Ρουστου, ενας τερματοφυλακας που δεν μπορει να περασει απαρατηρητος!

Mέσα σε λίγα λεπτά της ώρας ο Ρουστού Ρετσπέρ έγινε ήρωας από αποδιοπομπαίος τράγος. Αφού έδωσε το δικαίωμα στους Κροάτες να πουν μπροστά στο σκορ στο τέλος σχεδόν της παράτασης, πήρε την προσωπική του ρεβάνς στα πέναλτι. Ο Τούρκος τερματοφύλακας είναι ένας παίκτης που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητος.

Παίρνοντας (υποχρεωτικά) θέση βασικού στον αγώνα με την Κροατία πολλοί συμπατριώτες του ανησύχησαν. Βλέπετε ο Ρουστού Ρετσπέρ διάγει τα τελευταία ποδοσφαιρικά χρόνια και τα αντανακλαστικά του δεν λειτουργούν τόσο καλά όπως άλλοτε.Όταν τον είδαν να δέχεται το γκολ από τον Κλάσνιτς μετά από μία άστοχη δική του έξοδο, άπαντες έσπευσαν να καταραστούν τον... Βολκάν Ντεμιρέλ που αντίκρισε την κόκκινη κάρτα στον αγώνα η Τσεχία. Ο Ρουστού όμως δεν είχε πει την τελευταία λέξη του. Απέκρουσε το πέναλτι του Πέτριτς στη ρώσικη ρουλέτα και έγινε μέσα σε ελάχιστα λεπτά από αποδιοπομπαίος τράγος, ήρωας.

Ο 35χρονος Τούρκος τερματοφύλακας, με τις 117 συμμετοχές στην Εθνική ομάδα της Τουρκίας (περισσότερες από κάθε άλλον), αποτελεί προσωπική ανακάλυψη του Φατίχ Τερίμ. Ο νυν ομοσπονδιακός τεχνικός είδε τον Ρουστού σε προπόνηση της Αντάλιασπορ και εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ από τα προσόντα του που ορθα-κοφτά του είπε ότι κάποτε θα γίνει ο καλύτερος Τούρκος γκολκίπερ. Ο νεαρός τον άκουσε με προσοχή αλλά δεν τον πολυπίστεψε.

Η καρτέλα του Ρουστού

Hμερομηνία γέννησης: 10/05/1973
Τόπος γέννησης: Κορκουτέλι, Αντάλια,Τουρκία
Υψος: 1.86
Ομάδες: Ανταλιασπόρ (1991-94), Φενέρμπαχτσε (1994-2003, 2004-2007), Μπαρτσελόνα (2003-2004), Μπεσίκτας (2007-)
Συμμετοχές στην Εθνική Τουρκίας: 117.

Η τύχη του γύρισε απότομα την πλάτη το 1993 όταν λίγες ημέρες μετά την υπογραφή συμβολαίου με την Μπεσίκτας, τραυματίστηκε σοβαρά σε τροχαίο δυστύχημα με συνέπεια η μεταγραφή να ακυρωθεί. Ότι όμως η τύχη του στέρησε τότε, του το χάρισε απλόχερα δύο χρόνια μετά. Οντας μέλος της Φενέρμπαχτσε πια, ο Ρουστού άρπαξε την ευκαιρία από τα μαλλιά όταν ο βασικός τερματοφύλακας της ομάδας (και της Εθνικής Τουρκίας) Ενγκιν Ιπέκογλου τραυματίστηκε. Ο Ρουστού μονιμοποιήθηκε κάτω από τα δοκάρια της Φενέρ και έγινε βασικός τερματοφύλακας της Εθνικής με την οποία συμμετείχε στο Euro 1996.

Στην ηλικία των 29 ετών έφτασε στην κορύφωση της καριέρας του αγωνιζόμενος με την Εθνική ομάδα στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002. Οι Τούρκοι διέθεταν εξαιρετική ομάδα και εντυπωσίασαν όλον τον πλανήτη κατακτώντας την 3η θέση του τουρνουά και αφήνοντας πίσω παραδοσιακές δυνάμεις του αθλήματος. Ο Ρουστού αποτέλεσε την κολώνα εκείνης της ομάδας και επιλέχθηκε στην καλύτερη εντεκάδα του τουρνουά. Οι προτάσεις από μεγάλους ευρωπαϊκούς συλλόγους άρχισαν να πέφτουν βροχή (Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Μπαρτσελόνα, Αρσεναλ), ωστόσο ο παίκτης είχε δώσει το λόγο του στους οπαδούς της Φενέρ ότι θα εξαντλούσε το συμβόλαιό του με την ομάδα.

Ο Ρουστού, εκτός από τα προσόντα του διακρίνεται και για τις δύο μαύρες γραμμές που έχει κάτω από τα μάτια του. Μία εικόνα που παραπέμπει σε πολεμιστή…

Ο Ρουστού τήρησε το λόγο του αλλά όταν το 2003 έμεινε ελεύθερος αποφάσισε να κυνηγήσει το όνειρό του. Βρέθηκε πολύ κοντά στην Αρσεναλ, εν τέλει όμως προτίμησε να φορέσει τη φανέλα της Μπαρτσελόνα και να τεθεί κάτω από τις οδηγίες του Φρανκ Ράικαρντ. Γι’ αυτήν την απόφασή του μετάνιωσε πικρά. Ο Ολλανδός τον καθήλωσε στον πάγκο γεγονός που έκανε έξαλλο τον Τούρκο τερματοφύλακα. «Είναι δυνατόν να με αφήνει έξω επειδή δεν ξέρω ισπανικά;» είχε αναρωτηθεί δημοσίως.

Το καλοκαίρι του 2004 γύρισε στην αγαπημένη του Φενέρ ενώ από το 2007 παίζει στην Μπεσίκτας. Εν τω μεταξύ έχασε τη θέση του βασικού στην Εθνική από τον Βολκάν Ντεμιρέλ, ωστόσο αυτό δεν τον εμπόδισε να γράψει άλλη μία σελίδα στο βιβλίο της προσωπικής ιστορίας του στον αγώνα με την Κροατία. Εστω και αν πια βαδίζει προς τη δύση της καριέρας του.

www.contra.gr

---> Πρωτον το χθεσινο ματς Κροατιας-Τουρκιας ειναι η απαντηση σε οσους απορουν "τι βρισκουμε πια σε αυτη τη μπαλα και βλεπουμε συνεχεια". Οποιον σας ρωταει δωστε του το DVD και θα καταλαβει...
Δευτερον για το Ρουστου. Εκτος οτι απο το 1996 που τον "γνωρισα" εγω,τον εχω στο μυαλο μου ως μεγαλο γκολκιπερ που απλα ειχε την ατυχια να μην ειναι Ιταλος πχ ωστε να κανει τεραστια καριερα, εδειξε την κλαση του και στο Μουντιαλ του 2002. Και σημερα,σε προχωρημενη πια ηλικια,εδειξε ξανα γιατι ειναι μεγαλος τερματοφυλακας! Κρατησε σε ολο το 90λεπτο σχεδον μονος τους Τουρκους και παροτι στο 118 εκανε το λαθος,ειναι αυτος που φωναζει στην ομαδα,τη σπρωχνει μπροστα,κανει τη μπαλια εκει που πρεπει μηπως και γινει το θαυμα στο 121'... Και εγινε! Και στα πεναλτι,πιανει το τελευταιο και ξαναγινεται ηρωας! Εδειξε και παλι οτι ειναι τεραστιος παικτης!
Ομως το κυριοτερο που εκανε ηταν αμεσως μετα τη ληξη των πεναλτι. Οταν οι συμπαικτες του πανηγυριζαν (και καλα εκαναν) παρεα με τον κοσμο,αυτος ο μεγαλος σε ολα του ποδοσφαιριστης, πηγε και αγκαλιασε με τον απαιτουμενο σεβασμο, ενα προς ενα ΟΛΟΥΣ τους αντιπαλους Κροατες που εκλαιγαν οι πιο πολλοι μεσα στο γηπεδο! Μονο αυτη η κινηση του,δειχνει οτι οντως ειναι σπουδαιος...