Κόντρα ή ΣΥΡΙΖΑ σε κυβέρνηση

Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΠΑ (Kυριακατικη Ελευθεροτυπια 18-5-08)

Οι οπαδοί της «σύγκλισης» ζητούν την συμμετοχή της αριστεράς στη διαμόρφωση της πολιτικής πραγματικότητας.

Με όλες τις δημοσκοπήσεις να καταγράφουν προβλήματα σε ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. αλλά και «αγκυροβόλημα» του ΣΥΡΙΖΑ σε διψήφια νούμερα, το εύλογο ερώτημα του απλού πολίτη προς το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα -«και μετά, τι θα κάνετε, παιδιά;»- τίθεται με πιεστικό τρόπο.

Ο Αλ. Αλαβάνος, που πιστεύει ότι τέτοιου τύπου απορίες είναι λογικές, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Εποχή» (26 Μαΐου του 2008), υποστηρίζει ότι υπάρχουν τρεις απαντήσεις:

1 «Να κάνουμε μια καλή κυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ». Μια προοπτική που ο ίδιος αποδοκιμάζει, γιατί την τοποθετεί «εκτός των θέσεων του κόμματος».

Η επιθυμητή εξέλιξη

2 «Να παραμείνουμε στο γνώριμο ρόλο της διαμαρτυρόμενης αντιπολίτευσης και να συμφιλιωθούμε με την ιδέα ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα σήμερα». Κάτι για το οποίο, όμως, ο Αλ. Αλαβάνος εμφανίζεται εξίσου αρνητικός.

3 «Να παλέψουμε για μια άλλη κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία». Πρόκειται για επιθυμητή εξέλιξη, η οποία, ωστόσο, δύσκολα ξεφεύγει από τον χαρακτηρισμό μιας γενικόλογης ευχής.

Το τελευταίο διάστημα είναι αλήθεια ότι στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ διεξάγεται (στα όργανά του, αλλά κυρίως στα έντυπα του χώρου), ένας διάλογος για το αν «η ισχυρή παρουσία της αριστεράς σε μια κυβέρνηση στο πλαίσιο του αστικού συστήματος είναι ενδεδειγμένη ή θα αποβεί καταστροφική επιλογή».

* Υπέρ του διαλόγου με τη σοσιαλδημοκρατία -δηλαδή με το ΠΑΣΟΚ- τάσσεται η ανανεωτική πτέρυγα του ΣΥΝ, συνεπικουρουμένη από εμβληματικές προσωπικότητες όπως ο Λ. Κύρκος και ο Ν. Κωνσταντόπουλος (συνέντευξη σελ. 20), αλλά και από την πλειονότητα των ψηφοφόρων του κόμματος (64%).

*Οι οπαδοί της σύγκλισης αρνούνται τον περιορισμό της αριστεράς στο αγχώδες πλαίσιο των οργανώσεων διαμαρτυρίας και ζητούν αποφασιστικότερη συμμετοχή της στη διαμόρφωση της πολιτικής πραγματικότητας.

*Επικαλούνται τη σημασία των μεταρρυθμίσεων για τον απλό πολίτη και εξορκίζουν τη διατήρηση μιας συντηρητικής παράταξης στην εξουσία στο όνομα διαφωνιών μεταξύ των αντιπάλων της.

* Στην αντίπερα όχθη βρίσκονται όλες οι άλλες συνιστώσες που συγκροτούν σε επίπεδο στελεχικού δυναμικού και οργανωμένης βάσης την πλειοψηφική τάση του ΣΥΡΙΖΑ. Ισχυρό όπλο της «απορριπτικής» σχολής, οι εκλογικές αποτυχίες άλλων αριστερών σχημάτων που μπήκαν σε κυβερνήσεις συνεργασίας, με πρόσφατο παράδειγμα την κοινοβουλευτική εξαφάνιση της «Κομμουνιστικής Επανίδρυσης» στην Ιταλία.

Αρνητικοί οι θεωρητικοί

Στη μάχη κατά της «ρεβιζιονιστικής» αντίληψης επιστρατεύονται και θεωρητικοί της αριστεράς άλλων εποχών:

*Ο πανεπιστημιακός και στέλεχος του ΣΥΝ Γ. Μηλιός επικαλείται τον Λ. Αλτουσέρ: «Ο μόνος τρόπος για να μη μετατραπεί ένα εργατικό λαϊκό κίνημα σε τμήμα του αστικού συστήματος, σε μηχανισμό "ενσωμάτωσης" των εργατικών πρακτικών στο μακροπρόθεσμο συμφέρον του κεφαλαίου, είναι να βρίσκεται "κατά βάση εκτός κράτους"» («Θέσεις», τεύχος 103).

*Το μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΣΥΝ Χρ. Λάσκος παραπέμπει στη Ρόζα Λούξεμπουργκ: «Η συμμετοχή στην αστική κυβέρνηση αντεδείκνυται, γιατί ακριβώς η φύση της αστικής κυβέρνησης αποκλείει τη δυνατότητα της ταξικής πάλης» («Η Αυγή», 11/5/2008).

--->Το θεμα της μετεπειτα πολιτικης και προοπτικης του ΣΥΡΙΖΑ σε περιπτωση που τα δημοσκοπικα ποσοστα του μετατραπουν και σε πραγματικα ειναι μεγαλο και επιβαλλεται να γινει διαλογος και μελετη πριν καταληξει καπου.
Ομως ο διαλογος και στη συνεχεια η αποφαση θα πρεπει να βγει συλλογικα και κυριως να ακολουθηθει συλλογικα! Οχι οι οποιες μειοψηφιες ή τελοσπαντων διαφορετικες θεωρησεις να αρχισουν σιγα-σιγα να πηδανε απο το καραβι οπως κατα κόρον εχει γινει στο παρελθον και μαλιστα οι περισσοτεροι "φυγαδες" μαλλον εχασαν απο την επιλογη τους σε αξιοπιστια,σε εξωθεν μαρτυρια, σε εκτιμηση απο τον κοσμο ακομα καποιοι και σε αξιοπρεπεια αλλα πιθανον να κερδισαν θεσεις,αξιωματα,μισθους η συντομη δοξα!
Επισης απο τις παραπανω αποψεις ειναι πορφανες οτι στο σταυροδρομι υπαρχουν διαφοροι δρομοι-επιλογες. Το θεμα ειναι να μην κυριευτει (και)ο ΣΥΡΙΖΑ απο μια κυβερνητικη μανια,ανευ ορων γιατι ετσι θα αποτελεσει απλα το δεκανικι και το αλλοθι για το ΠΑΣΟΚ να επιστρεψει εκει που αγωνια να επιστρεψει. Γιατι προς το παρον το ΠΑΣΟΚ κατα την κριση μου κανενα σημαδι βελτιωσης δε δινει. Κανενα σημαδι εσωτερικης εκκαθαρισης. Κανενα σημαδι αλλαγης τακτικης και προθεσεων των στελεχων του. Κανενα σημαδι απεγκλωβισμου απο τους σαρκοβορους και μετρ των παρασκηνιων και των πελατειακων σχεσεων,μηχανισμων του. Κανενα σημαδι μελετης των λαθων του. Κανενα σημαδι διαθεσης για σοβαρη συζητηση. Το μονο σημαδι που δειχνει πολυ-πολυ καθαρα ειναι το φοβερο αγχος του να ξαναγινει κυβερνηση, με καθε τροπο! Σε αυτο θελει να συμβαλλει ο ΣΥΡΙΖΑ,μονο και μονο για να μην κυβερνα η "δεξια"? Εχει τοσο μεγαλη διαφορα η δεξια αυτη απο το ΠΑΣΟΚ και τις πρακτικες του ωστε να βαλει την υπογραφη του ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια τετοια συνεργασια?
Κατα την ταπεινη μου αποψη ο ΣΥΡΙΖΑ και οσοι τον αποτελουν θα κανουν τεραστιο λαθος αν εγκλωβιστουν σε αυτο το ψευτικο διλημμα που μας προβαλλουν... Ειναι ενα διλημμα που εχει ξεκαθαρους πομπους και πρεπει να μη βρει δεκτες!
Τελος, να προστεθει οτι στις αποψεις ολων των παραπανω μπορει να γινει και ενα απλο φιλτραρισμα. Δηλαδη απο τους παραπανω ποιοι εδωσαν στο παρελθον με τις αποψεις τους ωθηση στον ΣΥΝ αλλα και στον ΣΥΡΙΖΑ? Ποιοι τον κρατησαν πισω? Ποιοι ας πουμε πιο απλα,δεν επεσαν μεσα στις προτασεις τους? Προσωπικα, σε μενα τουλαχιστον ειναι σαφες οτι ειδικα η τελευταια 4ετια εχει στιγματιστει απο τις εξαιρετικες κινησεις-αποφασεις-προτασεις και πρωτοβουλιες του Αλεκου Αλαβανου και αρα τη δικη του αποψη θα ειναι καλο να την ακουσουμε πολυ καλα και αν μη τι αλλο αξιζει να παρει ο ΣΥΡΙΖΑ ενα ρισκο ακολουθώντας την δικη του σκεψη(προφανως διανθισμενη και με αλλες αποψεις και προτασεις)μιας και να το πουμε απλα,"το χει δουλεψει" και αξιζει να εμπιστευτει κανεις την οπτικη και την προοπτικη του!