Περί Δ.Ν.Τ και μονοδρόμου...

Οικονομική μαφία το ΔΝΤ

Την στιγμή που η Ελλάδα διασύρεται και λοιδορείται από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, ο Μαξ Κάιζερ, ένας από τους πιο ριζοσπαστικούς και τολμηρούς οικονομικούς αναλυτές, στέκεται στο πλευρό μας και μιλά ανοιχτά για «οικονομική μαφία» και «οικονομικούς τρομοκράτες» που οδήγησαν την χώρα στην καταστροφή.

Γνωρίζοντας άριστα τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα, καθώς υπήρξε χρηματιστής στην Γουόλ Στρητ για περίπου 25 χρόνια, ο Μαξ Κάιζερ, που είχε προβλέψει με απόλυτη ακρίβεια την οικονομική κατάρρευση της Ισλανδίας, ζητά την σύλληψη των τραπεζιτών της Goldman Sachs και προτρέπει τους Έλληνες να διεξάγουν δημοψήφισμα για την προσφυγή της χώρας μας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Παρουσιαστής οικονομικών εκπομπών στα μεγαλύτερα τηλεοπτικά δίκτυα του κόσμου, ανάμεσα στα οποία το BBC, το Αγγλικό Αλ Τζαζίρα και το Russia Today, ο Μαξ Κάιζερ χαρακτηρίζει ανούσια τα μέτρα της ελληνικής κυβέρνησης, υποστηρίζοντας πως τα πραγματικά μέτρα θα μας τα επιβάλει το Δ.Ν.Τ. Θεωρεί πως η Ελλάδα είναι μια χώρα που θα θυσιαστεί από τις διεθνείς αγορές και προτρέπει τους Έλληνες να εμποδίσουν αυτήν την προοπτική.

Είναι το Δ.Ν.Τ μονόδρομος για την Ελλάδα, ή υπάρχουν εναλλακτικές οδοί;
Ο μονόδρομος για την Ελλάδα αυτή τη στιγμή πρέπει να είναι η σύλληψη των τραπεζιτών της Goldman Sachs και όλων όσων συμμετείχαν στην χάλκευση της ελληνικής οικονομίας το 2000, που μπήκατε στο ευρώ. Το επόμενο βήμα, η εθνικοποίηση των τραπεζών, όπως έκανε η Σουηδία το 1993. Το Δ.Ν.Τ είναι το τελευταίο πράγμα που χρειάζεστε.

Θα χάσετε την κυριαρχία σας,το Δ.Ν.Τ Ασκεί οικονομική τρομοκρατία. Χρησιμοποιεί οικονομικά όπλα μαζικής καταστροφής. Θα σας βιάσει με τέτοιον τρόπο, που δεν θα έχετε νιώσει ποτέ χειρότερο πόνο.

Υπάρχει η άποψη πως το Δ.Ν.Τ δεν είναι ο «κακός λύκος» αλλά η μοναδική λύση για την Ελλάδα;

Αν κάποιος σας κάψει το σπίτι για να σας πουλήσει μετά κάρβουνο θα το θεωρούσατε λογικό; Αυτό ακριβώς έκανε και η Goldman Sachs στην ελληνική οικονομία. Σας έκαψαν σαν εμπρηστές και τώρα έρχονται και σας λένε μην ανησυχείτε θα σας δώσουμε κάρβουνο.

Είναι εξωφρενικό. Το Δ.Ν.Τ διεμήνυσε στην Ελλάδα πως αν το χρειαστεί θα έρθει για βοήθεια. Τα επενδυτικά hedge funds της Γουόλ Στρητ επιτίθενται στην αγορά ομολόγων της Ελλάδας για να κατευθύνουν την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας.

Και ο λόγος που το κάνουν είναι απλός. Να αναγκάζουν τον ελληνικό λαό να ζητήσει τη βοήθεια του Δ.Ν.Τ. Και το Δ.Ν.Τ θα πει, αφού μας φωνάξατε για βοήθεια εμείς απλώς ήρθαμε. Οι τραπεζίτες της Γουόλ Στρητ συνεργάζονται απόλυτα με το Δ.Ν.Τ. Είναι μια οικονομική μαφία και τα hedge funds είναι οι εκτελεστές. Οι έρευνες για την Goldman Sachs στις Η.Π.Α αλλά και στην Ευρώπη δείχνουν το μέγεθος της μαφίας.

Είναι αναμεμειγμένοι σε παράνομες δραστηριότητες σε όλον τον κόσμο.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση που βρίσκεται; Πως εξηγείτε την αντιμετώπιση της Γαλλίας και της Γερμανίας;

Η Γερμανία είναι στην πλευρά των τραπεζιτών της Γουόλ Στρητ. Δεν ενδιαφέρεται για την Ελλάδα ή το ευρώ. Το ευρώ αντικατέστησε ένα φθηνό μάρκο ώστε να διατηρήσει ανταγωνιστικές τις εξαγωγές της. Όσο η Ελλάδα είναι το πρόβλημα, το ευρώ πέφτει και η Γερμανία ευνοείται.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ευρώ ανταγωνίζονται το δολάριο. Δυστυχώς η κρίση θα καταστρέψει το ευρώ. Οι τραπεζιτικοί τρομοκράτες της Γουόλ Στρητ, έχουν σκοπό μετά την Ελλάδα, να καταστρέψουν την Πορτογαλία και να συνεχίσουν.

Η καταστροφή του ευρώ θα βοηθήσει το δολάριο να παραμείνει το μοναδικό διεθνές νόμισμα, το μοναδικό «αποθεματικό νόμισμα». Αν μια χώρα θέλει να αγοράσει πετρέλαιο, πρέπει πρώτα να αγοράσει δολάρια. Αν μια χώρα θέλει να αγοράσει χαλκό, πρέπει πρώτα να αγοράσει δολάρια. Γιατί αυτά και αρκετά ακόμα προϊόντα πωλούνται μόνο σε δολάρια. Αυτό σημαίνει πως οι Η.Π.Α κερδίζουν διαρκώς. Όλος ο κόσμος είναι υποχρεωμένος να αγοράζει συνεχώς δολάρια. Το ευρώ λοιπόν απείλησε την αυτοκρατορία του δολαρίου. Ήταν λογικό αυτό να μην αρέσει στους τραπεζίτες της Γουόλ Στρητ. Χρησιμοποιούν την κρίση για να καταστρέψουν το ευρώ.

Οι Έλληνες πρέπει να σταθούν ενάντια στους τραπεζίτες, όπως κάνανε οι Ισλανδοί.

Τι προτείνετε; Πώς θα καταφέρουμε να ζητήσουμε δάνεια από τις αγορές;
Να κάνετε δημοψήφισμα. Όπως στην Ισλανδία. Οι Ισλανδοί αποφάσισαν με 93% να μην δώσουν σε μερικούς τραπεζίτες 5 δις ευρώ.

Πρέπει εσείς οι Έλληνες να αποφασίσετε αν θέλετε το Δ.Ν.Τ στη χώρα σας. Η κυβέρνησή σας δεν έχει αυτήν την εντολή. Σας θεωρούν ανόητους και δεν ζητάνε τη γνώμη σας; Θεωρούν πως είστε μωρά και δεν έχετε δικαίωμα λόγου; Πως δεν μπορείτε να αποφασίσετε για τις ζωές σας; Ζητείστε δημοψήφισμα. Θέλετε το Δ.Ν.Τ στη χώρα σας ή όχι; Εσείς έχετε τη δύναμη. Πρέπει να παλέψετε, να αγωνιστείτε. Αν δεν γίνει δημοψήφισμα τότε να γίνουν εκλογές. Να εθνικοποιήσετε άμεσα όλες τις τράπεζές σας, να δημιουργήσετε δύο ή τρεις κρατικές τράπεζες και να αναδομήσετε την οικονομία σας. Μην πάτε μακριά. Κοιτάξτε το μοντέλο που εφάρμοσε η Σουηδία το 1993

http://www.youtube.com/watch?v=u1uC4KdkwoM&feature=related

Wikipedia: Max Kaiser (born January 23, 1960) is a film-maker, broadcaster and former broker and options trader. Keiser is the host of On the Edge, a program of news and analysis hosted by Iran's Press TV.[1] He also hosts Keiser Report, a financial tabloid, that broadcasts on RT (formerly Russia Today).[2] Keiser hosted the New Year's Eve special, The Keiser's Business Guide to 2010 for BBC Radio 5 Live.[3]

Kaiser formerly hosted The Oracle with Max Keiser on BBC World News. Previously he produced and appeared regularly in the TV series People & Power on the Al-Jazeera English network. He also presents a weekly show about finance and markets on London's Resonance FM. Max writes for The Huffington Post.[4]

Η αισιόδοξη πλευρά της χρεοκοπίας

του Γιάνη Βαρουφάκη

Για μέρες τώρα βαραίνουμε τις ψυχές μας με μια μόνιμη αγωνία: Θα χρεοκοπήσει το κράτος μας; Ε, λοιπόν, ήρθε η ώρα να αγκαλιάσουμε αυτό που φοβόμαστε. Αν οι φίλοι μας οι Γερμανοί δεν έχουν πρόβλημα να χρεοκοπήσουμε, καιρός είναι να το κάνουμε. Χωρίς δεύτερη κουβέντα. Όχι ως διαπραγματευτική μπλόφα και ούτε μόνο γιατί το χειρότερο που μπορεί να μας συμβεί είναι να χρεοκοπήσουμε σε ένα χρόνο (βλ. το προηγούμενο άρθρο μου Το Πρώτο Τάνγκο στην Ευρωζώνη) αλλά επειδή ήρθε η ώρα να στρέψουμε το βλέμμα στην αισιόδοξη πλευρά της χρεοκοπίας.

Υπάρχει τέτοια πλευρά; Και βέβαια υπάρχει. Σε σχέση με χώρες όπως η γνωστή τρόικα Πορτογαλία, Ισπανία και Ιρλανδία, αλλά και η Βρετανία και το Βέλγιο, το σύνολο του χρέους μας (δημοσίου και ιδιωτικού) είναι το μικρότερο. Πως αυτό; Επειδή οι έλληνες, ως άτομα αλλά και ως ιδιωτικός τομέας, χρωστάμε πολύ λιγότερα εκείνων. Ακόμα και οι αντιπαθέστατες τράπεζές μας έχουν ένα μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα: Πάνω από 150 δις πραγματικών καταθέσεων! Μιλάμε για άνω του μισού ΑΕΠ σε καταθέσεις, κάτι για το οποίο οι περισσότεροι εταίροι μας θα σκότωναν να το έχουν, που λέει ο λόγος. Αν μάλιστα προσθέσετε και όλα τα χρήματα ελλήνων που βρίσκονται στο εξωτερικό, θα δείτε ότι οι έλληνες δεν είμαστε και τόσο φτωχοί κατά μέσον όρο, κι ας έχουμε το μεγαλύτερο ποσοστό φτώχειας στην Ευρώπη (με εξαίρεση την Λεττονία).

Ως πολίτες είμαστε ελάχιστα χρεωμένοι σε σχέση με πολλούς από τους επικριτές μας στις Λόνδρες, στα Παρίσια και στις Νέες Υόρκες. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι είμαστε λευκές περιστερές. Για δεκαετίες φορτώναμε το δημόσιο με τόσο μεγάλο χρέος που το βλέπουμε πλέον να βουλιάζει μπροστά στα μάτια μας. Εδώ όμως που φτάσαμε, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Ακόμα και να αποφασίσουμε σύσσωμοι (ΣΕΒ και ΓΣΕΕ, γιάπηδες και στελέχη του ΠΑΜΕ, αστοί των βορείων προαστίων και αναρχικοί της Πλατείας Εξαρχείων) να δώσουμε ό,τι έχουμε και δεν έχουμε στο κράτος, δεν αρκεί. Αν μάλιστα το παρακάνουμε στην αλληλεγγύη προς το δημόσιο, η 'γενναιοδωρία' μας αυτή θα στεγνώσει την κυκλική ροή του πλούτου από το οποίο εξαρτάται το δημόσιο για τα έσοδά του το 2011, το 2012 κ.ο.κ.

Ποια είναι λοιπόν τα χαρμόσυνα νέα; Ότι μια πτώχευση θα αποδειχθεί σχετικά ανώδυνη. Ο λόγος διττός: Πρώτον, δεν είμαστε κατά μέσον όρο ούτε οι φτωχότεροι ούτε οι πιο υπερχρεωμένοι. Δεύτερον, όσον αφορά τα χρέη του δημοσίου, αυτά βαραίνουν εμάς, ως άτομα, πολύ λιγότερο από όσο βαραίνουν τους ξένους.
Κάντε την σύγκριση με την Ιαπωνία, το χρέος της οποίας ανήκει σε Ιάπωνες σε ποσοστό 95%. Αν το Ιαπωνικό κράτος αναγκαστεί στην πτώχευση, η καταστροφή της χώρας θα είναι ολική. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει για εμάς, καθώς μας ανήκει (δηλαδή στις δικές μας τράπεζες) μόνο το 25% του δημόσιου χρέους μας. Έτσι λοιπόν, δεδομένου ότι η πτώχευση του δημοσίου διαγράφεται ως αναπόφευκτη (εκτός αν πανικοβληθούν οι εταίροι μας αρκετά και το συνδράμουν για χρόνια πολλά, οπότε έχει καλώς), το κόστος της στάσης πληρωμών δεν θα το υποστούμε μόνοι μας.

Μα αν το δημόσιο κηρύξει στάση πληρωμών, τι θα γίνει την επόμενη μέρα; Πως θα ξανα-δανειστεί; Πράγματι, το κράτος θα στριμωχθεί. Για κάμποσο καιρό το δημόσιο θα πρέπει απλώς να ξοδεύει όσα μαζεύει από φόρους. Και γιατί είναι κακό αυτό; Να μάθει επί τέλους, αφού θα έχει ανακουφιστεί από το νταλκά των τοκοχρεολυσίων, να ζει με αυτά που εισπράττει. Π.χ. να καταγγείλει όλες τις εξοπλιστικές συμβάσεις, να συμπιέσει τους ανώτερους μισθούς (τον δικό μου συμπεριλαμβανομένου) τόσο που να καλύπτει τις δαπάνες του από τους φόρους που εισπράττει κλπ.

Οι τράπεζές μας; Θα υποφέρουν, είναι αλήθεια - δεδομένου ότι ακόμα και το 25% του δημόσιου χρέους που διαθέτουν θα παγώσει. Ναι, αλλά μην ξεχνάμε ότι το έχουν ήδη διαθέσει στην ΕΚΤ ως ενέχυρο για ζεστό χρήμα που έχουν ήδη πάρει. Και ότι έχουν πρόσβαση στις τεράστιες, κατά κεφαλήν, αποταμιεύσεις μας. Για να μην προσθέσω ότι απολαμβάνουν εγκληματικά υψηλά ποσοστά κέρδους τόσα χρόνια. Όπως το κράτος μας, έτσι κι αυτές να μάθουν να ζουν λιτά και με σύνεση όπως κάνουν χρόνια τώρα οι εργαζόμενοι των 700 ευρώ.

Επί πλέον, ο αποκλεισμός του κράτους μας από τις χρηματαγορές δεν θα διαρκέσει πολύ. Αν κηρύξει στάση πληρωμών, και ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό του, δεν θα περάσει πολύ καιρός που παλιοί δανειστές θα αποδεχθούν νέους όρους αποπληρωμής ενός ποσοστού των περασμένων δανεικών και νέοι υποψήφιοι δανειστές (μπορεί και οι ίδιοι με τους παλιούς) θα σχηματίσουν ουρά έξω από το Υπουργείο Οικονομίας να το δανείσουν! Βλέπετε, το χρέος μας θα έχει μειωθεί τόσο που θα αποτελούμε εξαιρετική επένδυση. Έτσι είναι το κεφάλαιο - όταν οσφραίνεται ένα επικερδές deal δεν σέβεται ούτε τον εαυτό του.

Σε τελική ανάλυση, είναι λάθος μας να φοβόμαστε τόσο πολύ την στάση πληρωμών του ελληνικού δημοσίου. Άλλοι πρέπει να φοβούνται μια τέτοια εξέλιξη περισσότερο από εμάς:

• η κυβέρνηση της κας Μέρκελ η οποία θα πρέπει να διασώσει τις Γερμανικές τράπεζες που θα κλονιστούν από μια δική μας στάση πληρωμών

• η Ευρωπαϊκή Επιτροπή που θα πρέπει να δει τι θα κάνει με μία χώρα-μέλος την οποία δεν μπορεί να αποβάλει από την ΕΕ αλλά η οποία τελεί υπό πτώχευση

• οι κυβερνήσεις όλων των άλλων χωρών (πλην ίσως της Ολλανδίας και της Αυστρίας) που θα τρέμουν για το ποιος θα είναι ο επόμενος στόχος των αγορών (των οποίων η όρεξη θα έχει ανοίξει από την 'επιτυχημένη' επίθεση στο χρέος της Ελλάδας)

• οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Βρετανίας (χωρών με συνολικό χρέος πάνω από 400%)

• όλοι όσοι έχουν επενδύσει στο ευρώ, είτε σε περιουσιακά στοιχεία είτε ως μέσο συναλλαγής.

Στάση πληρωμών λοιπόν!
Τώρα!
Με χαμόγελο και αισιοδοξία!

(Και ξέρετε ποιο είναι το ωραίο; Ότι αν πειθόμασταν να απελευθερωθούμε από τον φόβο της πτώχευσης, οι φίλοι μας οι Γερμανοί θα έσπευδαν την ίδια στιγμή να την αποσοβήσουν...)


*Ο Γιάνης Βαρουφάκης διδάσκει οικονομική θεωρία και πολιτική οικονομία στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

www.protagon.gr (28-4-10)

ΓΚΟΥΛΗΣ ΤΕΛΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΦΗ!

Ωραία λοιπόν στόχος επετεύχθη, Γκουλής τέλος. Χάσαμε βέβαια 3-4 ματς τσαμπα και βερεσέ μέχρι να πείσουν τη διοίκηση αλλά εντάξει.

Φυσικά ο Γκουλής έχει μεγάλες ευθύνες. Απο κει και πέρα αν αφήσει η διοίκηση καποιους παίκτες που συμπτωματικα οι πιο πολλοι φοράνε τη φανέλα αυτή να κάνουν το κουμάντο, ας μην ανέβουμε, θα γίνουμε θέαμα...

Για το διάδοχο είναι ασκοπο να σκεφτεί ο Κουρακης κι ακόμα πιο άσκοπο ο Μαχλάς. Και εμείς οι οπαδοί ας μη χαλάμε την ώρα μας ψάχνοντας. Να κάνουν ένα Δ.Σ οι παικτες να διαλέξουν. Κωστάρα θες ρε να σαι παικτης-προπονητης? Εκτός αν ο Ποποβιτς με τον Αγρίτη έχουν έτοιμο ήδη κάποιον... ΝΤΡΟΠΗ!

Προφανώς ιδανικός είναι ο Παρασχος.Μακροπροθεσμη επιλογη κιολας. Αλλά αν συνεχισουν οι ντιβες να κανουν κουμάντο ποιος μου λέει οτι θα ναι του γουστου τους κι αυτός? Και φυσικά ποιος σοβαρός προπονητης θα δεχτεί να ναι βορρά στις διαθέσεις των παικτών του?

Ξαναλέω,μεγάλα λάθη ο Γκουλής αλλά ΚΑΙ η σημερινή αδιαφορία είναι το πιο ΕΞΟΡΓΙΣΤΙΚΟ!

Μουσική προφητική... "Kalo kouragio" λοιπόν!

http://www.youtube.com/watch?v=hQfUfJQR4Vk&feature=related

Φοβάμαι (όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα)- 1982, Β.Παπακωνσταντίνου.

Προφητικό τραγούδι, η ίδια ιστορία επαναλμβάνεται!

Και ένα επίσης συγκλονιστικά προφητικό τραγούδι με άπειρες αποδείξεις και εφαρμογές...

Νίκος Ξυλούρης- Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί!

http://www.youtube.com/watch?v=onwidLcWBss&feature=player_embedded

Περί Δ.Ν.Τ! Καλώς ήρθαμε στον πάτο... Προσδεθείτε και κατεβάστε τα παντελόνια!

Οσο περνούν οι μέρες και η χώρα κατηφορίζει στο μονοπάτι της αβύσσου, το τραγικό δίδυμο Παπανδρέου - Παπακωνσταντίνου αποκτά μυθιστορηματική διάσταση στη θλιβερή της εκδοχή: αντιφάσκουν, ψεύδονται, επιτίθενται, υπαναχωρούν, επανέρχονται, βυθίζονται στις κοινοτοπίες, τρομοκρατούν, ψελλίζουν αλήθειες, ψιμυθιώνονται και ξαναβγαίνουν στη σκηνή απτόητοι για να ξαναπούν τα ίδια με άλλη σειρά...
Τραγικές φιγούρες, απείκασμα σοβαρότητος, που δικαιώνουν το στίχο του Αναγνωστάκη για «το τίποτε που υπήρξαμε» (...Ανάμεσα στις σκονισμένες κουβέντες και την υπεραιμία της προπαγάνδας, να και μια μεγάλη αλήθεια από τον πρωθυπουργό: η χώρα ταλανίζεται από δομικά προβλήματα δεκαετιών, τα οποία οξύνθηκαν την τελευταία πενταετία... Κάπως έτσι το είπε, αναχαιτίζοντας τις ανοησίες περί «ισχυρής Ελλάδος» η οποία δήθεν μπατάρισε ξαφνικά εξ αιτίας τής -όντως ασυνάρτητης και χλωμής- καραμανλικής διακυβέρνησης) *** Οσο περνούν οι μέρες, τα φίδια που ζώνουν αποκτούν πύρινες γλώσσες δημιουργώντας έναν ασφυκτικό κλοιό. Σαν να βγήκαν από ταινία τρόμου, προϊδεάζοντας για αυτά που έρχονται. Κυρίως, για την παντελή έλλειψη διεξόδου και θετικής προοπτικής (... Και πού να βρεθεί; Με τα spreads στα ύψη, τις προβλέψεις για ύφεση εφιαλτικές και τις διεθνείς εκτιμήσεις ότι η χώρα καίει φλάντζα, πού να χωρέσει έστω και υποψία αισιοδοξίας;)


Οσο περνούν οι μέρες, η χώρα χάνει το χρώμα της, θαμπώνει και μοιάζει με χαλασμένη κόπια ασπρόμαυρης ταινίας. Μαγαζιά κλειστά στη σειρά σαν σβησμένα κεριά, δρόμοι που αδειάζουν νωρίς, κουβέντες ζαρωμένες από φόβο, κλειστά παραθυρόφυλλα στις γειτονιές της ερημιάς και ριπές μελαγχολικών ειδήσεων κάθε βράδυ στο καθιερωμένο ραντεβού του ζόφου... Αργά και σταθερά η χώρα διολισθαίνει στην άβυσσο...

Γ.Τριάντης- Ελευθεροτυπία(23-4-10)
-------------------------------------------------------------------------------------
Το ΔΝΤ αλλάζει το πολιτικό τοπίο

Ριζικές αλλαγές και ανακατατάξεις στον εσωτερικό πολιτικό συσχετισμό δυνάμεων θα επιφέρει αναπότρεπτα η απόφαση του πρωθυπουργού, Γιώργου Παπανδρέου, να οδηγήσει την Ελλάδα υπό τον ζυγό του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Εν πρώτοις, συσπειρώνει γύρω από την κυβέρνηση υπερασπιστές της προσφυγής στο ΔΝΤ που δεν είμαστε βέβαιοι αν προκαλούν ενθουσιασμό στον πρωθυπουργό - την Ντόρα Μπακογιάννη, τον Γιώργο Καρατζαφέρη και το ΛΑΟΣ του, και βεβαίως τον ΣΕΒ, ο οποίος μάλιστα διά του προέδρου του πιέζει την κυβέρνηση να υπαγάγει τη χώρα αμέσως στο ΔΝΤ, χωρίς καμία καθυστέρηση. Αντιθέτως, ο Γ. Παπανδρέου έδωσε χρυσή ευκαιρία με το ΔΝΤ στον πρόεδρο της ΝΔ, Αντώνη Σαμαρά, να αποστασιοποιηθεί πλήρως από την κυβέρνηση, και μάλιστα από καθαρά φιλολαϊκή σκοπιά υπεράσπισης των μισθών και των συντάξεων των Ελλήνων.


Ο Αντ. Σαμαράς δεν έχασε φυσικά την ευκαιρία που του προσέφερε ο πρωθυπουργός. Καταγγέλλει απερίφραστα το ΔΝΤ και οδηγεί έτσι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης της Δεξιάς, παρά τον συντηρητικό χαρακτήρα του, στον ρόλο του κατεξοχήν υπερασπιστή των εργασιακών δικαιωμάτων και των κοινωνικών κατακτήσεων, των μισθών και των συντάξεων του ελληνικού λαού που κινδυνεύουν από την κυβέρνηση του σοσιαλιστικού ΠΑΣΟΚ, που πετάει τους Ελληνες βορά στο ΔΝΤ!

Το χειρότερο για την κυβέρνηση είναι ότι δεν πρόκειται για προπαγανδιστικό εφεύρημα της Δεξιάς, αλλά για αντανάκλαση της πολιτικής πραγματικότητας που διαμορφώνει η πολιτική του Γ. Παπανδρέου. Η στρατηγική επιλογή του υπέρ του ΔΝΤ θα αποδειχθεί ότι συνιστά βαρύτατο σφάλμα στρατηγικού χαρακτήρα και για τον ίδιο και για το ΠΑΣΟΚ, αν και αυτή η πτυχή του θέματος ελάχιστη σημασία έχει σήμερα. Σε τακτικό επίπεδο, πάντως, διευκολύνει σίγουρα τον Αντ. Σαμαρά να απαλλαγεί από το πολιτικό φορτίο των ευθυνών της κυβέρνησης Καραμανλή για την οικονομική κατάσταση της χώρας.

Ο ελληνικός λαός, μόλις προ εξαμήνου, τιμώρησε με την ψήφο του τον Καραμανλή και τη ΝΔ διώχνοντάς τους «κλωτσηδόν» από την εξουσία. Ξεκαθάρισε έτσι τους λογαριασμούς του με αυτούς. Το νέο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα ο ελληνικός λαός είναι ότι ο Γ. Παπανδρέου, τον οποίον εξέλεξε πανηγυρικά πειθόμενος ότι θα φέρει τις καλύτερες μέρες που υποσχόταν, αποφάσισε να παραδώσει τη χώρα στους δυνάστες του ΔΝΤ και της ΕΕ, πράγμα που βεβαίως ούτε κατά διάνοια δεν είχε υπαινιχθεί καν προεκλογικά.

Είτε μας αρέσει είτε όχι, οφείλουμε να διαπιστώσουμε ότι στο κυρίαρχο σήμερα ζήτημα που σκεπάζει όλα τα άλλα, τον φόβο και την αγωνία του ελληνικού λαού για τα δεινά που τον απειλούν υπό το καθεστώς υποτέλειας στο ΔΝΤ και την ΕΕ, ο Αντ. Σαμαράς και η υπ’ αυτόν ΝΔ δηλώνουν ότι συμμερίζονται τις ανησυχίες των πολιτών και τάσσονται φραστικά αναφανδόν κατά του ΔΝΤ. Αντιθέτως, ο Γ. Παπανδρέου και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ τάσσονται με τις πράξεις τους στο εχθρικό προς τον λαό στρατόπεδο, εκείνο του ΔΝΤ και της ΕΕ.

Ο πρωθυπουργός προφανώς δεν θεωρεί ότι το γεγονός πως έφερε τον εαυτό του και το ΠΑΣΟΚ σε αυτή την πολιτική θέση έναντι της ΝΔ συνιστά ολέθριο πολιτικό σφάλμα. Δεν φοβάται προφανώς ότι σταδιακά, όσο θα επιδεινώνεται ραγδαία η κατάσταση των Ελλήνων υπό τον ζυγό κατοχής του ΔΝΤ, η λαϊκή δυσφορία θα αρχίσει να αποτυπώνεται και στις δημοσκοπήσεις.

Το στοίχημα για τον Γ. Παπανδρέου είναι αν θα επιβιώσει πολιτικά ο ίδιος προσωπικά από τη λαίλαπα του καθεστώτος του ΔΝΤ. Κανένας ηγέτης που υπήγαγε τη χώρα του στο ΔΝΤ δεν επιβίωσε ποτέ. Αν το πετύχει ο Γ. Παπανδρέου, θα έχει βγει προσωπικά κερδισμένος από την απόφασή του, ανεξάρτητα από τα όσα δεινά θα έχει υποστεί εξαιτίας αυτής ο ελληνικός λαός.

Απάντηση ούτως ή άλλως στο ερώτημα αυτό -και μάλιστα αδιαμφισβήτητη- δεν μπορεί να δώσει κανένας άλλος παρά μόνο η ζωή.

Τέλος
Οριστική η ρήξη με την Αριστερά

Εξέλιπε πλέον κάθε δυνατότητα οποιασδήποτε σύγκλισης του ΠΑΣΟΚ με την Αριστερά σε οποιοδήποτε θέμα, μετά την απόφαση του Γ. Παπανδρέου να οδηγήσει τη χώρα σε καθεστώς υποτέλειας προς το ΔΝΤ.

Η κατακλυσμιαία πλημμυρίδα αντεργατικών μέτρων και ο στραγγαλισμός όλων των εργασιακών δικαιωμάτων που συνεπάγεται αυτή η πολιτική επιλογή του πρωθυπουργού δεν αφήνουν κανένα περιθώριο συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ στις ηγεσίες των κομμάτων της Αριστεράς.

Καμία αριστερή ηγεσία δεν θα μπορούσε να επιβιώσει της οργής των μελών και των ψηφοφόρων αν επιχειρούσε συνεργασία με την κυβέρνηση στη βάση αυτής της πολιτικής.

Γ.Δελαστικ Εθνος(19-4-10)

Προς τους χθεσινούς "εκπροσώπους των οπαδών του ΟΦΗ" στο Εργοτέλης- ΠΑΣ

Ωρες ωρες νομίζω ότι αν μπει κανείς στο φορουμ των οπαδών του ΟΦΗ, άσχετος, και διαβάσει θα μας περάσει από αυτοκαταστροφικούς και χαζιοβιόληδες έως και ζώα! Μουσκάρια συγκεκριμένα!

Σε μια εβδομάδα που υποτίθεται περιμέναμε και περιμένουμε εξελίξεις στο πρώτο μας θέμα δηλαδή τη μεταβίβαση και που στο αγωνιστικό μπαίνουμε στην τελική ευθεία έχοντας 6 ματς με αναγκη για το απόλυτο εμείς ασχολούμαστε πάλι με τρίχες!
Λένε ότι της στραβής αυτής,της φταίνε οι τρίχες! Ετσι κι εμείς! Εδώ και χρόνια εφευρίσκουμε εχθρούς, χαζοχαιρόμαστε και μετά τρέχουμε και δε φτάνουμε. Ή ίσως μας τους πλασάρουν για εχθρούς ή για θέματα και εμείς σα μουσκάρια ακολουθάμε! Ελεος!

Για να καταλαβετε τι έγινε χτες,να σας κάνω μια παρομοίωση. Σε κάποιο ματς Ολυμπιακός-Καλλιθέα ας πούμε, 10 χρόνια πριν, έγιναν επεισόδια. Και οι 10 οπαδοί της Καλλιθέας προκάλεσαν. Αποτέλεσμα να τις φάνε. 10 χρόνια μετά σε ματς Εθνικός-Καλλιθέα για άλλη εντελώς κατηγορία και σκοπό κάτι οπαδοί του γαυρου πανε και απλώνουν ένα πανώ από αστοχο και βλακώδες έως εμετικό και γενικά σκούζουν και τρώνε το χρόνο τους όλη την εβδομάδα ασχολούμενοι με την Καλλιθέα. Και τελικά χαζοχαίρονται που την έριξαν.
Πως θα χαρακτηρίζατε τους γαύρους? Από γελοίους έως κομπλεξικούς. Και σίγουρα πάντως θλιβερούς.

Αυτό τον ΟΦΗ θέλουμε να φτιάξουμε? Να αφήσουμε την μιζέρια της υποταγής και να πάμε στη μιζέρια της θλιψης? Τότε πείτε να κατέβω απτη βάρκα....

Δε διαφωνώ με όσους είπαν ότι δεν γουστάρουν αλλη Κρητική ομάδα στην Α. Δε διαφωνώ ούτε και με αυτούς που λένε ότι ο εργο στην ουσία δεν έχει δυνατότητα να κόψει από την πίτα του ΟΦΗ. Δε με ενδιαφέρει το χθεσινό ματς καθόλου από αυτή τη σκοπιά. Ο καθένας έχει το γούστο του. Αλλά αυτή τη θλίψη των ημερών που πέρασαν και η επίδειξη τσαμπα μαγκιάς και η εμμονή σε μια κόντρα-κομπλεξική με ένα μέγεθος απείρως μικρότερο μας μου είναι πολύ ενοχλητική. Σαν να γαυγίζει ένα λυκόσκυλο γερό και δυνατό να τρομάξει ένα βάτραχο είμαστε! Ελεος ρε μάγκες! Λοβοτομή μας έχουν κάνει? Ανοίχτε ματάκια και μυαλά και δείτε τα πραγματικά θέματα!!

Tα ρετάλια της Γκερέκου

08/04/2010

της Ρέας Βιτάλη

www.protagon.gr

Μου πήρε καιρό να το χωνέψω κι άλλο τόσο να το επεξεργαστώ. Η Άντζελα Γκερέκου ανήγγειλε περήφανη την ιδέα που συνέλαβαν για τη διαφημιστική καμπάνια της χώρας μας, λόγω της οικονομικής στενότητας, που είναι ένα πάτσγουερκ, μια συρραφή, παλιών διαφημίσεων. Πιο απλά, πήραν ρετάλια από διαφημίσεις, που είχαν γίνει κατά καιρούς (χρόνια και καιρούς) και ταρατατζούμ… Ιδού πώς παρουσιάζονται τα «προικιά» της χώρας διεθνώς, ώστε να προσεγγίσουμε πελάτες εν μέσω κρίσης και παγκόσμιου εξευτελισμού! Με ρετάλια! Φιλοσοφία που απορρέει από τη φράση που΄λεγε η γιαγιά μου «Πολλοί θα το δούνε λίγοι θα το καταλάβουν»… Γιατί ως γνωστόν μόνο εμείς είμαστε έξυπνοι στο πλανήτη. Και φωτογραφίζονταν που λέτε η Γκερέκου, περήφανη και χαμογελαστή και διατυμπάνιζε το κατόρθωμα. Τι; Tη μιζέρια μας… Αχ κυρία Γκερέκου μου! Και οι μπουφέδες στήνονται από απομεινάρια αλλά δεν έχω δει ποτέ σεφ να φωνάζει στη σάλα «κοίτα τι σας έφτιαξα με τα απομεινάρια».

Η διαφημιστική μας εκστρατεία. Ο απόλυτος καθρέπτης της κατάντιας μας. Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ΄αγόρι μου. Το απόλυτο αρπακόλλα που χωράει τα πάντα στην απελπισία μας. Από μια χωριάτικη σαλάτα σε πρώτο πλάνο, παιδάκια με ρούχα άλλης δεκαετίας (εποχή-το μικρό σπίτι στο λιβάδι) να χοροπηδάνε γύρω από μνημεία, μέχρι γυναίκα ξαπλωμένη με πέτρες ηφαιστείου στη πλάτη (και σπα έχουμε!)…


Μελαγχόλησα γιατί μέσα από αυτή την πράξη είδα το πρόσωπο του Έλληνα στη μετάλλαξή του, από το φιλότιμο- φιλόξενο νοικοκύρη, στον αγενή της κονόμας και της μαγκιάς και στην κατάληξή του σε απελπισμένο, εξυπνάκια, καταχρεωμένο που διατυμπανίζει έμμεσα «και αρχαία έχω ρε γαμ**λη και φαί να σε ταΐσω ρε πού*τη και θάλασσα να κολυμπήσεις ρε μα**κα και spa σου έχω ρε αρ**δι…Τι άλλο θες ρε κα*κι για να έρθεις; Ας όψεται η ανάγκη, άλλη δουλειά δεν είχα. Με τόσες σκοτούρες, να κάθομαι να εξυπηρετώ εσένα»…Είμαστε φρικτά ευανάγνωστοι! Δραματικά προβλέψιμοι!

Κι απορώ. Μήπως έχουμε από πουθενά αλλού να περιμένουμε πέραν του τουρισμού; Ένα τερατωδώς παμφάγο δημόσιο, μια αγορά που τη κλαίνε οι ρέγκες (προχθές μέτρησα 38 –ενοικιάζεται- μόνο στην Ηλιουπόλεως.) ένα καλοκαίρι να μας κλείνει το μάτι μαζί με την τελευταία σχεδόν ελπίδα και η Γκερέκου βηματίζει σαν αραβικό άλογο σε πίστα τσίρκου περήφανη με τα ρετάλια, προσποιούμενη την «οικονόμα».

Καιρό τώρα παρατηρώ τις διαφημίσεις στην τηλεόραση και έχω μείνει εκστατική και εθνικά υπερήφανη, από το πόσα εμπνευσμένα μυαλά διαθέτει ο χώρος. Κάντε ένα ζάπινγκ και θα δείτε… Δεν μπορούσαν να ζητήσουν τα φώτα τους; Δεν θα μπορούσαν να ζητήσουν την δωρεάν προσφορά μιας διαφημιστικής εταιρείας ανταποδίδοντάς της με κάποιο τρόπο είτε φορολογικής ελάφρυνσης, είτε οικονομικής ανταποδοτικότητας, (πχ σε κρατικές υπηρεσίες δωρεάν χώρους διαφήμισης ) ώστε να παρουσιάσουμε τη χώρα μας με αξιοπρέπεια και κυρίως έμπνευση, στην πιο κρίσιμη χρονιά και στον κατήφορο που βλέπουμε μπροστά στα μάτια μας; O πολιτισμός, πιο πολύ από λεφτά, χρειάζεται έμπνευση και είναι τρόπος ζωής. Είναι οι τουαλέτες που δεν υπάρχουν σε ολόκληρη Εθνική οδό, είναι η μασχάλη του γκαρσονιού που βρωμάει, είναι οι τιμές και οι υπάλληλοι που προσλαμβάνονται γιατί έχουν σπουδάσει το αντικείμενο, είναι το χαμόγελο… Θέλει χρόνο, θέλει εντιμότητα, θέλει κυρίως στόχο. Αλλά αν μιλήσουμε για όλα αυτά δεν θα έχουμε χρόνο να πιάσουμε τη μάνικα στα χέρια. Και ‘μεις ζούμε μέρες Ηλείας.

Έχουμε επείγουσα ανάγκη από σωστούς επαγγελματίες, από επαΐοντες σ΄όλους τους χώρους, από εθελοντές (που οφείλουμε να τιμήσουμε) και από πολιτικούς που να κοιτάνε μπροστά και όχι το βηματισμό τους. Γι’ αυτό θύμωσα πολύ με τα ρετάλια της Γκερέκου. Θύμωσα γιατί ένιωθε περήφανη και καταφερτζού καθώς μας τα παρουσίαζε…Θύμωσα γιατί είχε την εξυπνακίστικη αντίληψη που έχει το πρόσωπο της χώρας μου. Γιατί μας έμοιαζε απελπιστικά! Σαν σατανικός καθρέπτης μας…