Επιτέλους, ας σοβαρευτούμε

Ημερομηνία δημοσίευσης: 19/11/2010

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΑΚΗ*

Και ξαφνικά άρχισε πάλι η κριτική στην ηγεσία για τη στασιμότητα των δυνάμεών μας στις περιφερειακές εκλογές.

Μια προσφιλής πρακτική των ανανεωτικών που αποχώρησαν, επαναλαμβανόμενη σήμερα από άλλους, ευτυχώς, με κόσμιο τρόπο.

Τι έφταιξε λοιπόν κατ' αυτούς; Μα προφανέστατα η πολιτική γραμμή, η επιλογή προσώπων και οι λανθασμένοι χειρισμοί.

Πρόκειται για αποθέωση του στρουθοκαμηλισμού και εθελοτυφλίας που φτάνει στα όρια του παραλογισμού.

Γιατί είναι πασιφανές και στον πιο αδαή πολίτη ότι η καθήλωσή μας οφείλεται κύρια στην ιλαροτραγική εικόνα του ΣΥΝ / ΣΥΡΙΖΑ, που προκαλεί τον κλαυσίγελο και τους οικτιρμούς φίλων και αντιπάλων. Μια εικόνα αποτελμάτωσης, με ταλιμπάν ένθεν κακείθεν που εφορμούν επί μια διετία, κάνοντας κουρελόχαρτο τη συλλογικότητα και υπονομεύοντας μέχρι εξευτελισμού την ηγεσία μας.

Ένα σχήμα άθυρμα παραγόντων και ομάδων με ποικίλες παθογένειες. Εγωπάθειες, προσωπικές εμπάθειες, μικροαστισμούς, μικροψυχίες, ιδεοληψίες, έκρηξη υποκειμενισμών, φραξιονισμούς, διασπαστικές πρακτικές, νεοσταλινισμούς, συμπλέγματα, ανορθολογισμούς.

Και εσχάτως, με αφορμή την κρίση, μια υπεριδεολογικοποίηση των πάντων ικανή να διασπάσει και το άτομο.

Τέτοιες αποκρουστικές συμπεριφορές μας τοποθέτησαν στο κάδρο των παρακμιακών δυνάμεων, με κίνδυνο να απωλέσει η αριστερά οριστικά το ηθικό της πλεονέκτημα. Την τιμή και το ήθος των στελεχών της.

Να γιατί πολλοί εμπιστεύτηκαν το ΚΚΕ χωρίς ουδόλως να ενοχληθούν από τη μονολιθικότητα, τον νεοσταλινισμό, την αντιενωτική του στάση και την παραπομπή των πάντων σ’ έναν απροσδιόριστο σοσιαλισμό. Αρκούμενοι στο γεγονός ότι απευθύνονται σ’ ένα συγκροτημένο κόμμα με συνοχή, συνέπεια και σταθερότητα. Ότι δηλαδή λείπει σήμερα παντελώς από τον ΣΥΝ / ΣΥΡΙΖΑ.

Αν αντίθετα δεν προηγούνταν η εκφυλιστική πορεία των δύο τελευταίων χρόνων, είναι βέβαιο ότι ο πολιτικός μας χώρος, με ή χωρίς λάθη, θα εμφάνιζε σήμερα παγιωμένο διψήφιο ποσοστό. Άραγε τι έχουν να αντικρούσουν επ’ αυτών οι επαγγελματίες λαθολόγοι του ΣΥΝ / ΣΥΡΙΖΑ;

Ανήκω μεταξύ αυτών που πιστεύουν ότι η δρομολογημένη αποχώρηση μερικών «ανανεωτικών» στελεχών δεν θα είχε καμιά ουσιώδη επίπτωση στον ΣΥΝ / ΣΥΡΙΖΑ, αν δεν υπέβοσκε από μακρού ένα άλλο μέτωπο εσωτερικής έντασης εξ «αριστερών». Αυτή η τριχοτόμηση επισφράγισε την πτωτική πορεία κι ας μην ψάχνουν ορισμένοι ψύλλους στ’ άχυρα.

Η θλιβερή αυτή πραγματικότητα δεν παρακάμπτεται με γενικόλογες διαπιστώσεις, με ανούσιες εκκλήσεις ενότητας, με σιωπές και ψιθύρους, με τήρηση ίσων αποστάσεων, με στάση αναμονής πού θα πέσει η μπίλια, με θεωρητικά άρθρα, βήματα διαλόγου, νέες πλατφόρμες και τάσεις.

Όταν βοούν τα γεγονότα, είναι αδιανόητο τα ιστορικά στελέχη να είναι παρατηρητές ή και τροχονόμοι της πορείας της αριστεράς προς το βάραθρο. Μου θυμίζουν τους ανεκδιήγητους γραφειοκράτες των ανατολικών χωρών που λίγες ώρες πριν την πτώση τους, αποκομμένοι απ’ την κοινωνία, περί άλλα ετύρβαζαν, παριστάνοντας τους ψύχραιμους.

Τίθεται συνεπώς άμεσο και επιτακτικό το καθήκον να επανακτήσει ο ΣΥΡΙΖΑ την αρχική δυναμική του. Να ανασυγκροτηθεί σε νέα οργανωτική και λειτουργική βάση.

Μα πάνω και πριν απ’ όλα να συναφθεί ένα νέο συμβόλαιο τιμής μεταξύ των προθύμων να αποκαταστήσουν κλίμα αρραγούς ενότητας, αλληλεγγύης, εμπιστοσύνης και συντροφικότητας. Να τελειώνουμε μια για πάντα με το σπορ των εσωτερικών ανταγωνισμών, των αλληλοϋπονομεύσεων, των μορφοποιημένων αντιπολιτευτικών πόλων. Και είναι πολλοί που το επιθυμούν διακαώς. Οι υπόλοιποι, δέσμιοι γραφικών φαντασιώσεων, ας επιστρέψουν στα περίκλειστα κάστρα της ορθοδοξίας τους, παρέα με τη μιζέρια και την γκρίνια τους.

Η άμεση οικοδόμηση ενός ισχυρού ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί απαράβατη προϋπόθεση και για έναν άλλο λόγο. Για να υπηρετηθεί ο -θολός αλήθεια- στόχος συνάντησης της ριζοσπαστικής αριστεράς με απεγκλωβιζόμενες δυνάμεις του σοσιαλιστικού χώρου. Για να λειτουργήσει ο αναγεννημένος ΣΥΡΙΖΑ σαν καταλύτης των εξελίξεων και να διαχειριστεί με σοβαρότητα την όποια διεύρυνση. Διαφορετικά, χωρίς δηλαδή ένα συμπαγές και φερέγγυο πολιτικό υποκείμενο της αριστεράς, η στρατηγική αυτή είναι συνταγή αποτυχίας. Θα δημιουργήσει πρόσθετα προβλήματα, κρίση ταυτότητας και πιθανή διολίσθηση της αριστεράς σε μια νέου τύπου κεντροαριστερά, χωρίς έστω το ΠΑΣΟΚ.

Ο πολιτικός χρόνος τείνει να εκπνεύσει. Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια παράτασης της εκκρεμότητας. Η απαίτηση του κόσμου της αριστεράς είναι μία. Ενωτικές πρωτοβουλίες εδώ και τώρα από όλους και για όλα. Επιτέλους, ας λειτουργήσει η κοινή λογική ή έστω το ένστικτο επιβίωσης.

*Ο Νίκος Χατζηγιαννάκης είναι μέλος ΣΥΝ και ΣΥΡΙΖΑ.

www.avgi.gr