Οι ανατροπες της Τουρκιας και γενικα το Euro ως τωρα!

Αυτή η Τουρκία δείχνει ότι είναι πολύ νωρίς για να πει αντίο στη διοργάνωση. Σε παραπέμπει ευθέως στην Ελλάδα του 2004 σε ό,τι αφορά στην αυτοπεποίθηση, στην ψυχή και στην πίστη στις δυνατότητες του συνόλου, αλλά και του καθενός ξεχωριστά.

Δεν σου δίνουν την εντύπωση που έδωσε η Ελλάδα του 2008, ότι αδυνατεί να γυρίσει ένα παιχνίδι που θα στραβώσει, αντίθετα σε παραπέμπουν ευθέως στην Ελλάδα του 2004 σε ό,τι αφορά στην αυτοπεποίθηση, στην ψυχή και στην πίστη στις δυνατότητες του συνόλου, αλλά και του καθενός ξεχωριστά.

Πού μπορεί να φτάσει; Κανείς δεν ξέρει. Πάντως στα προημιτελικά θα βρουν την Κροατία και στα ημιτελικά τον νικητή του αγώνα Πορτογαλίας-Γερμανίας (αν δεν την πατήσουν οι Γερμανοί). Και βέβαια όλα γίνονται, αρκεί να αποβάλλουν την επιπολαιότητα που τους χαρακτηρίζει έως ότου ενεργοποιηθούν τα αντανακλαστικά τους.

Η επική ανατροπή κόντρα στην Τσεχία δεν είναι βέβαια μόνο προϊόν ψυχής. Χωρίς αυτήν δεν θα γινόταν, αλλά και μόνο αυτή δεν έφτανε. Οι Τούρκοι είχαν αμέριστη βοήθεια από τον πάγκο (εισέπραξαν έμπνευση και όχι πανικό από τον Τερίμ), είχαν καθαρό μυαλό και γρήγορη σκέψη παρά το 2-0, είχαν κίνηση και ανάπτυξη από τα πλάγια και -το κυριότερο;- δεν άρχισαν τις γιόμες που θα συγκέντρωναν όλο τον κόσμο στη μεγάλη περιοχή του Τσεχ και θα σφράγιζαν οριστικά το παιχνίδι υπέρ των Τσέχων. Παράδειγμα προς μίμηση.

Είχαν και την βοήθεια των Τσέχων, που αυτή τη φορά δεν δικαιούνται να τα βάζουν με την τύχη τους, όπως στον ημιτελικό του 2004 με την εθνική μας, αλλά μόνο με τους εαυτούς τους. Όσο σπάνια συναντάμε μία τέτοια ανατροπή εντός δεκαπενταλέπτου, άλλο τόσο σπάνια συναντάμε τέτοια ποδοσφαιρική αυτοκτονία. Παράδειγμα προς αποφυγή.

Του Δ.Κριτη απο το www.contra.gr

---> Ενα ενδιαφερον αρθρο για την Τουρκια και την παρουσια της ως τωρα! Η αληθεια ειναι οτι στο πρωτο ματς οι Τουρκοι εγκλωβιστικαν στον φοβο τους για τους Πορτογαλους και δε μπορεσαν να δειξουν πολλα πραγματα. Οποτε επεσα κι εγω εξω,ενω στα 2 επομενα ματς ειχαν σαφεστατα καλη εικονα,σταθηκαν καλα σε τερεν βαρυ και τις 2 φορες,εδειξαν χαρακτηρα και γυρισαν ματς που εδειχναν χαμενα και σιγουρα αν θελουμε να αναδειξουμε πρωταθλητη παθους και αγωνιστικοτητας αλλα και πιστης στο αποτελεσμα,τοτε σιγουρα ειναι οι Τουρκοι. Και τωρα η διασταυρωση τους με τους Κροατες θα μας δωσει ενα ματς με πολυ παθος,με πολυ ενδιαφερον και ειναι πραγματικα 50-50! Πιθανον κιολας απο το ματς αυτο να προκυψει η εκπληξη στην 4αδα αναμεσα σε 3 ομαδες που εχουν ξεκαθαρο ρολο φαβορι απο την αρχη,οπως η Πορτογαλια ή η Γερμανια, η Ολλανδια και η Ισπανια ή η Ιταλια πχ! Να ναι δηλαδη το πιο αναπαντεχο ονομα της 4αδας. Και με την πρωτη θεση των Κροατων,στελνουν τους Γερμανους αν περασουν πανω στους Πορτογαλους. Το ιδιο πετυχαν και οι Ολλανδοι,δηλαδη να στειλουν Ιταλους ή Γαλλους (αν δεν περασουν οι Ρουμανοι)πανω στους δυνατους Ιταλους!

Η αληθεια παντως ειναι οτι σε αυτο το τουρνουα ειδαμε καλα ματς. Λιγα ηταν εκεινα που ηταν βαρετα. Ενα απο αυτα ηταν το Ελλαδα-Σουηδια κι ενα αλλο το Γαλλια-Ρουμανια. Ολα τα αλλα ακομα και ματς που περιμενα πολυ μετρια οπως το Αυστρια-Πολωνια ή πολυ κλειστα οπως το Ιταλια-Ρουμανια,ειχαν το ενδιαφερον τους,ειχαν πραγματα που κεντριζαν το ενδιαφερον σου και τα μελετουσες πολυ ευχαριστως!

Μακαρι να γινει και το ιδιο στα αρκετα διαφορετικα ματς απο δω και περα, και τα αδιαφορα των ομιλων αλλα και τα κρισιμα νοκ-αουτ! Αντε να δουμε,ερχονται και καυσωνες,να μας δροσισει λιγο η μπαλιτσα!