5-5-2010

Σήμερα στην Αθήνα τουλάχιστον έγινε η μεγαλύτερη πορεία εδώ και πολλά χρόνια... Η πορεία είχε πλήθος ανομοιογενές (και όχι απλά κομματικό) και πολλή και ανεξέλγκτη σε κάποιες περιπτώσεις οργή! Και δικαιολογημένη οργή κατά την άποψη μου.

Σήμερα όμως έπρεπε κάτι να γίνει για να αποκρουστεί,να παγώσει, να τρομάξει αυτός ο κόσμος (αλλιώς υπήρχε κι ο κίνδυνος του πολλαπλασιασμου της οργής και της δυναμικής). Και έγινε. Διαβολική σύμπτωση? Μπορεί! Αλλά επειδή δεν πιστεύω σε συμπτώσεις ειδικά όταν επαναλαμβάνονται διαρκώς, εγώ θα το εκτιμήσω ως παρέμβαση παρακράτους...

Πρόβατα επί σφαγή λοιπόν 3 άνθρωποι σαν εμάς που στην ουσία γι αυτους γινόταν η πορεία! Για να χουν δικαίωμα στην απεργία χωρίς κυρώσεις ή φόβο απόλυσης, σε αξιοπρεπείς μισθούς που θα τους έδιναν το δικαίωμα να λείψουν και να βγουν (αν το θελαν) μαζί με τους υπόλοιπους έξω να φωνάξουν ή απλά να πιουν καφέ αλλά να απεργήσουν!

Και πάνω από όλα αυτό έγινε για να ζητηθεί το δικαίωμα για μια ζωή με αξιοπρέπεια όπου δε θα υπήρχε περίπτωση να τους κλειδώσει μέσα κανείς προιστάμενος ή επιχειρηματίας (όσο μεγάλος κι αν είναι) και να τους στείλει σε μια παγίδα θανάτου...

Να ελπίσω ότι η θλίψη που (λέει ότι) έχει το έθνος σήμερα θα γίνει επιτέλους τροφή σκέψης, αλλαγή νοοτροπίας και προβληματισμός που θα εφαρμοστεί επιτέλους και στην πράξη εκτός τις θεωρίες και τα κηρύγματα; Δε ξέρω αλλά η χώρα και όσοι την κατοικούν δε μου δίνουν τετοια δικαιώματα για ελπίδες...