ΟΦΗ-Συνέχεια στο βάλτο αλλά ως πότε?

Η απαλλαγή από την κηδεμονία


Του ΑΛΕΞΗ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΥ


Ο Φράντισεκ Στράκα, φιγούρα της (τελευταίας ενωμένης) Τσεχοσλοβακίας στο Μουντιάλ '90, απολύθηκε από τη... φιγούρα του Ηρακλείου, Φανούρη Βατσινά. Οπως απολύθηκε ο Ανχέλ Πεδράθα, φιγούρα της Μπαρτσελόνα σε τελικό Πρωταθλητριών στα '80s, από τη φιγούρα του πενταγράμμου Αντώνη Ρέμο. Στην ακμή, ποτέ δεν είναι δυνατόν να φανταστείς τι μπορεί, αργότερα στη ζωή, να σε βρει! Οι απολύσεις ήταν απολύτως αναμενόμενες. Ζήτημα χρόνου.

Στην περίπτωση του Στράκα, το άκουσμα της είδησης συνοδεύεται απ' το κλασικό «ε, και;». Διότι, ιδίως στο περιβάλλον ΟΦΗ, ο προπονητής δεν είναι η πρώτη ρόδα. Είναι η τελευταία. Μια αυταπόδεικτη ανωμαλία. Εκεί οι προπονητές είναι (από την πρώτη στιγμή της πρόσληψης) αναλώσιμοι, είτε είναι καλοί ή κακοί, είτε κατάλληλοι ή ακατάλληλοι. Συνεπώς, η σημασία της εξέλιξης -ότι ο προπονητής απολύθηκε- ακυρώνεται.

Και θα ακυρώνεται, όσο η ομάδα ζει στην αιχμαλωσία τής μη λύσης του ιδιοκτησιακού. Αυτή είναι η πρώτη ρόδα. Το νούμερο-ένα, στη λίστα των προβλημάτων. Περισσότερο κι από πρόβλημα Βατσινά, αυτή τη στιγμή η υπόθεση είναι πρόβλημα αντιπολίτευσης. Αναρχης, ασχημάτιστης αντιπολίτευσης. Η αντιπολίτευση κάνει όσο θόρυβο χρειάζεται, για ν' ακούγεται. Να 'ναι αισθητή. Κάτι σαν το -σφαλισμένο στο χρονοντούλαπο πλέον- «Παύλο, θεέ».

Αλλά δεν έχει συγκροτηθεί όσο χρειάζεται, για να γίνει αφόρητα πιεστική στη συμπολίτευση. Είναι «κίνημα» δίχως σάρκα και οστά, δίχως μορφή και οργάνωση, με ιστοσελίδα, με αρχηγό, με καθαρή συσπείρωση επώνυμων προσωπικοτήτων, με εκδηλώσεις, με ανακοινώσεις και συνεντεύξεις, με παρεμβατικότητα. Ενα κίνημα, που δεν έχει καναλιζαριστεί για να 'ναι εμφανής πόλος. Κάτι σαν βγενοπουλική ΠΕΚ.

Φυσικά, όπως και στον Παναθηναϊκό την άνοιξη, η πρωτοβουλία ανήκει στην «οικογένεια». Να δώσουν, όποτε αδειάσουν, λύση. Οι «συναισθηματικοί λόγοι» (η Κρήτη, η μνήμη του Θόδωρα κ.λπ.) είναι κατανοητοί. Τώρα, όμως, περισσότερο από ποτέ, οι ίδιοι συναισθηματικοί λόγοι θα επέτασσαν το ακριβώς αντίθετο. Απ' το να «κρατάνε» την ΠΑΕ, να την απαλλάξουν απ' την κηδεμονία.

Να την αφήσουν, απ' την ετήσια «πέφτουμε-δεν πέφτουμε» μιζέρια, να δοκιμάσει (με τις δυνάμεις, ενδεχομένως, της ντόπιας οικονομίας) τα φτερά της. Ειδάλλως, ο Βατσινάς θα παίζει για πολύν καιρό άνευ αντιπάλου. Θα παίζει... με τη φωτιά, όμως. Εάν ο ΟΦΗ υποβιβαστεί στη Β' Εθνική, τότε δεν θα χρειάζεται «να βροντούν οι τσέπες» του όποιου αγοραστή. Μαζί, θα έχει υποβιβαστεί και η αξία της εταιρείας.




ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 07/11/2008