλογοι άνθρωποι ξεπέρασαν εμπόδια και δυσκολίες για να φτάσουν στον τελικό τους στόχο: Μια θέση στα φοιτητικά έδρανα. Εξάλλου, το λέει και ο πάνσοφος λαός: «Ποτέ δεν είναι αργά»...
Με δηλώσεις τους στη "Ν.Κ." οι πέντε επιτυχόντες συγκλίνουν στον καθοριστικό ρόλο που έπαιξε στην προσωπική τους δικαίωση η φοίτηση στο Εσπερινό Λύκειο Ηρακλείου. Όπως τόνισαν τόσο ο διευθυντής κ. Βασίλης Σασλής, όσο και ο κ. Παύλος Μαυρίδης, αλλά και οι υπόλοιποι καθηγητές ήταν πάντα δίπλα τους. Έτοιμοι και πρόθυμοι να μεταδώσουν γνώσεις, θετική ενέργεια και δύναμη σε μαθητές διαφορετικούς από τους άλλους. Σε μαθητές που μπορεί να είχαν τη θέληση και τη διάθεση, αλλά που συχνά τούς έλειπε ο χρόνος και η ζωντάνια. Γιατί ας μη γελιόμαστε... Όταν είσαι εργαζόμενος και έχεις και τις υποχρεώσεις ενός ενήλικα (οικογενειακές, κοινωνικές ή και τα δύο) χρειάζεσαι λίγο ψυχολογικό ντοπάρισμα για να κάτσεις να διαβάσεις και από πάνω...
Το να είσαι στις μέρες μας μητέρα και εργαζόμενη είναι ένας άθλος έτσι κι αλλιώς. Η καθημερινότητα είναι δύσκολη και σκληρή. Πόσο μάλλον όταν - ούσα χωρισμένη - μεγαλώνεις μόνη σου δύο ανήλικα παιδιά και πηγαίνεις στο σχολείο ταυτόχρονα. Το φαινομενικά ακατόρθωτο πέτυχε η 31χρονη Μαρία Καλαϊτζάκη χάρη στους γονείς της που της κρατούσαν τα παιδιά όποτε χρειαζόταν. Αυτό το "όποτε" δεν ήταν μικρή υπόθεση, αν σκεφτεί κανείς πως από την 1η Ιανουαρίου είχε αφιερώσει στη μελέτη της το πεντάωρο από τη 1 το μεσημέρι μέχρι τις 6 το απόγευμα.
Για να μπορεί να διαβάζει αυτές τις ώρες είχε "γυρίσει" σε 4ωρη την απασχόλησή της στη χονδρεμπορική εταιρεία που εργάζεται. Η 31χρονη υπάλληλος όμως δεν παραπονιέται. Όλα αυτά άξιζαν τον κόπο, αφού πλέον έχει έρθει η ώρα να γίνει το όνειρό της πράξη. Θα σπουδάσει στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Κρήτης στο Ρέθυμνο και μετά από λίγα χρόνια θα είναι δασκάλα.
Οι δύο γιοι της (12 και 10 ετών) και οι γονείς της είναι πολύ υπερήφανοι για τη Μαρία που απέδειξε πως όλα είναι δυνατά. Αρκεί να τo θες πολύ. Και εκείνη το ήθελε... Πολύ... Πάρα πολύ...
Tuesday, 6 July 2010
Η κατάντια του ΟΦΗ!
Νοικιάζει τζετ σκι για μεροκάματο
Επί των ημερών του Θόδωρου Βαρδινογιάννη (του οποίου το όνομα φέρει και το «Γεντί Κουλέ») ο ΟΦΗ εθεωρείτο μαγαζί γωνία για τους περισσότερους ποδοσφαιριστές.
Μετά το θάνατο, όμως, του μέγα ευεργέτη του κρητικού συλλόγου (σ.σ.: τον Σεπτέμβριο του 1996) άρχισε η σταδιακή αποψίλωση. Κάπως έτσι, εν έτει 2007, ο Μεθόδιος Ντεγιάνοφ έγραψε ιστορία ως ο πρώτος ποδοσφαιριστής που κατέθεσε προσφυγή σε βάρος του ΟΦΗ (για 30.000 ευρώ) επί προεδρίας Φανούρη Βατσινά.
Νοικιάζει τζετ σκι για μεροκάματο
Ακόμη, όμως, δεν είχαμε δει τον πάτο του βαρελιού. Γιατί το τρέχον διάστημα υπάρχει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής της ομάδας που κάνει δεύτερη δουλειά για βιοποριστικούς λόγους... Βλέπετε, η διοίκηση δεν έχει πληρώσει τους τελευταίους πέντε μήνες ούτε τους μισθούς των παικτών (για δόσεις συμβολαίων ούτε λόγος).
Κι επειδή η οικονομική συγκυρία δεν είναι και η καλύτερη, ο Γκένας Ξενοδόχοφ -ο 22χρονος γεωργιανής καταγωγής τερματοφύλακας της ομάδας- εξασφαλίζει μερικά μεροκάματα ως εργαζόμενος σε ξενοδοχείο στα Μάλια όπου νοικιάζει (όπως μας αποκάλυψαν λουόμενοι) τζετ σκι στους τουρίστες! Η δουλειά βέβαια δεν είναι ντροπή, αλλά δεν μπορεί να πει κάποιος το ίδιο και για την οικονομική ασυνέπεια της διοίκησης του ΟΦΗ...
Ο σύμβουλος, άλλωστε, του ποδοσφαιρικού τμήματος, ο Νίκος Μαχλάς, είχε υποσχεθεί άμα τη λήξει της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος της Β’ Εθνικής (τον περασμένο Μάιο δηλαδή) ότι «θα πάρετε όλοι τα χρήματά σας». Οπου να ‘ναι, βέβαια, θα ξεκινήσει η προετοιμασία για την επόμενη σεζόν και οι εκκρεμότητες δεν έχουν τακτοποιηθεί.
Η τελευταία επικοινωνία με τους ανθρώπους της διοίκησης ήταν καθησυχαστική («κανένας δεν θα χάσει τα λεφτά του»), αλλά η ουσία είναι πως οι χαμηλόμισθοι της ομάδας (κυρίως παιδιά που προέρχονται από τα «σπλάχνα» του συλλόγου και έχουν υπογράψει επαγγελματικό συμβόλαιο) διάγουν μία πολύ δύσκολη περίοδο, αφού είτε περνούν τις διακοπές δουλεύοντας για ένα μεροκάματο είτε απευθύνονται για χείρα οικονομικής βοήθειας στις οικογένειές τους. Ο πρόεδρος Γιάννης Κουράκης, πάντως, ο οποίος αναζητά συμμάχους, υποστηρίζει ότι τα οφειλόμενα δεν θα γραφτούν στο νερό.
εφημερίδα ΓΚΟΛ (4/7/10)
---> Απορίες,πάρα πολλές απορίες!
Επί των ημερών του Θόδωρου Βαρδινογιάννη (του οποίου το όνομα φέρει και το «Γεντί Κουλέ») ο ΟΦΗ εθεωρείτο μαγαζί γωνία για τους περισσότερους ποδοσφαιριστές.
Μετά το θάνατο, όμως, του μέγα ευεργέτη του κρητικού συλλόγου (σ.σ.: τον Σεπτέμβριο του 1996) άρχισε η σταδιακή αποψίλωση. Κάπως έτσι, εν έτει 2007, ο Μεθόδιος Ντεγιάνοφ έγραψε ιστορία ως ο πρώτος ποδοσφαιριστής που κατέθεσε προσφυγή σε βάρος του ΟΦΗ (για 30.000 ευρώ) επί προεδρίας Φανούρη Βατσινά.
Νοικιάζει τζετ σκι για μεροκάματο
Ακόμη, όμως, δεν είχαμε δει τον πάτο του βαρελιού. Γιατί το τρέχον διάστημα υπάρχει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής της ομάδας που κάνει δεύτερη δουλειά για βιοποριστικούς λόγους... Βλέπετε, η διοίκηση δεν έχει πληρώσει τους τελευταίους πέντε μήνες ούτε τους μισθούς των παικτών (για δόσεις συμβολαίων ούτε λόγος).
Κι επειδή η οικονομική συγκυρία δεν είναι και η καλύτερη, ο Γκένας Ξενοδόχοφ -ο 22χρονος γεωργιανής καταγωγής τερματοφύλακας της ομάδας- εξασφαλίζει μερικά μεροκάματα ως εργαζόμενος σε ξενοδοχείο στα Μάλια όπου νοικιάζει (όπως μας αποκάλυψαν λουόμενοι) τζετ σκι στους τουρίστες! Η δουλειά βέβαια δεν είναι ντροπή, αλλά δεν μπορεί να πει κάποιος το ίδιο και για την οικονομική ασυνέπεια της διοίκησης του ΟΦΗ...
Ο σύμβουλος, άλλωστε, του ποδοσφαιρικού τμήματος, ο Νίκος Μαχλάς, είχε υποσχεθεί άμα τη λήξει της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος της Β’ Εθνικής (τον περασμένο Μάιο δηλαδή) ότι «θα πάρετε όλοι τα χρήματά σας». Οπου να ‘ναι, βέβαια, θα ξεκινήσει η προετοιμασία για την επόμενη σεζόν και οι εκκρεμότητες δεν έχουν τακτοποιηθεί.
Η τελευταία επικοινωνία με τους ανθρώπους της διοίκησης ήταν καθησυχαστική («κανένας δεν θα χάσει τα λεφτά του»), αλλά η ουσία είναι πως οι χαμηλόμισθοι της ομάδας (κυρίως παιδιά που προέρχονται από τα «σπλάχνα» του συλλόγου και έχουν υπογράψει επαγγελματικό συμβόλαιο) διάγουν μία πολύ δύσκολη περίοδο, αφού είτε περνούν τις διακοπές δουλεύοντας για ένα μεροκάματο είτε απευθύνονται για χείρα οικονομικής βοήθειας στις οικογένειές τους. Ο πρόεδρος Γιάννης Κουράκης, πάντως, ο οποίος αναζητά συμμάχους, υποστηρίζει ότι τα οφειλόμενα δεν θα γραφτούν στο νερό.
εφημερίδα ΓΚΟΛ (4/7/10)
---> Απορίες,πάρα πολλές απορίες!
Sunday, 4 July 2010
Πλούσια επιδοτούμενος ο ελληνικός συνδικαλισμός
Εκατ. ευρώ για τις ομοσπονδίες, θέσεις σε Δ.Σ. επιχειρήσεων για τους συνδικαλιστές
Τα κόμματα και ο συνδικαλισμός στην Ελλάδα έχουν ένα κοινό σημείο, είναι και οι δύο επιδοτούμενοι. Οι ομοιότητες όμως σταματούν εδώ. Τα κόμματα είναι καταχρεωμένα και έχουν ήδη υποθηκεύσει στις τράπεζες τις επιχορηγήσεις των επόμενων χρόνων. Αντίθετα οι λογαριασμοί της ΓΣΕΕ αυγατίζουν σε προθεσμιακές καταθέσεις, που αυξάνονται με ρυθμό ένα εκατ. ευρώ τον χρόνο.
Το 34o Πανελλήνιο Συνέδριο της Γενικής Συνομοσπονδίας έγινε τον Μάρτιο στη Χαλκιδική, σε κλίμα ανησυχίας για την επερχόμενη «βαθιά ύφεση της ελληνικής οικονομίας» λόγω των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που υποχρεώθηκε να ακολουθήσει η κυβέρνηση από την ηγεμονική Γερμανία και την ΕΚΤ. Ωστόσο, ούτε το περιβάλλον του Athos Palace Hotel ούτε ο προϋπολογισμός της ΓΣΕΕ αποτύπωναν αυτήν την αναμονή βαθιάς ύφεσης. Το κύριο έσοδο, οι επιδοτήσεις από τον Οργανισμό Εργατικής Εστίας, είχε προγραμματιστεί να αυξάνεται κατά τα έτη 2010 - 2013. Αν λάβει κανείς υπόψη του ότι η Εργατική Εστία χρηματοδοτείται από εισφορές εργοδοτών και εργαζομένων, εύλογο θα ήταν να υποθέσει κανείς ότι η δυνατότητά της να επιδοτεί την ΓΣΕΕ θα ήταν μειωμένη σε περίοδο ύφεσης. Οποιος έχει όμως το μαχαίρι, έχει και το πεπόνι. Η εισφορά υπέρ της Εργατικής Εστίας μπορεί πάντα να αυξηθεί μέσω της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας -όπως έγινε π. χ. το 2002-, όσο για το πώς διατίθενται τα έσοδά της έχουν βαρύνοντα λόγο οι συνδικαλιστές, που εκπροσωπούνται με τρία μέλη στο Δ. Σ.
Προίκα εκατομμυρίων
Η Εργατική Εστία είναι το φιλί της ζωής για τη ΓΣΕΕ και το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα. Ο οργανισμός ιδρύθηκε το 1930 από τον Ελευθέριο Βενιζέλο και προικοδοτήθηκε με ακίνητα και πόρους ώστε να αποτρέψει την επέλαση των κομμουνιστών στο εργατικό κίνημα. Από το καταστατικό της η Εργατική Εστία μπορεί να διαθέσει ώς και το 25% των εσόδων της για την ενίσχυση του συνδικαλιστικού κινήματος. Για τη ΓΣΕΕ αυτό είναι μια τάξη μεγέθους 7 εκατ. ευρώ τον χρόνο, σχεδόν το σύνολο των εισοδημάτων της. Πέρα από την επιχορήγηση, η Εστία φροντίζει και για τη στέγαση: 77 εργατικά κέντρα σε όλη τη χώρα στεγάζονται σε δικά της ιδιόκτητα κτίρια, ενώ μισθώνει αλλά 22 για τον ίδιο σκοπό και άλλα 40 για τη στέγαση ομοσπονδιών.
Για τους επαΐοντες όμως, ο σημαντικότερος θεσμός υπό τον έλεγχο των συνδικαλιστών είναι η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, η ΟΚΕ, μέσω της οποίας διασφαλίζουν πρόσβαση στα Δ. Σ. των δημόσιων επιχειρήσεων. Η ΟΚΕ, με πρόεδρο σήμερα τον Χρήστο Πολυζωγόπουλο, ελέγχεται από τις εργοδοτικές οργανώσεις και τη ΓΣΕΕ, η οποία έτσι μπορεί να αποφασίζει ποιος πάει πού. Καθ' υπόδειξιν της ΟΚΕ, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος βρέθηκε και στο Δ. Σ. της ΔΕΗ (είναι και στο Δ. Σ. της ΛΑΡΚΟ, αλλά και σε εκείνο της Εθνικής Τράπεζας ως εκπρόσωπος των εργαζομένων). Μερικές φορές όμως αρκούν απλώς και οι καλές σχέσεις με την κυβέρνηση. Ετσι π. χ. ο Στάθης Ανέστης (αναπληρωτής γ. γ.) ορίστηκε στο Δ. Σ. του ΟΤΕ - είναι και στο Δ. Σ. του Ελληνικού Κέντρου Επενδύσεων. Επί κυβέρνησης Ν. Δ., ο Πελοπίδας Καλλίρης από μέλος της διοίκησης της ΓΣΕΕ έφτασε να γίνει πρόεδρος του ΟΔΙΕ.
Οι περισσότεροι μεγαλοσυνδικαλιστές συμμετέχουν στα Δ. Σ. των επιχειρήσεων από τις οποίες προέρχονται, ως εκπρόσωποι των εργαζομένων. Σε ό, τι αφορά τη μοιρασιά άλλων αξιωμάτων, όσοι γνωρίζουν τα πράγματα από μέσα επισημαίνουν ότι γίνεται κυρίως ανάμεσα στην ΠΑΣΚΕ και τη ΔΑΚΕ, χωρίς όμως να αποκλείονται άλλες παρατάξεις. Ετσι στο Δ. Σ. του ΟΑΕΔ βρίσκει κανείς δύο μέλη της ΠΑΣΚΕ (Κοντοπάνος, Γεωργακόπουλος), ένα της ΔΑΚΕ (Καλλιάνος) και τον Χρήστο Κατσιώτη του ΚΚΕ, όλοι μέλη της διοίκησης της ΓΣΕΕ. Εννοείται ότι δεν πρόκειται για θέσεις αμισθί. Οι απολαβές μπορεί να ξεκινούν από ένα επιμίσθιο της τάξης των 400 ευρώ τον μήνα (π. χ. στην ΕΘΕΛ) και να αγγίζουν το ύψος ενός ζηλευτού μισθού στις μεγάλες επιχειρήσεις. Ο κατάλογος δεν είναι μικρός: Υπάρχουν Δ. Σ. στα ασφαλιστικά Ταμεία, τις ΔΕΚΟ, τις τράπεζες, υπάρχουν όμως και διάφορες σημαντικές επιτροπές στο ΙΚΑ. Πέρα από τις θέσεις στα συμβούλια, ένα άλλο προνόμιο των συνδικαλιστών της ΓΣΕΕ είναι τα πολλά ταξίδια στο εξωτερικό. Ανθρωποι που γνωρίζουν τον χώρο μιλούν για κατάχρηση των διεθνών σχέσεων του εργατικού κινήματος, χωρίς συγκεκριμένο σκοπό.
Tου Παναγη Γαλιατσατου www.kathimerini.gr
---> Πως να εμπιστευτεί ο εργαζόμενος τον αγώνα και την εκπροσώπησή του σε τέτοια άτομα? Γι αυτό (ως μέρος του πολιτικού συστήματος) έχει απαξιωθεί και η λέξη συνδιακαλισμός. Οσο τον αντιμετωπίζουμε ως άρρηκτα εξαρτημένο με κομματικά χρώματα, αμεση σύνδεση με γραφεία πολιτικά και παραγοντιλίκια τότε σίγουρα θα λειτουργεί ανάποδα από το πραγματικό νόημα του. Κι αφού η κυβέρνηση τόσο κόπτεται για την αλλαγή στη χώρα ας κάνει σκληρή αυτοκριτική για τα τσικό που έχει τόσα χρόνια εκθρέψει και αν τολμάει ας κόψει ριζικά, ξεκάθαρα και με αυστηρό πλαίσιο νομικό λειτουργίας τις σχέσεις του πολιτικού κόσμου με τους εκπροσώπους των εργαζομένων!
Τα κόμματα και ο συνδικαλισμός στην Ελλάδα έχουν ένα κοινό σημείο, είναι και οι δύο επιδοτούμενοι. Οι ομοιότητες όμως σταματούν εδώ. Τα κόμματα είναι καταχρεωμένα και έχουν ήδη υποθηκεύσει στις τράπεζες τις επιχορηγήσεις των επόμενων χρόνων. Αντίθετα οι λογαριασμοί της ΓΣΕΕ αυγατίζουν σε προθεσμιακές καταθέσεις, που αυξάνονται με ρυθμό ένα εκατ. ευρώ τον χρόνο.
Το 34o Πανελλήνιο Συνέδριο της Γενικής Συνομοσπονδίας έγινε τον Μάρτιο στη Χαλκιδική, σε κλίμα ανησυχίας για την επερχόμενη «βαθιά ύφεση της ελληνικής οικονομίας» λόγω των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που υποχρεώθηκε να ακολουθήσει η κυβέρνηση από την ηγεμονική Γερμανία και την ΕΚΤ. Ωστόσο, ούτε το περιβάλλον του Athos Palace Hotel ούτε ο προϋπολογισμός της ΓΣΕΕ αποτύπωναν αυτήν την αναμονή βαθιάς ύφεσης. Το κύριο έσοδο, οι επιδοτήσεις από τον Οργανισμό Εργατικής Εστίας, είχε προγραμματιστεί να αυξάνεται κατά τα έτη 2010 - 2013. Αν λάβει κανείς υπόψη του ότι η Εργατική Εστία χρηματοδοτείται από εισφορές εργοδοτών και εργαζομένων, εύλογο θα ήταν να υποθέσει κανείς ότι η δυνατότητά της να επιδοτεί την ΓΣΕΕ θα ήταν μειωμένη σε περίοδο ύφεσης. Οποιος έχει όμως το μαχαίρι, έχει και το πεπόνι. Η εισφορά υπέρ της Εργατικής Εστίας μπορεί πάντα να αυξηθεί μέσω της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας -όπως έγινε π. χ. το 2002-, όσο για το πώς διατίθενται τα έσοδά της έχουν βαρύνοντα λόγο οι συνδικαλιστές, που εκπροσωπούνται με τρία μέλη στο Δ. Σ.
Προίκα εκατομμυρίων
Η Εργατική Εστία είναι το φιλί της ζωής για τη ΓΣΕΕ και το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα. Ο οργανισμός ιδρύθηκε το 1930 από τον Ελευθέριο Βενιζέλο και προικοδοτήθηκε με ακίνητα και πόρους ώστε να αποτρέψει την επέλαση των κομμουνιστών στο εργατικό κίνημα. Από το καταστατικό της η Εργατική Εστία μπορεί να διαθέσει ώς και το 25% των εσόδων της για την ενίσχυση του συνδικαλιστικού κινήματος. Για τη ΓΣΕΕ αυτό είναι μια τάξη μεγέθους 7 εκατ. ευρώ τον χρόνο, σχεδόν το σύνολο των εισοδημάτων της. Πέρα από την επιχορήγηση, η Εστία φροντίζει και για τη στέγαση: 77 εργατικά κέντρα σε όλη τη χώρα στεγάζονται σε δικά της ιδιόκτητα κτίρια, ενώ μισθώνει αλλά 22 για τον ίδιο σκοπό και άλλα 40 για τη στέγαση ομοσπονδιών.
Για τους επαΐοντες όμως, ο σημαντικότερος θεσμός υπό τον έλεγχο των συνδικαλιστών είναι η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, η ΟΚΕ, μέσω της οποίας διασφαλίζουν πρόσβαση στα Δ. Σ. των δημόσιων επιχειρήσεων. Η ΟΚΕ, με πρόεδρο σήμερα τον Χρήστο Πολυζωγόπουλο, ελέγχεται από τις εργοδοτικές οργανώσεις και τη ΓΣΕΕ, η οποία έτσι μπορεί να αποφασίζει ποιος πάει πού. Καθ' υπόδειξιν της ΟΚΕ, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος βρέθηκε και στο Δ. Σ. της ΔΕΗ (είναι και στο Δ. Σ. της ΛΑΡΚΟ, αλλά και σε εκείνο της Εθνικής Τράπεζας ως εκπρόσωπος των εργαζομένων). Μερικές φορές όμως αρκούν απλώς και οι καλές σχέσεις με την κυβέρνηση. Ετσι π. χ. ο Στάθης Ανέστης (αναπληρωτής γ. γ.) ορίστηκε στο Δ. Σ. του ΟΤΕ - είναι και στο Δ. Σ. του Ελληνικού Κέντρου Επενδύσεων. Επί κυβέρνησης Ν. Δ., ο Πελοπίδας Καλλίρης από μέλος της διοίκησης της ΓΣΕΕ έφτασε να γίνει πρόεδρος του ΟΔΙΕ.
Οι περισσότεροι μεγαλοσυνδικαλιστές συμμετέχουν στα Δ. Σ. των επιχειρήσεων από τις οποίες προέρχονται, ως εκπρόσωποι των εργαζομένων. Σε ό, τι αφορά τη μοιρασιά άλλων αξιωμάτων, όσοι γνωρίζουν τα πράγματα από μέσα επισημαίνουν ότι γίνεται κυρίως ανάμεσα στην ΠΑΣΚΕ και τη ΔΑΚΕ, χωρίς όμως να αποκλείονται άλλες παρατάξεις. Ετσι στο Δ. Σ. του ΟΑΕΔ βρίσκει κανείς δύο μέλη της ΠΑΣΚΕ (Κοντοπάνος, Γεωργακόπουλος), ένα της ΔΑΚΕ (Καλλιάνος) και τον Χρήστο Κατσιώτη του ΚΚΕ, όλοι μέλη της διοίκησης της ΓΣΕΕ. Εννοείται ότι δεν πρόκειται για θέσεις αμισθί. Οι απολαβές μπορεί να ξεκινούν από ένα επιμίσθιο της τάξης των 400 ευρώ τον μήνα (π. χ. στην ΕΘΕΛ) και να αγγίζουν το ύψος ενός ζηλευτού μισθού στις μεγάλες επιχειρήσεις. Ο κατάλογος δεν είναι μικρός: Υπάρχουν Δ. Σ. στα ασφαλιστικά Ταμεία, τις ΔΕΚΟ, τις τράπεζες, υπάρχουν όμως και διάφορες σημαντικές επιτροπές στο ΙΚΑ. Πέρα από τις θέσεις στα συμβούλια, ένα άλλο προνόμιο των συνδικαλιστών της ΓΣΕΕ είναι τα πολλά ταξίδια στο εξωτερικό. Ανθρωποι που γνωρίζουν τον χώρο μιλούν για κατάχρηση των διεθνών σχέσεων του εργατικού κινήματος, χωρίς συγκεκριμένο σκοπό.
Tου Παναγη Γαλιατσατου www.kathimerini.gr
---> Πως να εμπιστευτεί ο εργαζόμενος τον αγώνα και την εκπροσώπησή του σε τέτοια άτομα? Γι αυτό (ως μέρος του πολιτικού συστήματος) έχει απαξιωθεί και η λέξη συνδιακαλισμός. Οσο τον αντιμετωπίζουμε ως άρρηκτα εξαρτημένο με κομματικά χρώματα, αμεση σύνδεση με γραφεία πολιτικά και παραγοντιλίκια τότε σίγουρα θα λειτουργεί ανάποδα από το πραγματικό νόημα του. Κι αφού η κυβέρνηση τόσο κόπτεται για την αλλαγή στη χώρα ας κάνει σκληρή αυτοκριτική για τα τσικό που έχει τόσα χρόνια εκθρέψει και αν τολμάει ας κόψει ριζικά, ξεκάθαρα και με αυστηρό πλαίσιο νομικό λειτουργίας τις σχέσεις του πολιτικού κόσμου με τους εκπροσώπους των εργαζομένων!
Ροζ, κόκκινα και μαύρα σενάρια
Να απαλλαγούμε από το μνημόνιο; Ωραία ιδέα. Αλλά αν αφήσουμε κατά μέρος το ενδεχόμενο ενός θαύματος, για όσους πιστεύουν στα θαύματα, ή το ενδεχόμενο να ανακοινώσει τις επόμενες ημέρες ο κ. Σαμαράς μια ιδέα που κανείς στον κόσμο δεν είχε ώς τώρα σκεφτεί, μας μένουν τρία σενάρια απαλλαγής.
Το πρώτο είναι ένα σενάριο σε αποχρώσεις «ροζ μπονμπόν». Σύμφωνα με αυτό, η Ελλάδα θα απαλλαγεί από το μνημόνιο διά της τηρήσεως των όρων του. Τουτέστιν, έπειτα από τρία χρόνια (άντε και με μια μικρή παράταση) τα μέτρα αποδίδουν (και η χώρα, ω του θαύματος, επιβιώνει της εφαρμογής των), τα ελλείμματα συμμαζεύονται, οι πιστωτές συναινούν σε μια συντεταγμένη αναδιαπραγμάτευση του χρέους μας που θα παρατείνει τους χρόνους εξόφλησης, οι «αγορές» μάς εμπιστεύονται ξανά, η χώρα αποκτά πρόσβαση σε δανεικά (έστω και όχι με τα επιτόκια των παλιών, καλών ημερών, που πέρασαν ανεπιστρεπτί) και η ζωή συνεχίζεται.
Το δεύτερο σενάριο έχει χρώμα βαθύ κόκκινο. Η Ελλάδα στέλνει τους δανειστές της για κούρεμα, στέλνει και τους επιτηρητές της στον διάβολο κι ακόμη παραπέρα, δηλώνει «δεν πληρώνω», επιβάλλει δηλαδή μια μονομερή, υποχρεωτική αναδιαπραγμάτευση χρέους και πορεύεται όπως πορεύτηκε η Αργεντινή τα περασμένα δέκα χρόνια- με ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, ξοδεύοντας δηλαδή ό,τι εισπράττουμε και κάνοντας περιορισμένες εισαγωγές αγαθών από το εξωτερικό, καταναλώνοντας δηλαδή ό,τι παράγουμε.
Το τρίτο σενάριο, σε κάποια απόχρωση του μαύρου, είναι να απαλλαγούμε από το μνημόνιο όχι με δική μας πρωτοβουλία αλλά με πρωτοβουλία των επιτηρητών μας. Κάποια στιγμή, δηλαδή, να αποφασίσουν οι Ευρωπαίοι ότι η «ελληνική ασθένεια» δεν κινδυνεύει πια να αποδειχθεί μεταδοτική και να τραβήξουν το καλώδιο από την πρίζα. Να αναστείλουν την καταβολή των δόσεων του δανείου, να καλύψουν τις ζημιές των τραπεζών τους που κατέχουν ελληνικούς τίτλους και να μας αφήσουν ελεύθερους, απαλλαγμένους από τους σκληρούς όρους του μνημονίου, να αναζητήσουμε την τύχη και τη σωτηρία μας μόνοι μας.
Μπορεί κάποιος να φανταστεί πολλές παραλλαγές των τριών αυτών σεναρίων. Σε κάθε περίπτωση όμως, η «απαλλαγή» προβάλλει ως μια υπόθεση είτε εξαιρετικά απίθανη είτε τρομερά επικίνδυνη είτε, στην καλύτερη περίπτωση, μια προοπτική πολύ μακρινή. Δικαιούμαστε να την ονειρευόμαστε. Αλλά θα ήταν χρησιμότερο να συγκεντρώσουμε την προσοχή μας σε ένα αμεσότερο και σημαντικότερο πρόβλημα: Πώς, ενώ είμαστε πιασμένοι στην παγίδα του χρέους, ενώ φοράμε τον στενό κορσέ ενός μνημονίου το οποίο μια αιφνιδιασμένη και απροετοίμαστη κυβέρνηση διαπραγματεύθηκε με ιδεοληπτικούς και αρνητικά προκατειλημμένους απέναντί μας «σωτήρες», θα κατορθώσουμε να σωθούμε όχι μόνον από τον κίνδυνο της χρεοκοπίας αλλά και από τον διπλό κίνδυνο μιας ύφεσης δίχως αύριο και μιας κοινωνικής αποδόμησης δίχως αναλογία στο παρελθόν.
Θα μπορούσαμε, για παράδειγμα, να ξεχωρίσουμε καθαρότερα εκείνα που θα έπρεπε να γίνουν ανεξαρτήτως μνημονίου- την αντιμετώπιση πληγών, όπως η φοροδιαφυγή και η μαύρη οικονομία, η κομματική παραδιοίκηση ευρύτατων τομέων του Δημοσίου που αναπαράγει πελατειακές σχέσεις, σπατάλες και αναποτελεσματικότητα ή η κυριαρχία της συνδικαλισμένης διαφθοράς στον σκληρό πυρήνα του κράτους, τον εξορθολογισμό της παροχής βασικών δημοσίων υπηρεσιών και αγαθών και την αποκατάσταση συνθηκών ανταγωνισμού στην οικονομία - από τα απλά, σκληρά μέτρα λιτότητας που μας επιβάλλονται από τους ανυπόμονους σωτήρες των πιστωτών μας.
Θα μπορούσε να είναι πιο σαφής η προτεραιότητα, η έμφαση και η κινητοποίηση για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων που ώς τώρα το ελληνικό πολιτικό σύστημα είχε αποδειχθεί απρόθυμο ή ανίκανο να σχεδιάσει. Και αυτό θα έκανε ίσως ευκολότερη και την αναζήτηση αντίβαρων στις αρνητικές, υφεσιακές επιπτώσεις των μέτρων λιτότητας. Ευκολότερη ίσως και μια προσπάθεια διεύρυνσης των ασφυκτικών, σήμερα, διαπραγματευτικών περιθωρίων της χώρας, σε ένα διεθνές περιβάλλον που αγωνιά προ του κινδύνου η γερμανική ιδεοληψία με τα ελλείμματα να οδηγήσει την ευρωπαϊκή οικονομία σε μια μοιραία, δεύτερη υφεσιακή βύθιση.
Του ΠΑΥΛΟΥ ΤΣΙΜΑ www.tanea.gr (3/7/10)
Το πρώτο είναι ένα σενάριο σε αποχρώσεις «ροζ μπονμπόν». Σύμφωνα με αυτό, η Ελλάδα θα απαλλαγεί από το μνημόνιο διά της τηρήσεως των όρων του. Τουτέστιν, έπειτα από τρία χρόνια (άντε και με μια μικρή παράταση) τα μέτρα αποδίδουν (και η χώρα, ω του θαύματος, επιβιώνει της εφαρμογής των), τα ελλείμματα συμμαζεύονται, οι πιστωτές συναινούν σε μια συντεταγμένη αναδιαπραγμάτευση του χρέους μας που θα παρατείνει τους χρόνους εξόφλησης, οι «αγορές» μάς εμπιστεύονται ξανά, η χώρα αποκτά πρόσβαση σε δανεικά (έστω και όχι με τα επιτόκια των παλιών, καλών ημερών, που πέρασαν ανεπιστρεπτί) και η ζωή συνεχίζεται.
Το δεύτερο σενάριο έχει χρώμα βαθύ κόκκινο. Η Ελλάδα στέλνει τους δανειστές της για κούρεμα, στέλνει και τους επιτηρητές της στον διάβολο κι ακόμη παραπέρα, δηλώνει «δεν πληρώνω», επιβάλλει δηλαδή μια μονομερή, υποχρεωτική αναδιαπραγμάτευση χρέους και πορεύεται όπως πορεύτηκε η Αργεντινή τα περασμένα δέκα χρόνια- με ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, ξοδεύοντας δηλαδή ό,τι εισπράττουμε και κάνοντας περιορισμένες εισαγωγές αγαθών από το εξωτερικό, καταναλώνοντας δηλαδή ό,τι παράγουμε.
Το τρίτο σενάριο, σε κάποια απόχρωση του μαύρου, είναι να απαλλαγούμε από το μνημόνιο όχι με δική μας πρωτοβουλία αλλά με πρωτοβουλία των επιτηρητών μας. Κάποια στιγμή, δηλαδή, να αποφασίσουν οι Ευρωπαίοι ότι η «ελληνική ασθένεια» δεν κινδυνεύει πια να αποδειχθεί μεταδοτική και να τραβήξουν το καλώδιο από την πρίζα. Να αναστείλουν την καταβολή των δόσεων του δανείου, να καλύψουν τις ζημιές των τραπεζών τους που κατέχουν ελληνικούς τίτλους και να μας αφήσουν ελεύθερους, απαλλαγμένους από τους σκληρούς όρους του μνημονίου, να αναζητήσουμε την τύχη και τη σωτηρία μας μόνοι μας.
Μπορεί κάποιος να φανταστεί πολλές παραλλαγές των τριών αυτών σεναρίων. Σε κάθε περίπτωση όμως, η «απαλλαγή» προβάλλει ως μια υπόθεση είτε εξαιρετικά απίθανη είτε τρομερά επικίνδυνη είτε, στην καλύτερη περίπτωση, μια προοπτική πολύ μακρινή. Δικαιούμαστε να την ονειρευόμαστε. Αλλά θα ήταν χρησιμότερο να συγκεντρώσουμε την προσοχή μας σε ένα αμεσότερο και σημαντικότερο πρόβλημα: Πώς, ενώ είμαστε πιασμένοι στην παγίδα του χρέους, ενώ φοράμε τον στενό κορσέ ενός μνημονίου το οποίο μια αιφνιδιασμένη και απροετοίμαστη κυβέρνηση διαπραγματεύθηκε με ιδεοληπτικούς και αρνητικά προκατειλημμένους απέναντί μας «σωτήρες», θα κατορθώσουμε να σωθούμε όχι μόνον από τον κίνδυνο της χρεοκοπίας αλλά και από τον διπλό κίνδυνο μιας ύφεσης δίχως αύριο και μιας κοινωνικής αποδόμησης δίχως αναλογία στο παρελθόν.
Θα μπορούσαμε, για παράδειγμα, να ξεχωρίσουμε καθαρότερα εκείνα που θα έπρεπε να γίνουν ανεξαρτήτως μνημονίου- την αντιμετώπιση πληγών, όπως η φοροδιαφυγή και η μαύρη οικονομία, η κομματική παραδιοίκηση ευρύτατων τομέων του Δημοσίου που αναπαράγει πελατειακές σχέσεις, σπατάλες και αναποτελεσματικότητα ή η κυριαρχία της συνδικαλισμένης διαφθοράς στον σκληρό πυρήνα του κράτους, τον εξορθολογισμό της παροχής βασικών δημοσίων υπηρεσιών και αγαθών και την αποκατάσταση συνθηκών ανταγωνισμού στην οικονομία - από τα απλά, σκληρά μέτρα λιτότητας που μας επιβάλλονται από τους ανυπόμονους σωτήρες των πιστωτών μας.
Θα μπορούσε να είναι πιο σαφής η προτεραιότητα, η έμφαση και η κινητοποίηση για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων που ώς τώρα το ελληνικό πολιτικό σύστημα είχε αποδειχθεί απρόθυμο ή ανίκανο να σχεδιάσει. Και αυτό θα έκανε ίσως ευκολότερη και την αναζήτηση αντίβαρων στις αρνητικές, υφεσιακές επιπτώσεις των μέτρων λιτότητας. Ευκολότερη ίσως και μια προσπάθεια διεύρυνσης των ασφυκτικών, σήμερα, διαπραγματευτικών περιθωρίων της χώρας, σε ένα διεθνές περιβάλλον που αγωνιά προ του κινδύνου η γερμανική ιδεοληψία με τα ελλείμματα να οδηγήσει την ευρωπαϊκή οικονομία σε μια μοιραία, δεύτερη υφεσιακή βύθιση.
Του ΠΑΥΛΟΥ ΤΣΙΜΑ www.tanea.gr (3/7/10)
Επτά αναστάσιμα προτερήματα
Υπάρχουν τα εφτά θανάσιμα αμαρτήματα: Απληστία , Οκνηρία, Αλαζονεία –Λαγνεία, Οργή , Ζηλοφθονία , Λαιμαργία. Τα περισσότερα τα βρίσκουμε σε αφθονία στο ελληνικό δημόσιο και στον ελληνικό δημόσιο βίο εν γένει. Η ελληνική δημόσια διοίκηση και το ελληνικό πολιτικό σύστημα είναι πολύ αμαρτωλές «οντότητες». Γι αυτό και θα πάνε στην κόλαση, όπου άλλωστε μας στέλνουν καθημερινά, εδώ και δεκαετίες - από τότε που υπάρχουν για την ακρίβεια.
Ο μόνος τρόπος να σώσουν την ψυχή τους και να σωθούμε κι εμείς οι υπόλοιποι, είναι να βρεθεί ένας υπουργός – λέγε με Γιάννη Ραγκούση-που θα επιβάλει για κάθε ένα αμάρτημα, ένα αντίστοιχο προτέρημα. Έχουμε και λέμε.
Πρώτο: από αύριο το πρωί όλοι οι κρατικοί αξιωματούχοι θα πηγαινοέρχονται στη δουλειά τους , όπως όλοι οι κανονικοί άνθρωποι και εργαζόμενοι. Ούτε μαύρα αυτοκίνητα , ούτε φρουρές, ούτε οδηγοί και ορντίναντσες. Με κρατικό αυτοκίνητο μετακινούνται μόνο τα μέλη του υπουργικού συμβούλιου για υπηρεσιακούς λόγους, μόνο. Όποιος δεν βολεύεται ας φύγει , να αναλάβει κάποιος άλλος.
Δεύτερο. Από αύριο καμία προμήθεια, δραστηριότητα, αγοραπωλησία , κατασκευή , κλπ στο δημόσιο δεν μπορεί να κοστίζει περισσότερο από αντίστοιχο της στον ιδιωτικό τομέα. Δηλαδή δεν μπορεί να υπάρχει ικανοποιητικότερος συνδυασμός τιμής και ποιότητας, από αυτόν που εξασφαλίζει το δημόσιο. Όποιος βάζει το κράτος να πληρώνει περισσότερο από όσο αξίζει οτιδήποτε , χάνει τη θέση του. Και η υπογραφή που έβαλε δεν αναγνωρίζεται. Δηλαδή η πράξη δεν ισχύει.
Τρίτο. Από αύριο κάνεις κατώτερος στον ευρύτερο δημόσιο τομέα δεν μπορεί να προσέρχεται στην εργασία του αργότερα από τον ανώτερο του. Οι υπουργοί δεν μπορούν να πιάνουν δουλειά – ούτε καν να προσέρχονται σε συνεδριάσεις- μετά τον Πρωθυπουργό, τα στελέχη ενός υπουργείου αργότερα από τον υπουργό, οι υπάλληλοι αργότερα από τους προϊσταμένους τους. Για την πιστή τήρηση του μέτρου εφαρμόζεται το σύστημα Πάγκαλου: μπαίνεις και κλειδώνεις την πόρτα.
Τέταρτο. Από αύριο κανένα σημαντικό νομοσχέδιο δεν ψηφίζεται στη Βουλή αν δεν υπάρχει απαρτία του Σώματος. Για να πάρει το δρόμο προς τη δημοσίευση του ένας νόμος , πρέπει να έχει ψηφιστεί από μια κανονική Βουλή. Και όχι από ένα νομοθετικό σώμα στο όποιο παρίστανται ένας υφυπουργός, ένας αντιπρόεδρος , έξι βουλευτές , οι πρακτικογράφοι και οι υπάλληλοι που αλλάζουν τα ποτήρια με το νερό. Αν μπορεί να γίνει κι έτσι η νομοθετική εργασία, τότε να πάμε σε Βουλή των 20- 25 μελών!
Πέμπτο. Από αύριο κανένα μέλος της Κεντρικής Επιτροπής κόμματος δεν μπορεί να κατέχει οτιδήποτε θέση αξιωματούχου στο δημόσιο και αντιστρόφως. Όποιος θέλει να μετέχει στο Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ σήμερα, ή στην Πολιτική Επιτροπή της ΝΔ-λέμε- αύριο πρέπει να ξεχάσει καριέρα προέδρου, διοικητή, διευθύνοντος συμβούλου και δεν συμμαζεύεται στο δημόσιο τομέα.
Έκτο. Από αύριο όποιος απασχολούμενος σε οποιαδήποτε θέση στον ευρύτερο δημόσιο τομέα , των ΑΕΙ και των ΟΤΑ συμπεριλαμβανομένων κυρίως, απουσιάζει, αδικαιολόγητα από την εργασία για την οποία προσελήφθη για ένα χρονικό διάστημα, για οποιονδήποτε λόγο ,χάνει τη θέση του. Οι υπηρεσίες που έχουν απολεσθέντες υπάλληλους ή θα τους δηλώνουν ή δεν θα τους πληρώνουν.
Έβδομο. Κανείς απολύτως δεν ανακηρύσσεται υποψήφιος βουλευτής, δήμαρχος, περιφερειάρχης και κανείς δεν διορίζεται σε θέση ευθύνης στο δημόσιο, αν δεν προσκομίσει φορολογική δήλωση από την οποία να προκύπτουν: συγκεκριμένο εισόδημα, από συγκεκριμένη εργασία για συγκεκριμένο διάστημα.
ΥΓ. Όλα αυτά δεν είναι πλάκα. Είναι απλοί και πρακτικοί τρόποι, αμέσως εφαρμόσιμοι, για να αποκτήσει ξανά το πολιτικό σύστημα την αξιοπιστία του, οι πολιτικοί το κύρος τους, το κράτος τη λειτουργία του και οι πολίτες την ησυχία τους.
του Γ.Λιακόπουλου, στις 4/7/10 στο www.protagon.gr
---> Μερικά απλά,πρακτικότατα και εύκολα εφαρμόσιμα παραδείγματα!
Ο μόνος τρόπος να σώσουν την ψυχή τους και να σωθούμε κι εμείς οι υπόλοιποι, είναι να βρεθεί ένας υπουργός – λέγε με Γιάννη Ραγκούση-που θα επιβάλει για κάθε ένα αμάρτημα, ένα αντίστοιχο προτέρημα. Έχουμε και λέμε.
Πρώτο: από αύριο το πρωί όλοι οι κρατικοί αξιωματούχοι θα πηγαινοέρχονται στη δουλειά τους , όπως όλοι οι κανονικοί άνθρωποι και εργαζόμενοι. Ούτε μαύρα αυτοκίνητα , ούτε φρουρές, ούτε οδηγοί και ορντίναντσες. Με κρατικό αυτοκίνητο μετακινούνται μόνο τα μέλη του υπουργικού συμβούλιου για υπηρεσιακούς λόγους, μόνο. Όποιος δεν βολεύεται ας φύγει , να αναλάβει κάποιος άλλος.
Δεύτερο. Από αύριο καμία προμήθεια, δραστηριότητα, αγοραπωλησία , κατασκευή , κλπ στο δημόσιο δεν μπορεί να κοστίζει περισσότερο από αντίστοιχο της στον ιδιωτικό τομέα. Δηλαδή δεν μπορεί να υπάρχει ικανοποιητικότερος συνδυασμός τιμής και ποιότητας, από αυτόν που εξασφαλίζει το δημόσιο. Όποιος βάζει το κράτος να πληρώνει περισσότερο από όσο αξίζει οτιδήποτε , χάνει τη θέση του. Και η υπογραφή που έβαλε δεν αναγνωρίζεται. Δηλαδή η πράξη δεν ισχύει.
Τρίτο. Από αύριο κάνεις κατώτερος στον ευρύτερο δημόσιο τομέα δεν μπορεί να προσέρχεται στην εργασία του αργότερα από τον ανώτερο του. Οι υπουργοί δεν μπορούν να πιάνουν δουλειά – ούτε καν να προσέρχονται σε συνεδριάσεις- μετά τον Πρωθυπουργό, τα στελέχη ενός υπουργείου αργότερα από τον υπουργό, οι υπάλληλοι αργότερα από τους προϊσταμένους τους. Για την πιστή τήρηση του μέτρου εφαρμόζεται το σύστημα Πάγκαλου: μπαίνεις και κλειδώνεις την πόρτα.
Τέταρτο. Από αύριο κανένα σημαντικό νομοσχέδιο δεν ψηφίζεται στη Βουλή αν δεν υπάρχει απαρτία του Σώματος. Για να πάρει το δρόμο προς τη δημοσίευση του ένας νόμος , πρέπει να έχει ψηφιστεί από μια κανονική Βουλή. Και όχι από ένα νομοθετικό σώμα στο όποιο παρίστανται ένας υφυπουργός, ένας αντιπρόεδρος , έξι βουλευτές , οι πρακτικογράφοι και οι υπάλληλοι που αλλάζουν τα ποτήρια με το νερό. Αν μπορεί να γίνει κι έτσι η νομοθετική εργασία, τότε να πάμε σε Βουλή των 20- 25 μελών!
Πέμπτο. Από αύριο κανένα μέλος της Κεντρικής Επιτροπής κόμματος δεν μπορεί να κατέχει οτιδήποτε θέση αξιωματούχου στο δημόσιο και αντιστρόφως. Όποιος θέλει να μετέχει στο Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ σήμερα, ή στην Πολιτική Επιτροπή της ΝΔ-λέμε- αύριο πρέπει να ξεχάσει καριέρα προέδρου, διοικητή, διευθύνοντος συμβούλου και δεν συμμαζεύεται στο δημόσιο τομέα.
Έκτο. Από αύριο όποιος απασχολούμενος σε οποιαδήποτε θέση στον ευρύτερο δημόσιο τομέα , των ΑΕΙ και των ΟΤΑ συμπεριλαμβανομένων κυρίως, απουσιάζει, αδικαιολόγητα από την εργασία για την οποία προσελήφθη για ένα χρονικό διάστημα, για οποιονδήποτε λόγο ,χάνει τη θέση του. Οι υπηρεσίες που έχουν απολεσθέντες υπάλληλους ή θα τους δηλώνουν ή δεν θα τους πληρώνουν.
Έβδομο. Κανείς απολύτως δεν ανακηρύσσεται υποψήφιος βουλευτής, δήμαρχος, περιφερειάρχης και κανείς δεν διορίζεται σε θέση ευθύνης στο δημόσιο, αν δεν προσκομίσει φορολογική δήλωση από την οποία να προκύπτουν: συγκεκριμένο εισόδημα, από συγκεκριμένη εργασία για συγκεκριμένο διάστημα.
ΥΓ. Όλα αυτά δεν είναι πλάκα. Είναι απλοί και πρακτικοί τρόποι, αμέσως εφαρμόσιμοι, για να αποκτήσει ξανά το πολιτικό σύστημα την αξιοπιστία του, οι πολιτικοί το κύρος τους, το κράτος τη λειτουργία του και οι πολίτες την ησυχία τους.
του Γ.Λιακόπουλου, στις 4/7/10 στο www.protagon.gr
---> Μερικά απλά,πρακτικότατα και εύκολα εφαρμόσιμα παραδείγματα!
Friday, 2 July 2010
ΠΡΟΗΜΙΤΕΛΙΚΑ ΜΟΥΝΤΙΑΛ
Φτάσαμε και στη φάση των "8",με 4 αμφίρροπα ματς και ενδιαφέροντα. Τα 2 πάντως με πολύ πιο βαριά ονόματα άρα και ενδιαφέρον. Και τα δύο μάλιστα απογευματινά!
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 2 ΙΟΥΛΙΟΥ
17:00 Ολλανδία-Βραζιλία
Δύο από τις καλές ομάδες ως τώρα που έφτασαν ως εδώ χωρίς μεγάλα ζόρια. Ντέρμπυ. Επειδή από την αρχή του μουντιαλ έχω την αίσθηση ότι η φετινή Βραζιλία είναι φτιαγμένη για να παίζει τόσο όσο χρειάζεται για να πάει ως το τέλος κι επειδή θεωρώ ότι είναι ομάδα κομμένη και ραμμένη στο μοτίβο του προπονητή της δηλαδή σοβαρή και ρεαλίστρια, της δίνω προβάδισμα.
Οι Ολλανδοί ακόμα δεν έχουν ανεβάσει στροφές κι αυτό δεν είναι πάντα καλό. Ενίοτε όταν το χρειαστείς τελικά δεν έρχεται αυτόματα. Συν το επεισόδιο Φαν Πέρσι-Σνάιντερ που ανέδειξε και φέτο τον ατομισμό που έχουν έμφυτο. Καλή ομάδα, σοβαρή και μονο νίκες ως τώρα αλλά δε με χει πείσει.
Προβλεψη Νικη Βραζιλίας (στο 1,95)
21:30 Ουρουγουάη-Γκάνα
Δυνατό ματς με τις δύο ομάδες εκπλήξεις. Φαβορί η Ουρουγουάη αλλά όχι ευκολα. Αν δεν πάμε παράταση το ματς θα κριθεί στις λεπτομέρειες.
Προβλεψη Χ/1 στο 5,00
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 2 ΙΟΥΛΙΟΥ
17:00 Ολλανδία-Βραζιλία
Δύο από τις καλές ομάδες ως τώρα που έφτασαν ως εδώ χωρίς μεγάλα ζόρια. Ντέρμπυ. Επειδή από την αρχή του μουντιαλ έχω την αίσθηση ότι η φετινή Βραζιλία είναι φτιαγμένη για να παίζει τόσο όσο χρειάζεται για να πάει ως το τέλος κι επειδή θεωρώ ότι είναι ομάδα κομμένη και ραμμένη στο μοτίβο του προπονητή της δηλαδή σοβαρή και ρεαλίστρια, της δίνω προβάδισμα.
Οι Ολλανδοί ακόμα δεν έχουν ανεβάσει στροφές κι αυτό δεν είναι πάντα καλό. Ενίοτε όταν το χρειαστείς τελικά δεν έρχεται αυτόματα. Συν το επεισόδιο Φαν Πέρσι-Σνάιντερ που ανέδειξε και φέτο τον ατομισμό που έχουν έμφυτο. Καλή ομάδα, σοβαρή και μονο νίκες ως τώρα αλλά δε με χει πείσει.
Προβλεψη Νικη Βραζιλίας (στο 1,95)
21:30 Ουρουγουάη-Γκάνα
Δυνατό ματς με τις δύο ομάδες εκπλήξεις. Φαβορί η Ουρουγουάη αλλά όχι ευκολα. Αν δεν πάμε παράταση το ματς θα κριθεί στις λεπτομέρειες.
Προβλεψη Χ/1 στο 5,00
Αδωνις Γεωργιάδης προς ΚΚΕ: "Είστε εγκληματίες!"
Απίστευτες κουβέντες για δοσίλογους, γερμανόψυχους, ουρακοτάγκους και προδότες ακούστηκαν σήμερα μέσα στην Βουλή με πρωταγωνιστές βουλευτές του ΛΑΟΣ και του ΚΚΕ.
Τα πνεύματα άναψαν με το ξεκίνημα της συζήτησης ερώτησης του βουλευτή του ΛΑΟΣ Αδωνη Γεωργιάδη για τους αποκλεισμούς των λιμανιών από το ΠΑΜΕ.
"Το ΚΚΕ εγκληματεί και όποιος εγκληματεί είναι κακοποιός", δήλωσε ο κ. Γεωργιάδης λέγοντας επίσης οτι "τα τελευταία 40 χρόνια έχουμε παραχαϊδέψει αυτό το κόμμα και έχουμε δώσει πολιτική ασυλία να κάνει πράγματα που κάνουν οι εγκληματίες".
Τον λόγο πήρε ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, Σπύρος Βούγιας, ο οποίος είπε: "Η απάντηση στις ενέργειες αυτές, που ασκούν ένα είδος πολιτικής βίας, εμποδίζοντας την διακίνηση επιβατών και εμπορευμάτων στα λιμάνια, έπρεπε να δοθεί πολιτικά. Η ορθότητα της επιλογής και η αποδοκιμασία του ελληνικού λαού στις επιλογές του ΠΑΜΕ, αποδείχθηκε την Τρίτη, όπου από 22 δρομολόγια, ακυρώθηκαν μονάχα τα 6", πρόσθεσε.
Μέχρι εδώ η κατάσταση ήταν σχετικά ήσυχη. 'Ομως με το που πήρε ξανά τον λόγο ο κ. Γεωργιάδης η κατάσταση άρχισε να βγαίνει εκτός ελέγχου. Είπε χαρακτηριστικά:
"Μόνον ως χιούμορ εκλαμβάνω την απάντησή σας. Αν το ΠΑΜΕ συνεχίσει, το κράτος θα επιβάλλει το νόμο; Επί Μπρέζνιεφ, μία απεργία πήγε να γίνει στην Ουκρανία και πήγαν τα στρατεύματα του Ερυθρού Στρατού και τους εκτέλεσαν. Τους εκτελέσατε τους εργάτες! Το ΚΚΕ προχώρησε σε περιστολή μισθών και εργασιακών δικαιωμάτων στον «902» και τον «Ριζοσπάστη», μεγαλυτέρων εκείνων που κάνει η κυβέρνηση… Είναι καιρός να μάθει ο ελληνικός λαός ποιοι είναι υποκριτές που δήθεν μάχονται για τα εργασιακά δικαιώματα και ως πλέον στυγνοί εργοδότες, απαγορεύουν την απεργία στην «Τυποεκδοτική» και καλούν τους υπόλοιπους Έλληνες να απεργήσουν. Θα τους βλέπετε απ’ τον Αυτιά και τον Παπαδάκη, ή θα αναλάβετε τις ευθύνες σας;"
"Δεν εκτέλεσε το ΚΚΕ τους εργάτες στην Ουκρανία", τόλμησε να ψελλίσει ο Πρόεδρος της έδρας Γρηγόρης Νιώτης και τα όσα ακούστηκαν στην συνέχεια άφησαν άφωνους τους βουλευτές που παρακολουθούσαν την συζήτηση.
Δείτε τους διαλόγους:
Α.Γεωργιάδης: "Το ΚΚΕ είναι παράρτημα της Σοβιετικής Ένωσης".
Σοφία Καλαντίδου (ΚΚΕ): "Δεν θα απολογηθούμε σε σας!"
Ν. Παπακωνσταντίνου (ΚΚΕ): "Είστε Ελληναράδες και γερμανόψυχοι."
Ι.Κοραντής(ΛΑΟΣ): "Α, ρε κόμμα προδοσίας".
Ν. Παπακωνσταντίνου (ΚΚΕ): "Είστε Ουρακοτάγκοι και γερμανόψυχοι. Προτείνετε μαζικές εκτελέσεις για να σας καλεί σε δείπνο ο Αλαφούζος!"
Ι.Κοραντής(ΛΑΟΣ): "Να απολογηθείτε για τα εγκλήματα που έχετε κάνει στην Ιστορία κυρία μου! Άξιος ο μισθός σου! Εγώ θα πάω στο ‘’Γερμανό’’ με τις μετοχές σας".
www.newsit.gr
---> Εδώ ο κόσμος χάνεται... Αλλά το ξέρει καλά το επικοινωνιακό παιχνίδι το ΛΑΟΣ και το παίζει πολύ καλά. Όσο για το ΚΚΕ, δε νομίζω να ενοχλείται να συμμετάσχει στο γαιτανάκι. Από επικοινωνιακά στησίματα πάμε καλά! Από ουσία είμαστε υπό του μηδενός...
Τα πνεύματα άναψαν με το ξεκίνημα της συζήτησης ερώτησης του βουλευτή του ΛΑΟΣ Αδωνη Γεωργιάδη για τους αποκλεισμούς των λιμανιών από το ΠΑΜΕ.
"Το ΚΚΕ εγκληματεί και όποιος εγκληματεί είναι κακοποιός", δήλωσε ο κ. Γεωργιάδης λέγοντας επίσης οτι "τα τελευταία 40 χρόνια έχουμε παραχαϊδέψει αυτό το κόμμα και έχουμε δώσει πολιτική ασυλία να κάνει πράγματα που κάνουν οι εγκληματίες".
Τον λόγο πήρε ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, Σπύρος Βούγιας, ο οποίος είπε: "Η απάντηση στις ενέργειες αυτές, που ασκούν ένα είδος πολιτικής βίας, εμποδίζοντας την διακίνηση επιβατών και εμπορευμάτων στα λιμάνια, έπρεπε να δοθεί πολιτικά. Η ορθότητα της επιλογής και η αποδοκιμασία του ελληνικού λαού στις επιλογές του ΠΑΜΕ, αποδείχθηκε την Τρίτη, όπου από 22 δρομολόγια, ακυρώθηκαν μονάχα τα 6", πρόσθεσε.
Μέχρι εδώ η κατάσταση ήταν σχετικά ήσυχη. 'Ομως με το που πήρε ξανά τον λόγο ο κ. Γεωργιάδης η κατάσταση άρχισε να βγαίνει εκτός ελέγχου. Είπε χαρακτηριστικά:
"Μόνον ως χιούμορ εκλαμβάνω την απάντησή σας. Αν το ΠΑΜΕ συνεχίσει, το κράτος θα επιβάλλει το νόμο; Επί Μπρέζνιεφ, μία απεργία πήγε να γίνει στην Ουκρανία και πήγαν τα στρατεύματα του Ερυθρού Στρατού και τους εκτέλεσαν. Τους εκτελέσατε τους εργάτες! Το ΚΚΕ προχώρησε σε περιστολή μισθών και εργασιακών δικαιωμάτων στον «902» και τον «Ριζοσπάστη», μεγαλυτέρων εκείνων που κάνει η κυβέρνηση… Είναι καιρός να μάθει ο ελληνικός λαός ποιοι είναι υποκριτές που δήθεν μάχονται για τα εργασιακά δικαιώματα και ως πλέον στυγνοί εργοδότες, απαγορεύουν την απεργία στην «Τυποεκδοτική» και καλούν τους υπόλοιπους Έλληνες να απεργήσουν. Θα τους βλέπετε απ’ τον Αυτιά και τον Παπαδάκη, ή θα αναλάβετε τις ευθύνες σας;"
"Δεν εκτέλεσε το ΚΚΕ τους εργάτες στην Ουκρανία", τόλμησε να ψελλίσει ο Πρόεδρος της έδρας Γρηγόρης Νιώτης και τα όσα ακούστηκαν στην συνέχεια άφησαν άφωνους τους βουλευτές που παρακολουθούσαν την συζήτηση.
Δείτε τους διαλόγους:
Α.Γεωργιάδης: "Το ΚΚΕ είναι παράρτημα της Σοβιετικής Ένωσης".
Σοφία Καλαντίδου (ΚΚΕ): "Δεν θα απολογηθούμε σε σας!"
Ν. Παπακωνσταντίνου (ΚΚΕ): "Είστε Ελληναράδες και γερμανόψυχοι."
Ι.Κοραντής(ΛΑΟΣ): "Α, ρε κόμμα προδοσίας".
Ν. Παπακωνσταντίνου (ΚΚΕ): "Είστε Ουρακοτάγκοι και γερμανόψυχοι. Προτείνετε μαζικές εκτελέσεις για να σας καλεί σε δείπνο ο Αλαφούζος!"
Ι.Κοραντής(ΛΑΟΣ): "Να απολογηθείτε για τα εγκλήματα που έχετε κάνει στην Ιστορία κυρία μου! Άξιος ο μισθός σου! Εγώ θα πάω στο ‘’Γερμανό’’ με τις μετοχές σας".
www.newsit.gr
---> Εδώ ο κόσμος χάνεται... Αλλά το ξέρει καλά το επικοινωνιακό παιχνίδι το ΛΑΟΣ και το παίζει πολύ καλά. Όσο για το ΚΚΕ, δε νομίζω να ενοχλείται να συμμετάσχει στο γαιτανάκι. Από επικοινωνιακά στησίματα πάμε καλά! Από ουσία είμαστε υπό του μηδενός...
Subscribe to:
Posts (Atom)