Monday, 29 December 2008

Παλαιστινη. Μια περιοχή που δεν θα ησυχάσει ποτέ?

ΔΕΥΤΕΡΗ πέννα

Λουρίδα στη Γάζα

Την ώρα, που θα διαβάζει ο αναγνώστης αυτές τις αράδες, πάνω από 300 άμαχοι Παλαιστίνιοι θα έχουν σκοτωθεί από τις διαρκείς αεροπορικές επιθέσεις του Ισραήλ στην πυκνοκατοικημένη Λωρίδα της Γάζας, υπό το πρόσχημα επιθέσεων της Χαμάς με ρουκέτες σε οικισμούς του Ισραήλ έξω από τη Γάζα και μάλιστα χωρίς θύματα.

Υπό το πρόσχημα, και όχι με αιτία, γιατί η ολοκληρωτική επίθεση του Ισραήλ στο προπύργιο της Χαμάς μοιάζει να είναι η κορύφωση ενός σχεδίου εξάλειψης της ισχύος της Οργάνωσης στον, ήδη εξαθλιωμένο και ευρισκόμενο στα όριά του, παλαιστινιακό λαό. Πολύ σύντομα, στα παλαιστινιακά εδάφη θα ξαναγίνουν εκλογές. Ο νυν πρόεδρος Αμπάς και η Φατάχ «πρέπει να κερδίσουν εξάπαντος ολοκληρωτικά», ώστε υπό τη νέα προεδρία των ΗΠΑ να λυθεί το Παλαιστινιακό με τους πλέον ευνοϊκούς όρους για το Ισραήλ.

Οι 10-20 ρουκετούλες, που αμόλησε η ανεγκέφαλη ομάδα της Χαμάς εναντίον οικισμών του Ισραήλ και μάλιστα χωρίς να πλήξουν τίποτε, για να καταλάβει κανείς και το γελοίο της στρατιωτικής -ας πούμε- αυτής επιχείρησης, θα μπορούσε να είναι και το επιδιωκόμενο άλλοθι, που αναζητούσε εδώ και 6 μήνες το Ισραήλ, από τότε δηλαδή που εκπόνησε το σχέδιο της τωρινής επίθεσης με την ονομασία «βαρύ μολύβι».

Μιας επίθεσης, που στην πραγματικότητα ξεκίνησε το 2006, όχι με αεροπλάνα και άρματα μάχης, αλλά με ανοιχτά πολιτικά πραξικοπήματα, στα οποία πρωταγωνίστησαν η ΗΠΑ, η Βρετανία, η ανοχή των χωρών της Ε.Ε., με μόνη εξαίρεση τη Γαλλία,που αντέδρασε.

Το 2006, στα παλαιστινιακά εδάφη, που βρίσκονται όλα υπό πραγματική ισραηλινή κατοχή, εξαρτημένα από την άδεια και τις ορέξεις του Ισραήλ για τροφή, καύσιμα, νερό, εργασία, χρήμα, έγιναν εκλογές με παραδειγματικές δημοκρατικές διαδικασίες, που δεν τις αμφισβήτησαν ούτε τα πιο μεροληπτικά διεθνή μέσα ενημέρωσης, ούτε οι πιο σκληρά φιλοϊσραηλινές κυβερνήσεις.

Στις εκλογές, η Χαμάς συγκέντρωσε την πλειοψηφία εδρών και ψήφων για τη Βουλή των Παλαιστινίων αντιπροσώπων απέναντι στη Φατάχ τού νυν προέδρου Αμπάς. Το αποτέλεσμα δεν έγινε σεβαστό από τη Φατάχ και δυναμιτίστηκε από το Ισραήλ, τις ΗΠΑ, τη Βρετανία υπό τις χλιαρές αντιδράσεις των χωρών της Ε.Ε. και τη συγκατάνευση των αραβικών κυβερνήσεων, με εξαίρεση το Ιράν, που έμεινε στα πύρινα λόγια.

Το αποτέλεσμα ήταν να υπονομευτεί η πορεία της Χαμάς προς τη νομιμότητα, να αποδυναμωθεί ο ηγέτης της Χανίγια, ως ηγέτης των Παλαιστινίων, που πήγαινε σε διάλογο με το Ισραήλ όρθιος, σαν ίσος προς ίσο, και χωρίς διάθεση απεμπόλησης ζωτικών δικαιωμάτων του λαού του και τέλος, να εξοριστεί απομονωμένη η Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας ως μίασμα, ως τρομοκρατικό γκρουπούσκουλο, έτσι ώστε να απαξιωθεί. Ηταν ο θρίαμβος της δυτικής δημοκρατίας, σύμφωνα με την οποία νόμιμα εκλεγμένος είναι αυτός που κερδίζει τις εκλογές στον «πολιτισμένο» κόσμο μας και αυτός που μας συμφέρει στις χώρες «των απολίτιστων».

Η τωρινή σφαγή αμάχων Παλαιστινίων, για πολλοστή φορά από τους Ισραηλινούς, δεν είναι τίποτε άλλο από την κορύφωση ενός καλοστημένου παιχνιδιού για την πλήρη υποταγή των Παλαιστινίων με την υπογραφή των ηγετών τους, έτσι ώστε, μάλιστα, να θεωρούν τους εαυτούς τους και υπόλογους για τα δεινά στην ίδια τους την πατρίδα!

Είναι προφανές ότι η λεγόμενη διεθνής κοινότητα δεν λαμβάνει υπ' όψιν της ούτε το αίμα των θυμάτων που ζητάει αίμα για εκδίκηση ούτε τα ποδοβολητά των Αράβων πολιτών, που ξεχύθηκαν στους δρόμους, βρίζοντας τις αμερικανόδουλες κυβερνήσεις τους, τη Δύση και το Ισραήλ.

Γιατί, αν τα λάμβανε υπ' όψιν της, δεν θα θρηνούσε νεκρούς ούτε στη Ν. Υόρκη, ούτε στη Μαδρίτη, ούτε στο Λονδίνο, ούτε στη Βομβάη, ούτε στο Ιράκ, ούτε στο Αφγανιστάν. Και δεν θα θρηνούσαν νεκρούς και οι ξυπόλητοι αυτού του κόσμου.

Αλλά, χωρίς το αίμα των ξυπόλυτων δεν θα έπαιρναν μπρος οι μηχανές των παπουτσωμένων.
Θηριωδίες...
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Ο ΤΥΠΟΣ ΤΩΝ ΗΛΩΝ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ

Του ΗΛΙΑ ΜΑΚΡΗ - Από την «Καθημερινή»
Λιμοκτονούσε η Γάζα αποκλεισμένη επί 18 μήνες. Οι κάτοικοί της έφτασαν στο σημείο να αναζητούν την τροφή τους στα σκουπίδια. Ανθρωπιστική καταστροφή άνευ προηγουμένου, σύμφωνα (και) με στοιχεία της Υπηρεσίας Ανακούφισης του ΟΗΕ. Κι όμως: οι ευαίσθητοι της Δύσεως -η Παγκόσμια Τράπεζα, το «Κουαρτέτο» υπό τον Μπλερ, και η ανεκδιήγητη Ευρωπαϊκή Ενωση- είχαν αρκεστεί σε προειδοποιήσεις προς το Ισραήλ... «να μη σφίγγει κι άλλο τον κλοιό» στην περιοχή... Ακόμη χειρότερα: η Ενωση, με πρωτοβουλία της γαλλικής προεδρίας, αναβάθμισε τις σχέσεις της με το Ισραήλ (από συνδεδεμένη χώρα σε προνομιούχο εταίρο), ενώ ταυτόχρονα αρνείται να μιλήσει με τη Χαμάς και τους Παλαιστίνιους... Πριν από λίγες ημέρες, ο Ρίτσαρντ Φωλκ, ειδικός εισηγητής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στα Παλαιστινιακά Εδάφη, χαρακτηρίστηκε «ανεπιθύμητος» από τις ισραηλινές αρχές και απελάθηκε μόλις πάτησε το πόδι του στο Ισραήλ. Ο Φωλκ, Αμερικανοεβραίος ο ίδιος, συνέκρινε τη μεταχείριση των Παλαιστινίων από το Ισραήλ με τις ωμότητες των ναζί και χαρακτήρισε έγκλημα κατά της ανθρωπότητος το ισραηλινό εμπάργκο στη Γάζα. Κι όμως: η Δύση έμεινε ασυγκίνητη. Ψελλίσματα και ρητορείες κενόηχες. Συμπεριφορά εγκληματική από το πολιτικό και μηντιακό κατεστημένο, που άνοιξε τον δρόμο για την προχθεσινή θηριωδία... Ακόμη και τώρα, με την εκατόμβη και τον τρόμο στη Γάζα, η Ενωση αρκέστηκε σε τυπικές εκκλήσεις και προς τις δύο πλευρές, με την Ελλάδα του Καραμανλή και της Μπακογιάννη να δίνει ρεσιτάλ στρουθοκαμηλισμού και υποκρισίας. Αντιθέτως, ο Ερντογάν -προνομιακός «συνομιλητής» του Ισραήλ και μεσολαβητής στην υπόθεση της συροϊσραηλινής προσέγγισης- μίλησε για «σοβαρό έγκλημα κατά της ανθρωπότητος»... Και οι ΗΠΑ; Συνεπείς στη μονομέρειά τους, έσπευσαν να νομιμοποιήσουν τη σφαγή κατηγορώντας τη Χαμάς ότι ήρξατο χειρών αδίκων. Οσο για τον Ομπάμα: ας τον χαίρονται όσοι πίστεψαν ότι εισκομίζει κάτι καινούργιο και ζωοποιό στη διεθνή σκηνή. Η αιδήμων σιγή του -με το απύθμενης υποκρισίας επιχείρημα ότι δεν είναι ακόμη ο ίδιος πρόεδρος των ΗΠΑ- προϊδεάζει για τη μελλοντική στάση του, τουλάχιστον εις ό,τι αφορά τις βασικές επιλογές της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής... Στις αρχές του Δεκεμβρίου, ο Εχούντ Ολμερτ, πρωθυπουργός του Ισραήλ, ξάφνιασε λέγοντας (συνέντευξη στην εφημερίδα «Γεντιόθ Αχρονόθ») ότι τα κατεχόμενα εδάφη -ακόμη και η Ιερουσαλήμ- πρέπει να δοθούν στην Παλαιστίνη και τη Συρία. Εξαπέλυσε, δε, σφοδρή επίθεση εναντίον της ηγεσίας του ισραηλινού στρατού: «Το μόνο που σκέφτονται είναι τα τανκς και τα όπλα, λες και ζούμε στην περίοδο του Πολέμου της Ανεξαρτησίας»... Προχθές, με τη δική του υπογραφή, μίλησαν πάλι τα τανκς και τα όπλα... Το «ουαί υμίν» φαντάζει ελάχιστο...


Ελευθεροτυπία 29-12-08

---> 2 σύντομα αρθρα έτσι ως τροφή για σκέψη για το υπόλοιπο των εορτών! Μερικές σκέψεις που ελπίζω ότι μερικούς έστω θα τους κουνήσουν λίγο από τον καναπέ της σκέψης τους και θα τους βάλει σε κάποιο προβληματισμό! Σαφώς μας είναι αδύνατο "σε μας τους απλούς πολίτες" να το λύσουμε! Μπορούμε όμως κάλλιστα να σκεφτούμε το τι συμβαίνει, το γιατί συμβαίνει και πως τα 2 όπλα μας, η ψηφος και η φωνη μπορουν να χρησιμοποιηθουν στο μελλον!

No comments: