Xristan

Αγωνία για πέντε ...στο παρά πέντε

Μαζεμένοι, σκεπτικοί και προβληματισμένοι. Ολοι. Είκοσι μία ημέρες πριν από την κρίσιμη αναμέτρηση. Η οποία δεν είναι μεταξύ τους. Είναι με τον πολίτη. Τον πολίτη που λίγοι τον σκέφτηκαν. Και για πολύ λίγο.
Αυτή είναι η κυριότερη διάσταση της εκλογικής μάχης. Δεν πρόκειται για έναν περίπατο κάποιου. Ή έναν αγώνα δρόμου, έστω, μεταξύ πέντε αντιπάλων. Ούτε βεβαίως για καλλιστεία κατά τα οποία θα αναδειχθεί ο αρχηγός με τα καλύτερο παράστημα, το πιο γοητευτικό χαμόγελο. Καμία σχέση με όλα αυτά. Και με τις εκλογικές αναμετρήσεις του πρόσφατου παρελθόντος...

Κρύος ιδρώτας έχει πιάσει υπουργούς τινές, βουλευτές και μερικά από τα κομματικά στελέχη της Ν.Δ. Πέντε μήνες νωρίτερα χάνουν την εξουσία, το βαζάκι με το μέλι από μπροστά τους. Ολα αυτά τα χρόνια, τα πεντέμισι που προηγήθηκαν της βάσκανης εκείνης ώρας που ο πρωθυπουργός απευθύνθηκε στις Ελληνίδες και στους Ελληνες, για να τους αποχαιρετήσει, τούτοι δω είχαν στρώσει καλή δουλειά.

Τώρα, φοβούνται το «παράσημο των πέντε». Διότι δεν πρόλαβαν, λένε, να ολοκληρώσουν το έργο τους. Ευτυχώς, δεν θα είχε μείνει τίποτα. Εκείνο που δεν πρόλαβαν, είναι να προετοιμαστούν επικοινωνιακά, για κάτι καλύτερο. Πίστεψαν ότι έχουν περιθώριο μέχρι τον Μάρτιο. Οι άπληστοι. Κάτι λίγα μόνο κατάφεραν στα βιαστικά -οι πιο υποψιασμένοι- να σκορπίσουν. Υποσχέσεις κυρίως. Και νομοσχέδια που δεν πέρασαν καν από τις αρμόδιες επιτροπές.

Αγωνία και μεταξύ των επιγόνων. Ουδείς είναι σοβαρά προετοιμασμένος να κληρονομήσει το βασίλειο των Καραμανλήδων. Ούτε η Ντόρα Μπακογιάννη ούτε ο Αντώνης Σαμαράς. Συμμαχίες δένουν ακόμη. Οι οποίες μπορεί να αποδειχθούν και επισφαλείς, όταν έρθει η ώρα. Η συγκυρία της τελευταίας στιγμής μπορεί να δώσει άλλη ώθηση στις εξελίξεις. Ή -για να θυμηθούμε τον τελευταίο των μεγάλων, τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη- έχουν κάνει όλους τους υπολογισμούς, η μοίρα θα κάνει τους υπόλοιπους.

Σε περισυλλογή έχουν πέσει και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Τα πιο σοβαρά από αυτά. Διότι βλέπουν την εξουσία να έρχεται απαιτητική. Και απειλητική, για τους άφρονες. Τα περιθώρια να κατηγορούν και αυτοί (όπως οι απερχόμενοι νεοδημοκράτες) επί πέντε χρόνια τους αντιπάλους τους, για το χάλι που παρέλαβαν, δεν υπάρχουν. Αν δεν το θέλουν αυτό το χάλι, ας μην το παραλάβουν. Ας κάνουν δήλωση αποποίησης κληρονομιάς. Ή δωρεάς. Ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων.

Με μεγάλη ευκολία το επικοινωνιακό επιτελείο του ΠΑΣΟΚ προβάλλει σε προσομοιωτή τη χώρα που θα δημιουργήσει, αλλά δεν δείχνει τον δρόμο που θα ακολουθήσει για να το καταφέρει. Με ποιους και υπέρ ποίων. Δεν έχει πρόγραμμα για την κατανομή του δημόσιου πλούτου, δεν έχει σχέδιο για την ανασυγκρότηση του κοινωνικού ιστού. Ο χειμώνας που έρχεται θα είναι σκληρός. Και δεν αντιμετωπίζεται με προσομοιωτές.

Σε μια σταθερή στρατηγική που δεν αλλάζει με κανέναν καιρό επιμένει το ΚΚΕ. Ωστόσο και τα δικά του ποσοστά δεν είναι απρόσβλητα στην πορεία της ανθρώπινης εξέλιξης. Ενα θεαματικό ποσοστό μιας εκλογικής περιόδου συνήθως δεν έχει συνέχεια. Καμιά φορά, ακολουθεί και υποχώρηση, σε εύκολα πεδία αναμετρήσεων, όπως ήταν οι ευρωεκλογές του περασμένου Ιουνίου.

Ωρες αγωνίας και στον ΣΥΝ. Και πείσματος για την ηγεσία του που έχει βαλθεί να πετύχει την ανασυγκρότηση. Διότι μέλλον, όπως είναι σήμερα το κόμμα, δεν υπάρχει. Το ομολογούν όλοι. Ακόμα και οι τάσεις. Πολιτικό το στίγμα που δίνει ο Αλέξης Τσίπρας για την Αριστερά που θέλει. Ερωτηματικό παραμένει πόσοι μπορούν ή θέλουν να τον ακολουθήσουν.

Αδημονεί και ο ηγέτης του ΛΑΟΣ. Πόσο θα πιάσει η χυδαιότητα στο χρηματιστήριο της πολιτικής ρευστότητας. Για να στερεώσει την παρουσία του στις μετεκλογικές εξελίξεις. Οχι προς πολιτικό όφελος της (ευρύτερης) παράταξης στην οποία ανήκει. Δεν προσβλέπει στην προκοπή της ο Γιώργος Καρατζαφέρης. Ούτε στην προαγωγή της πολιτικής. Ο διασυρμός του πολιτικού κόσμου είναι ο σκοπός του.

Η συμπεριφορά των εξαπατημένων

Καθώς, αυτό το Σαββατοκύριακο, αναμένονται τα αποτελέσματα των νέων σφυγμομετρήσεων του εκλογικού σώματος, το μεγάλο ενδιαφέρον επικεντρώνεται στη διάθεση ή μη των ψηφοφόρων να προσέλθουν, αυτή τη φορά, στην κάλπη. Οχι μόνο των παραδοσιακών -κουρασμένων στην πλειονότητά τους- αλλά και των νέων. Κυρίως των νέων, οι οποίοι δεν έχουν ισχυρές σχέσεις με την πολιτική. Εκείνων που έχουν ξεγελαστεί από τις πλάνες υποσχέσεις για νέες θέσεις εργασίας, αλλά σπανίως τις βρίσκουν στον δρόμο τους. Και όταν τις βρουν, αμείβονται με μισθό Ασίας. Χωρίς προοπτική και μέλλον. Ενδιαφέρον έχει επίσης η συμπεριφορά όσων θεωρούν ότι κοροϊδεύονται, από τα μικρά και τα μεγάλα κόμματα. Και είναι όλοι θυμωμένοι.

Του ΓΡΗΓΟΡΗ ΡΟΥΜΠΑΝΗ- Ελευθεροτυπία, Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2009


---> Μιά καλή περίληψη και περιγραφή του σημείου που βρισκόμαστε λίγες μέρες πριν τις εκλογές! Και στον επίλογο βρίσκεται για μένα και η ουσία αυτών των εκλογών. Το πως θα αντιδράσουν οι νέοι (οι ξεγελασμένοι, οι απολιτικ, οι εξεγερμένοι, οι ανήσυχοι κλπ),αλλά και οι Ελληνες γενικώς οι απογοητευμένοι, οι πιεσμένοι, οι αγχωμένοι, οι θυμωμένοι σε αυτή την εκλογική διαδικασία! Υπάρχει ο φόβος στο μυαλό μου ότι θα αντιδράσουν οι πιο πολλοί όπως οι καμμένοι στην Ηλεία, ή όπως παραδοσιακά αντιδρά ο Ελληνας. Οπου πάει το ρεύμα πάω κι εγώ μη με παρασύρει... Αλλα έστω κι ένα μικρό μέρος των παραπάνω αν κάνει την... έκπληξη, πολύ θα το χαρώ!